MOFKONT

GAL spuwen!

2011-09-22T16:38:00.005+02:00

Even mijn gal spuwen over het aanstaande mislukken van de roodgroene coalitiegesprekken in Berlijn: Het is de GAL, stupid! Het is de schuld van de Fundi’s van Kreuzberg wanneer de Berlijnse Groenen straks alwéér niet aan de macht komen! Eerst hebben ze er voor gezorgd dat de opening van de groene lijsttrekker Künast en de Realo’s in de partijleiding naar het progressieve midden is mislukt. Vervolgens bleken ze ondanks hun radicale aanpak niet in staat de opmars van de nóg radicalere Piraten tegen te houden. En nu maken ze zich op om de door hen zo heiß gewenste roodgroene coalitie met seniorpartner SPD te blokkeren.

Woensdag is party-burgemeester Klaus Wowereit van de SPD zijn coalitiegesprekken met de potentiele groene junioren begonnen. Donderdag was de CDU aan de beurt, die in een grote coalitie voor een comfortabele meerderheid kan zorgen. Met de onbetrouwbare groene Kantonisten gaat de SPD daarentegen een onzekere toekomst tegemoet. De Fundi-vleugel is een potentiele bron van botsingen en conflicten binnen de groene partij en in een eventuele roodgroene coalitie. Zo’n regering heeft maar een meerderheid van één stem.

West-Berlijn was altijd al een Hochburg van fundamenteel-linkse Groenen. In de pré-Wende-jaren waren ze als K-groepen (K = communistische aanhangers van Trotzki tot Mao) de drijvende kracht van de APO, de buitenparlementaire oppositie. De binnenparlementaire oppositie bestreden ze vervolgens als GAL, de Grün Alternative Liste. Die naam werd pas afgeschaft na de fusie met de Ossi’s van Bündnis’90, maar ook daarna hadden de Wessi’s het bij de Berlijnse Groenen voor het zeggen.

Hun invloed geldt nog altijd en is bij de afgelopen deelstaatverkiezingen alleen maar versterkt. In maar liefst elf kieskringen haalde in Berlijn een groene kandidaat een direkte zetel in de Senat, het stadsparlement. Dat is meer dan een verdubbeling. Die Direktmandate concentreren zich in de “alternatieve” stadsdelen Xhain (Kreuzberg-Friedrichshain) en Mitte. En al zijn niet alle direkt gekozen parlementariers Fundi’s, in dat centrum van Berlijn zetelt toch de groen-fundamentalistische kern.

De Berlijnse Groenen zagen zichzelf als het grandiose slotakkoord van dit Superwahljahr 2011. Overal in Duitsland won Bündnis’90/Grünen de afgelopen maanden in tal van deelstaatverkiezingen en in Baden-Württemberg leverden ze zelfs de eerste deelstaat-premier ooit. Begin dit jaar waren de Berlijnse Groenen in de peilingen nog de grootste partij. Oud-minister Renate Künast leek dat een mooi uitgangspunt. Ze heeft flink gebruld om de nieuwe burgemeester van de hoofdstad te worden. Maar nu is de tijgerin - ondanks een redelijke winst van 4,5 % - zelfs nog achter de christendeomcraten geland. Als getijgerd tapijtje.

De Fundi’s hebben het versaut, verziekt. Dirk Behrendt is de Fundi-chef van Kreuzberg en haalde in zijn kieskring 2 als Direktkandidat met bijna de helft van de stemmen (49,8%) het beste resultaa überhauptt. Hij voerde campagne tegen speculanten, investeerders, geimporteerde Buitenberlijners en toeristen, die in “Kreuzdorp” voor onrust en stijgende huren en prijzen zorgen. Behrendt – zelf Kreuzberg-import trouwens – vormt met zijn levensgezel Daniel Wesener, de groene partijvoorzitter in de hoofdstad, het fundi-linkse machtcentrum.

Renate Künast c.s. wilden in de verkiezingsstrijd hun opties openhouden. Toen de Groenen in de peilingen door de SPD weer waren ingehaald, was voor de groene lijsttrekker de christendemocratische CDU de enige coalitiepartner waarmee ze nog Berlijns regeringsleidster kon worden. De linkse partijvleugel heeft die optie van begin af aan gepoogd om zeep te helpen. Dat is gelukt. Onder die druk moest Künast twee weken voor de verkiezingen de optie van een mogelijke groenzwarte coalitie in de prullebak gooien.

Nu hebben de Groenen nog maar één kans om in de hoofdstad mede aan de macht te komen: Als juniorpartner van Klaus Wowereit. De SPD roept wel dat ze een roodgroene coalitie prefereert boven een “grote coalitie” met de CDU, maar in de parktijk zal dat waarschijnlijk toch anders uitpakken. Een regering met de Groenen is onmogelijk of te riskant. De Groenen hebben hun Nee! tegen de verdere uitbouw van de stadsautobahn A 100 in onwrikbaar beton gegoten.

Al vóór de coalitiegesprekken met de Groenen heeft Wowereit laten weten dat zijn potentiele partners op dit punt moeten inschikken. Maar tegen de gegroeide macht van de Kreuzberger Fundi’s kunnen de Groenen juist die consessie niet doen.

Fikkiestokers Berlijn

2011-08-05T14:19:00.004+02:00

Aan Duitslands rechtse rand wringt niet elke populistische boeienkoning zich in bochten om aan de knellende verbinding met Anders Behring Breivik te ontsnappen. Overal bezweren de fikkiestokers dat ze niets te maken hebben met de afgrijselijke politieke moorden in Noorwegen. De Noorse Vooruitgangspartij niet, de Duitse Vrijheidspartij niet en de Nederlandse Partij voor de Vrijheid al helemaal niet. Dat zij het vuurtje van wantrouwen en haat hebben opgestookt, is tenslotte een kwaadwillige “linkse” klopjacht. Alleen de rechtsextreme NPD komt unverfroren uit voor haar geestelijke verbondenheid met de Noorse moordenaar.

De National-Demokratische Partei vergoeilijkt de aanslagen door ze te vergelijken met de aanslag op Adolf Hitler waarbij “ook onschuldigen om het leven zijn gekomen”. Kort voor de Noorse moorden is die aanslag door Wehrmachtofficier Claus Schenk Graf Staufenberg van 20 juli 1944, zoals elk jaar in Duitsland, officieel herdacht “als legitiem politiek middel”, zo laat de NPD in een persverklaring weten. Met die rotte appels-en-peren-vergelijking pleiten deze neo-nazi’s de Noorse christen-fundamentalist vrij.

Geert Wilders’ Duitse Kameraden pakken dat heel anders aan. In navolging van haar Hollandse idool verkondigt de anti-islam-partij Die Freiheit ook haar afschuw over de Breivik-moorden en distantieert zich daar nadrukkelijk van. En wijst natuurlijk in één adem ook de “linkse” aantijgingen van de hand dat de activisten van Wilders’ International Freedom Alliance mede het geestelijk klimaat hebben geschapen waarin zulke “eenzame idioten” tot hun daden komen. Die Vrijheidspartij van ex-CDU-man René Stadtkewitz maakt zich op om in Wilders’ voetstappen te treden. Zondag 18 september doet Die Freiheit mee aan de Berlijnse deelstaatverkiezingen. En dat moet dan het begin worden van een republiekbrede opmars.

De rechtspopulistische Vrijheidspartij is pas vorig jaar herfst opgericht en is de zoveelste aanloop naar een brede rechtse volksbeweging in de Bondsrepubliek. De partij van Stadtkewitz wordt daarbij actief gesteund door PVV-politicus Geert Wilders, die vorig jaar speciaal naar Berlijn kwam om het oprichtingsfeestje op te luisteren. Volgens de meest recente peilingen maakt geen van de drie radicaal rechtse partijen (de Vrijheidspartij, de NPD en de pro-Duitsland beweging) een kans om in het parlement van de stadstaat Berlijn te komen. Om Die Freiheit straks over de kiesdrempel van vijf procent te helpen, komt Wilders begin september voor een verkiezingsmanifestatie opnieuw naar de Duitse hoofdstad.

En hij brengt ook wat andere kameraden van de anti-islam Internationale mee. Oskar Freysinger bijvoorbeeld van de Zwitserse SVP, die als verbale boeienkoning aan het klimaat-verwijt probeert te ontsnappen. Dan kan je net zo goed “die linkse kringen voor de aanslag verantwoordelijk maken, die drugs willen legaliseren”, meent Freysinger in de Basler Zeitung. Breivink was tenslotte “volgepompt met persoonlijkheidsveranderende drugs”.

Wilders brengt ook de Amerikaan Robert Spencer van de Jihad Watch mee naar Berlijn. Met “botox-queen” Pamela Geller is hij oprichter van de Freedom Defense Initiative en de actiegroep Stop Islamization of America, die in New York protesteerden tegen de bouw van een moskee annex sociaal vormingscentrum een paar straten verwijderd van Ground Zero. Een manifestatie waar Geert Wilders toen optrad als internationale star onder de fikkiestokers.

Een paranoid gezelschap, die politieke vrienden van Wilders. Pamela Geller bijvoorbeeld omschreef het zomerkamp van de Noorse sociaal-democratische jeugdorganisatie op het Utoya-eiland als een “summer indoctrination camp” en onthult op haar blog Atlas Shrugs wat de “jihad-loving media” verzwegen. De jongeren werden daar aangezet tot het spelen van “antisemitic war games”, waarmee ze een opgefokte beschrijving geeft van een protest op Utoya tegen de Gaza-blokkade. Glen Beck, de islamofobe toeter van Fox News, zat niet ver bezijden de waarheid toen hij hen vergeleek met de nazistische resp. communistische “Hitlerjugend or Young Pionieers”, meent Geller.

Met die verwrongen kijk op “links” komt Pamela Geller – en met haar de internationale van anti-jihadisten – toch verdacht dicht in de buurt van Breiviks wereldbeeld. Aan de hand van diens 1500 pagina’s dikke “haatbijbel” schrijft Die Zeit: “Volgens de onzinnige logica van de dader ontspanden zich op dit vakantiekamp geen onschuldige jongeren. Daar werden de burgers en politici van morgen opgeleid, die in hun verblinding nog meer vreemdelingen, immigranten, asielzoekers het land zullen binnenhalen en steunen.” Het Breivik-manifest wordt gekenmerkt door net zo’n wereldbeeld als ook Geller c.s. verbreiden. “Voor islam-tegenstanders als Breivik zijn niet de islamisten de ware vijanden, dat zijn juist degenen die begrip voor de islam opbrengen. De echte oorzaak van de ondergang van het avondland is niet het gevaar van buiten, maar de binnenlandse vijand”.

Ook Geller’s compagnon Robert Spencer richt zijn pijlen op z’n Jihad Watch blog tegen de “islamistisch/linkse machine”, die de moorden gebruikt “to discredit all resistance to the global jihad and Islamic supremacism”. Ook hier wordt de “ware” vijand in het Westen gevonden. Het is de aloude demagogen-truc: Schep een sfeer van aanvallen en complotten, ontwerp je eigen bedreigende samenzwering, design je eigen vijand.

Wilders, Spencer, Freysinger en Stadtkewitz zullen begin september in Berlijn ongetwijfeld weer komen met verhalen over de “eenzame idioot” van Utoya. Geert Wilders en zijn Internationale hebben bewust gekozen voor zo’n misleidende kwalificatie van de Noorse moordenaar. De terminologie depolitiseert een nadrukkelijk politiek en anti-islam gemotiveerde moordpartij. En ont-socialiseert een afschuwelijke misdaad die nadrukkelijk als maatschappelijk signaal was bedoeld.

De Noorse vredes- en conflictwetenschapper John Galtung schrijft daarover in de Berliner Zeitung: “Enerzijds is duidelijk dat de dader een krachtige politisering door islamofobe kringen ervaren en verinnerlijkt heeft. Duidelijk zijn ook de pogingen om hem krankzinnig te verklaren. Maar dat zou tot gevolg hebben, dat de politieke dimensie en explosieve kracht, en daarmee ook de verantwoordelijkheid om de gebeurtenis passend kritisch-constructief te verwerken, zouden verdwijnen. Breivik tot een psychiatrisch geval met een moeilijke jeugd te verklaren, zou van hem een causa sui maken, alsof hij helemaal alleen vanuit een autistische luchtbel zijn haat en filosofie heeft gegenereerd. Dat hij in zo’n bel leefde, is duidelijk. Maar hij heeft deze luchtbel niet alleen bewoond.”

Mofkont's coming out

2011-06-30T16:06:00.008+02:00

Toegegeven: Mofkont kijkt vrouwenvoetbal! “Langweilig, langsam, lesbisch” – het clichée, dat laatdunkend op het damesvoetbal werd losgelaten, bladdert inmiddels af. Zo is in de aanloop naar het wereldkampioenschap vrouwenvoetbal, dat nu in Duitsland wordt gespeeld, het stoffige image opgefleurd met naaktfoto’s in de Playboy van voetbalsters uit het team van Jong Duitsland. “Ja, daar kijk je natuurlijk naar,” zei Bayern-manager Christian Nerlinger onlangs op een persconferentie en bevestigde daarmee ook nog eens een ander clichée. Ook al bedoelde hij eigenlijk de wedstrijden van de Duitse vrouwen-Mannschaft, de sportdirecteur had de lachers op zijn hand.

Ja, ook Mofkont kijkt er naar. Niet alle wedstrijden en ook niet elke wedstrijd 90 minuten lang. De kwaliteitskloof is in het vrouwenvoetbal vaak nog te groot om spannende wedstrijden op te leveren. En we moeten het ook nog eens zonder het oranje-gevoel stellen, omdat de Nederlandse vrouwen zich helaas niet hebben kunnen kwalificeren voor dit WK. De nummer 14 op de FIFA-wereldranglijst is gewoon niet goed genoeg. In een oefenwedstrijd begin juni verloren de Oranje-vrouwen met 5 : 0 van de nog regerend wereldkampioen Duitsland. Toch zijn sommige wedstrijden het kijken waard, omdat je er de stormachtige ontwikkeling van het vrouwenvoetbal vanaf kan zien. Het is sneller geworden, tactisch en technisch beter en fysiek robuuster.

Pottenpot vs. Girliesport

Lesbisch is de vrouwelijke Nationalelf nog steeds, alleen weten we niet precies hoeveel internationals homosexueel zijn. Er heerst in het vrouwenvoetbal een grotere openheid dan bij de mannen, maar ook daar wordt er goeddeels gezwegen. In het Duitse vrouwenkader zijn er maar twee dames die zich openlijk tot de gelijkgeslachtelijke liefde bekennen, dat is al heel wat meer dan bij de mannen. Ook de Duitse voetbalbond DFB gaat met het thema terughoudend om. Bij de openingswedstrijd tussen Duitsland en Canada in Berlijn werden “Lesbenbanner” met de tekst “Voetbal is alles, ook lesbisch” nog getolereerd, maar in Mönchengladbach bij de wedstrijd van Brazilie tegen de “Matildas” uit Australie werden de spandoeken in beslag genomen met het argument dat “de FIFA dat niet wil”. Zo meldt tenminste het lesbo-blad L-Mag, dat het juli-augustus cover met een foto van “Lira” Bajramaj en de ironische tekst “Eén op de elf is hetero” siert.

De DFB heeft het Vrouwen-WK niet aangegrepen om de homophobie in het voetbal offensief te bestrijden. Zelfs de uitlatingen van de Nigeriaanse coach, mevrouw Ngoza Uche, dat de lesbiènnes met God en Voodoo uit het nationaal elftal zijn verdreven, was voor de Duitse voetbalbond en de FIFA geen reden om aan de bel te trekken. Uche: “Lesbische speelsters zijn in Nigeria een beeld uit het verleden. De speelsters hebben God gevonden.” De DFB wil blijkbaar af van het vrouwenvoetbal als een “pottenpotje” en promote liever het nieuwe image van de moderne “girliesport”.

Daarom heeft ook geen van de heren voetbalbobo’s één kritische woord losgelaten over de jonge vrouwen van het U21-elftal, die voor Playboy uit de kleren zijn gegaan. Anders dan in de jaren vijftig, toen de DFB nog een verbod op vrouwenvoetbal uitvaardigde, moeten de wilde meiden nu het mannelijke voetbalpubliek juist aanlokken. Van mij mag het, maar wat meer openheid in het vrouwenvoetbal zou ook kunnen helpen om van de homophobie in de voetbalmannenwereld af te komen.

Barca-norm

Toegegeven: Vaak is mannenvoetbal aantrekkelijker. Maar is het wel fair om het vrouwenvoetbal tegen het spel van Barcelona af te zetten en dan te concluderen dat vrouwenvoetbal geen bestaansrecht heeft? We schaffen de Nederlandse Jupiler League ook niet af omdat de heren de vergelijking met Barca niet kunnen doorstaan. Eenzelfde lot zou dan ook de (trouwens veel betere) 2^e Bundesliga beschoren moeten zijn, maar de Duitse voetbalbond heeft daarentegen zelfs een 3^e liga in het leven geroepen om zo de top van het (betaalde) amateurvoetbal dichter bij het professionele voetbal te brengen. Dus hoeft het vrouwenvoetbal ook niet voortdurend aan het mannenvoetbal te worden afgemeten.

De wetenschapsbijlage van Die Zeit bracht vorige week een aardige grafic, waarin de twee worden vergeleken. Er zijn overeenkomsten en verschillen. Zo leggen zowel mannen als vrouwen per wedstrijd evenveel afstand af, ergens tussen de elf en twaalf kilometer. Vrouwen lopen zelfs een beetje meer, maar mannen doen dat weer sneller. Ondanks het tempoverschil gaan vrouwelijke voetballers net zo zeer aan de grenzen van hun vermogen als mannelijke. Tijdens een wedstrijd haalt hun hartslag 84 tot 90 procent van de maximale hartfrequentie. En ja, de mannen schieten harder. Terwijl een goeie knal bij de mannen 108 km/h kan halen, komen de vrouwen niet verder dan 78 km/h.

Professionalisering

So what? We doen toch ook niet laatdunkend over vrouwenatletiek, alleen omdat die de 100 meter niet zo snel als mannen lopen. Het vrouwenvoetbal is nog in ontwikkeling. Tien jaar geleden waren er ruim 6500 vrouwenteams in Duitsland, ongeveer fifty-fifty vrouwen- en meisjeselftallen (tot 16 jaar). Nu is dat aantal meer dan verdubbeld, waarbij vooral het meisjesvoetbal een grote sprong heeft gemaakt. Bijna 5500 vrouwenteams en haast 8000 meisjeselftallen. Ter vergelijking: Er zijn in Duitsland ruim 158 duizend mannenelftallen.

Er bestaat nog altijd een enorme kloof in de professionalisering van het voetbal tussen mannen en vrouwen. Internationaal heeft het Duitse vrouwenvoetbal het voortouw genomen als je naar de andere landen kijkt. Maar de meeste vrouwenvoetballers zijn ook hier hoogstens semi-profs. Het veelbeleden engagement voor het vrouwenvoetbal zou ook in Duitsland nog uitgebouwd kunnen worden. Ook financieel. Een voorbeeld: De mannen van de Mannschaft kregen voor hun WK-titel 250 duizend euro, de vrouwen moet het met 60 duizend euro doen.

Coolig

Het is al weer een tijdje geleden, dat mijn Duitse echtgenote plotseling tot Oranje-supporter muteerde. Voornaamste reden voor deze Gesinnungswandel: Ruud Gullit. En niemand die zich beklaagde over sexisme. Zo ben ik nu aanhanger van het Duitse vrouwenteam geworden. Voornaamste oorzaak: Kim Kulig. De nummer 14, slimme passverdeelster op het middenveld, 21-jarige blondine, die haar familienaam het liefst als “Coolig” schrijft. Ze komt van mijn Duitse lievelingsclub HSV, maar speelt het komend seizoen helaas voor de 1. FFC Frankfurt – zeg maar het financieel potente Bayern van het vrouwenvoetbal.

Kulig vormt met de spitsen Alexandra Popp (20) en Celia Okoyino da Mbabi (net 23 geworden), middenveldster Fatmire Bajramaj (23) en verdedigster Babette Peters (ook 23) de voorhoede van de aanstormende jonge generatie Duitse vrouwenvoetballers. Drie van hen – natuurlijk ook Kulig – staan vanavond in de startformatie voor de wedstrijd in Frankfurt/a.M. tegen Nigeria. Kunnen de dames eens flink tekeer gaan in de lesbo-vrije zone.

Denkmal & demontage

2011-01-30T10:56:00.009+01:00

Krassen op het monument. Oude wonden opengereten, oude vetes opgewarmd. Ineens ligt Helmut Kohl weer onder vuur. In de serie “Duelle” serveert de ARD haar kijkers nog weer eens het onappetijtelijke machtspel van de “eeuwige Kanzler” die zijn politieke zoon en kroonprins Wolfgang Schäuble in het mes liet lopen. Een drama van “Shakespearse dimensies”, zoals de groene Hans-Christian Ströbele het noemde. En dan komt Kohl’s echte zoon Walter met een verbijsterend demasqué van de oud-kanselier. In zijn boek schildert Walter Kohl een gevoelloze, afwezige, sociaalgehandicapte vader, die maar één gezin kent: de CDU.

Kohl’s bloedverwanten in Dresden willen hem eren, voor zijn optreden in de hoofdstad van de deelstaat Sachsen, ook al is dat al weer meer dan twintig jaar geleden. Op 19 december 1989, ruim een maand na de val van de Muur, was de West-Duitse kanselier met de Oost-Duitse overgangspremier Hans Modrow op bezoek in Dresden. Voor de ruines van de Frauenkirche hield Kohl een toespraak, die door de Dresdner wordt beantwoord met hun roep om Duitse eenwording. Kohl: “Mijn doel blijft – wanneer het historische uur geslagen heeft – de eenheid van onze natie.” De CDU-fractie in de gemeenteraad wil daarvoor nu ineens een herdenkingsteken, een standbeeld of minstens een plaquette.

Het image van de Einheitskanzler verbleekt, het beeld verbrokkelt. Maar de CDU in Dresden wil de barsten in het standbeeld van Helmut Kohl nog eens plamuren. Samen met de liberale coalitiepartner FDP doet Kohl’s partijfamilie nog snel een greep in de subsidiepot. Op z’n laatst aanstaande maart moet de gemeenteraad bij de deelstaat Sachsen een subsidieverzoek hebben ingediend voor een eigen Dresdner project over de “vreedzame revolutie” in Oost-Duitsland die uiteindelijk op de val van de Muur en de Duitse hereniging uitliep. Er is dus haast geboden.

Bij de ARD werden alle duistere kanten van het systeem-Kohl nog weer eens opgerakeld. De zwartgeldaffaire en het “woord van eer” van de oud-kanselier, die de namen van zijn illegale donateurs waarschijnlijk wel in zijn graf zal meenemen. De couppogingen binnen de CDU, de aanvallen op zijn persoon, die door Kohl met levenslange haat en verkettering bestraft werden. Oud- partijmanager Heiner Geißler en Kohl’s “meisje” Angela Merkel kunnen er van meepraten. Helmut Kohl heeft hen vanwege openlijke kritiek en aanvallen op zijn positie nooit kunnen vergeven.

Ook Kohl’s kroonprins Wolfgang Schäuble had het op een gegeven moment bij de partij-patriarch verbruid. Jarenlang volgde Schäuble zonder openlijk morren zijn chef en werd daarvoor met ministerschap en opvolgingsbeloftes beloond. Tot de huidige minister van financien in de jaren negentig van de vorige eeuw niet langer alle missers van zijn meester meer wilde gladstrijken. In de zwartgeldaffaire was Schäuble partij- en fractievoorzitter en sloot een pakt met Merkel. Kohl intrigeerde – naar overtuiging van de familie Schäuble – tegen zijn vroegere kroonprins, die al snel zelf struikelde over een illegale gift van 100-duizend DM die hij van wapenhandelaar Schreiber had gekregen.

Maar het meest schokkend zijn toch de onthullingen over het gezin Kohl. Walter Kohl deed daarover in het weekblad Focus een boekje open. Een voorpublicatie uit een boek over zijn leven als oudste van de twee Kohl-zoons: “Leven of geleefd worden”, deze week verschenen bij het esoterisch angehauchte Integral Verlag * (“Alles was Menschen bewegt – Lebensqualität für Körper, Geist und Seele”). Hij beschrijft daarin hoe hij zijn leven lang z’n vader zocht en nooit heeft gevonden. Thuis en tijdens vakanties had de vader meer een gastoptreden. Walter, zijn broer Peter en hun moeder Hannelore, ze “liepen mee op de politieke Bühne, als deel van het decor...”. Het vernietigende oordeel van de oudste zoon: “Zijn ware gezin heet CDU, niet Kohl. Hij voelde zich op een archaische manier de clanchef van een stam, die CDU heet.”

Hoe ver Kohl van zijn gezin verwijderd was, bleek ook begin juli 2001 toen hij het aan zijn secretaresse Juliane Weber overliet zijn zoon Walter te bellen met de mededeling dat diens moeder was gestorven. Hannelore Kohl had na jarenlange ziekte (lichtallergie) in Walter’s vroegere kinderkamer in Oggersheim zelf een einde aan haar leven gemaakt. Volgens zoon Walter had ze ook zwaar geleden onder de gevolgen van de zwartgeld-affaire: “..de vernederingen, die ze door de zwartgeld-affaire moest ondergaan, al die verloren vriendschappen en gebroken beloftes, het verraad van zoveel mensen op wie ze had gerekend, dat alles bracht haar aan de grenzen van haar fysieke en psychische reserven.”

Volgens sommige waarnemers – zoals Heribert Schwan, die nauw met Kohl samenwerkte en aan drie van de vier delen van diens memoires meeschreef – had Hannelore Kohl ook te lijden onder Kohl’s affaire met een pakweg dertig jaar jongere vrouw, Maike Richter. Schwan, die nu aan een biografie over Hannelore Kohl werkt, in een gesprek met de Hamburger Morgenpost: “Ja, daar zijn aanwijzingen voor. Maar Hannelore Kohl moest haar hele leven lang klaarkomen met de wetenschap dat er naast haar ook nog andere vrouwen waren.”

Ze heet inmiddels Maike Kohl-Richter. De oud-Kanzler liet zijn zoons per telegram weten dat het stel in mei 2008 was getrouwd. In stilte. Zij het dat Bild-chef Kai Diekmann als getuige aanwezig was en de boulevardkrant uitvoerig over de huwelijksvoltrekking verslag deed. De zoons waren niet uitgenodigd. Walter Kohl over de tijd voor het huwelijk: “De indruk drong zich op, dat zij zo weinig mogelijk met de “oude” familie van doen wilde hebben, met het gezin van Hannelore. (..) Het was te merken, dat mijn vader zijn toekomst samen met Maike zag, zelfs wanneer hij daarvoor misschien het einde van onze relaties op de koop toe moest nemen.”

Mensen die de afgelopen jaren met Helmut Kohl van doen hadden, vertellen dat Maike Kohl-Richter de vroegere kanselier van de buitenwereld afschermt. Zij doet het woord, zij formuleert zijn brieven, zij regelt zijn bezoek. Er komen niet veel mensen meer naar Oggersheim. Zelfs zijn zoons zijn niet meer welkom. Kohl heeft met zoon Walter gebroken. De bijna 81-jarige Kohl (geb. 3 april 1930) staat “onder het kommando” van zijn 45-jarige echtgenote, zei Heribert Schwan vorig jaar april rond de verjaardag van de oud-kanselier. “Helmut Kohl is intussen een breekbare man. Hij zit in een rolstoel. Na zijn ongeluk (een val binnenshuis, js) en een galblaas-operatie geeft hij geen persoonlijk interview meer, houdt geen toespraken meer. Helmut Kohl kan nauwelijks nog spreken, maar hij is wel zeer bij zijn verstand.”

De Dresdner CDU denkt binnenkort in de gemeenteraad nog wel een meerderheid te krijgen voor “een of ander” monument, dat moet herinneren aan de bewogen toespraak van Helmut Kohl op 19 december 1989. Ruim een maand na de val van de Muur was dat. Ook drie weken na het beroemde tien-puntenplan, waarin de kanselier met vrouw Hannelore thuis de weg naar een confederatieve eenheid van West- en Oost-Duitsland op de eigen schrijfmachine had opgetekend. Maar de toespraak voor de resten van de Frauenkirche wordt door de CDU toch gezien als de doorslaggevende stap naar de Duitse eenheid. Als “mijlpaal voor het einde van de Koude Oorlog in Duitsland, Europa en de wereld”.

De Dresdner jubelden Kohl op die dag toe als een “verlosser”, zegt Ulrike Hinz, toen DDR-dissidente en nu groen raadslid. Volgens haar voelden Kohl en de CDU vooral de toejuichingen als een hart onder de herenigingsriem. Hinze gelooft niet dat Kohl’s toespraak een moment van ommekeer was. Dan was de oprichting van haar “Groep van 20” oppositionele burgers veel eerder een “Wendepunkt”. De dissidenten wisten al ruim voor de val van de Muur een gesprek met de communistische machthebbers in Dresden af te dwingen na grof politie-optreden tegen demonstranten.

Voor Ulrike Hinze hóéft een Kohl-Denkmal dus niet en ze wordt daarin gesteund door een meerderheid van de Dresdner bevolking. De Dresdner Neueste Nachrichten meldde eind vorig jaar dat maar eenderde van de burgers zo’n monument het overdenken waard vindt. En dan zou het voor hen niet persé een Kohl-standbeeld moeten worden. Een plaquette doet het ook. Maar vele Dresdner vinden dat zo’n gedenksteen dan eigenlijk vooral de Dresdner zou moeten eren die in 1989 hun nek hebben uitgestoken en de straat zijn opgegaan om het DDR-regiem ten val te brengen.

Door al die kritiek is de CDU inmiddels een beetje afgestapt van haar ambitieuze plannen. Een standbeeld voor Helmut Kohl gaat nu ook in hun ogen misschien een beetje ver. Zeker wanneer daarvoor het Luther-standbeeld voor de gerestaureerde Frauenkirche plaats zou moeten maken. En Kohl zelf hoeft ook niet zo nodig, heeft hij op navraag van de Sachsische premier Stanislaw Tillich laten weten.

De CDU, FDP en de locale Bürgerfraktion zouden misschien nog wel in meerderheid voor een plaquette zijn. Er is op de Neumarkt van Dresden eigenlijk maar één muur waar die een enigszins centrale plek zou kunnen krijgen: Aan de wand van de Frauenkirche. Maar dominee Sebastian Feydt heeft al laten weten: “Dit is een godshuis, hier wordt God geeerd.”

* Walter Kohl “Leben oder gelebt werden”, Integral Verlag, ISBN 978-3-7787-9204-9

Zerdeppertes Deutsches Fernsehen

2009-11-29T15:53:00.007+01:00

Nu ligt de journalistieke onafhankelijkheid van de Duitse publieke omroep aan duigen. Dankzij de stoottroepen van CDU en CSU en onder aanvoering van minister-president Roland Koch heeft de ZDF-bestuursraad haar hoofdredacteur de laan uitgestuurd. Hoewel het grootste omroepbedrijf van Europa (met 3600 werknemers) Nikolaus Brender’s contract met nog vijf jaar wilde verlengen. De CDU heeft daarmee het Zweites Deutsches Fernsehen van de schijn van partijpolitieke onafhankelijkheid beroofd. De geloofwaardigheid aan scherven, “zerdeppert”.

Een verrassing is dat niet echt. Roland Koch, de Hessische CDU-premier en vice-voorzitter van de ZDF-bestuursraad had al begin dit jaar aangekondigd, dat de christendemocratische meerderheid van de Brender afwilde. Te “links” als journalist, te “laks” als manager. (Zie ook Mofkont van februari van dit jaar). En zo is het dus ook gekomen. De 14-mans bestuursraad (negen christendemocraten, vijf sociaaldemocraten) wees vrijdag naar verwachting de contractverlenging van Brender van de hand. Enige “verrassing” was, dat de stemmen staakten. Zeven tegen zeven, dat zijn twee spijtoptanten uit het CDU-kamp. Maar niet genoeg voor de vereiste tweederde meerderheid.

Wat nu, ZDF? De brokstukken opruimen? De politieke scherven lijmen? Het offensief zoeken? Van omroepdirecteur Markus Schächter valt niks te verwachten. Hij wilde zijn hoofdredacteur wel behouden, maar heeft aan zijn nederlaag in de bestuursraad geen consequenties verbonden. Van zijn collega’s bij het ZDF – die begin dit jaar nog een verontwaardigde open brief publiceerden – kan Brender niet veel meer dan wat symbolische gebaren verwachten. En Brender zal nog voor het eind van het jaar de eer wel aan zichzelf houden.

Maar de affaire kan nog een staartje krijgen. De Groenen hebben aangekondigd, dat ze voor het Bundesverfassungsgericht – het constitutioneel hof – willen klagen. Ook de SPD-premier van Rheinland-Pfalz én voorzitter van de ZDF-bestuursraad Kurt Beck raadt zijn partij aan juridische stappen tegen het wegjagen van Brender te nemen. En een grote groep staatsrecht-geleerden (maar liefst 35 stuks) had al eerder deze maand in een open brief gewaarschuwd voor de partijpolitieke kneveling van het ZDF.

Sommigen van hen zijn van mening dat het gebod van “Staatsferne” – dus dat de politiek zich verre moet houden van politieke beinvloeding van de omroep - door een politiek gemotiveerde ZDF-bestuursraad is geschonden. Ook had de bestuursraad zich moeten richten naar de ZDF-televisieraad, die voor de programmering verantwoordelijk is en geen grote kritiek aan het beleid van Nikolaus Brender heeft. De bestuursraad is tenslotte in eerste instantie verantwoordelijk voor de begroting.

Het “ontslag” van Brender is niet de eerste keer dat de grote politieke partijen het (personeels) beleid van de publieke omroepen beinvloeden, hopend dat dat gunstig voor hen uitpakt in de berichtgeving. Die beinvloeding geldt overigens niet alleen het ZDF. Ook de ARD-omroepen proberen de regeringen van de Duitse deelstaten geregeld naar de hand te zetten. Wellicht dat SPD-premier Kurt Beck - ondanks al zijn kritiek in de zaak-Brender – er daarom geen moment aan denkt de omroepstruktuur ingrijpend te veranderen en de vertegenwoordigers van politieke partijen uit de omroepbesturen te verwijderen.

2009-05-20T11:26:00.002+02:00

MOFKONT BLOGT TOT EIND SEPTEMBER OVER DE DUITSE VERKIEZINGSSTRIJD OP

http://mofkontkiest.blogspot.com/

Mofkont kiest!

2009-05-12T08:37:00.003+02:00

De campagnes voor een hele lange reeks van gemeenteraads-, deelstaat-, president- en bondsdagverkiezingen zijn nu echt van start gegaan. Vanaf nu tot eind september volgt Mofkont de verkiezingsstrijd op een gekleurde en eigenzinnige manier. Daarom Mofkont Kiest - een nieuw Mofkont-blog over de Duitse verkiezingen. Hier alvast een aankeiler:

Belasting betalen ja, maar kiezen nee! Toegegeven, dat is niet helemáál waar. Mofkont mag in Treptow-Köpenick, het zuidoostelijke distrikt van Berlijn, wel eens naar de stembus om daar de stadsdeelraad te kiezen. Maar dat is dan ook alles. En heeft ook geen invloed op het belastingsysteem.

Op zijn verkiezingsblog mag Mofkont nog wel kiezen. Dus gaat hij zich - ter compensatie - te buiten aan gekleurde, eigenzinnige gekozen, eenzijdig geselecteerde berichten over de campagnes die nu zo langzaam echt op gang komen.

Er staat de Duitsers de komende maanden heel wat te wachten. Deze maand al de verkiezing van de nieuwe bondspresident, op 23 mei. Op 7 juni volgen de verkiezingen voor het Europese Parlement en omdat het zo een stuk goedkoper is, vinden er op die dag in maar liefst zeven deelstaten ook nog gemeenteraadsverkiezingen plaats. Alleen Noordrijn-Westfalen geeft extra geld uit voor de gemeenteraadsverkiezingen die daar op 30 augustus worden gehouden. Op diezelfde dag zijn er nog ook deelstaatverkiezingen in Sachsen en Thüringen, net als in het Saarland waar oud-premier Oskar Lafontaine (nu Linke) opnieuw naar dat hoogste ambt streeft. De deelstaatverkiezingen in Brandenburg zijn dan een maand later, ook op een koopje. Op 27 september namelijk, de zondag waarop de bondsdagverkiezingen worden gehouden.

En dan is het voor 2009 wel weer mooi geweest. Dan kunnen we weer terugkeren naar de alledaagse Berlijnse politiek. Want er blijkt eind september geen meerderheid voor geen enkele wilde kleurencombinatie. Geen Ampel-coalitie (rood-geel-groen, als een verkeerslicht), geen Jamaica-coalitie (zwart-geel-groen, als de vlag van het Caraibische eiland), zelfs geen Borussia-coalitie (geel-zwart, bedacht de 04-supporter) en een boerenbont-coalitie al helemaal niet (rood-rood-groen, om politiek allergische redenen). Dus moeten we het helaas nog eens vier jaar doen met zwart-rood. De minst opwindende combinatie van alle, de Grote Coalitie.

De informatiedramaturg

2009-05-12T08:07:00.002+02:00

"People prefer radio. Because you get better pictures."

Aan het eind van de correspondentendagen van de NOS hield Mofkont in Hilversum een pleidooi voor mooi radio. Zijn these: Ook nieuwsradio is een verhaal vertellen met radiofonische middelen. Hij maakte eind april voor zijn collega-correspondenten een "lezing met klankbeelden". Over radio als Kino im Kopf - als bioscoop in je hoofd.

Een citaat: "Een recht stukje, platte tekst, alles bij elkaar 2 minuten en 23 seconden! Je kan je niet meer voorstellen dat er in het R1J tegenwoordig zo’n grote bak gesproken woord over de luisteraar zou worden uitgestort. Misschien vonden ze dat bij de DeutschlandFunk ook wel een beetje lang en hebben daarom de tekst ietwat “opgeleukt” door er een kwootje van een Japanse minister in te verwerken. Onnavolgbaar, oninformatief, onzinnig. Het citaat duurde – ik heb het nagemeten – precies één-en-achthonderdste seconde. Waarmee waarschijnlijk het wereldrecord “kortebaankwoot” voor lange tijd is gevestigd. Zó moet het dus niet."

En nog een citaat: "Maar laten we eerlijk zijn. Mooie reportages uit binnen- en buitenland zijn vaak het eenzame radiofonische hoogtepunt van een uitzending. Zozeer dat het Fanlog al uit z’n bol gaat, wanneer er iemand buiten Hilversum ergens een microfoon heeft bijgehouden. De dagelijkse doorsnee is: Een mannetje of vrouwtje in de studio, een lijntje met een verslaggever, hier en daar een kwootje en dan vooral veel telefoongesprekken."

En nog veel meer. Nu ook voor Mofkont-volgers na te lezen en te beluisteren! Dankzij het Fanlog van het Radio 1 Journaal.

Kruisigt hem!

2009-04-14T15:25:00.002+02:00

Wat een opgewonden standjes daar aan de Säbener Straße! Een simpele fotomontage in de “taz” was genoeg om heel de FC Hollywood in de gordijnen te jagen. De Tageszeitung van zaterdag had Jürgen Klinsmanm, de Heiland van Beieren, vanwege de Pasen en het blamabele voetbal van zijn FC satirisch aan het kruis genageld. De media-directeur van Bayern, Markus Hörwick, kondigde aan dat zijn club juridisch tegen het linkse dagblad zal klagen. “Maar natuurlijk komen we juridisch in het geweer tegen de misschien wel ergste ontsporing in de Duitse media ooit!”

Ja, ja, in Beieren houden ze van dikke worsten. Maar dit klinkt toch wel heel erg als een humorloze ontsporing van de media-directeur zelf. Natuurlijk is de FC Bayern in dezer dagen gauw op de anders zo trots rondgedragen pik getrapt. In Barcelona vorige week als kleine jongens behandeld en met 4-0 van de grasmat geveegd. Dit weekend sloeg de club van coach Klinsman weliswaar terug. Met nog eens 4-0. Maar de “Angstgegner” heette toen heel gewoontjes Eintracht Frankfurt. De échte voetballers komen vanavond pas naar München. Dan stuit Bayern in de thuiswedstrijd weer op de Catalaanse tovenaars van Barcelona.

De “taz” doet nu haar best de gemoederen een beetje te dempen. ”We wilden de trainer noch de religieuze gevoelens van de lezers kwetsen,” zegt chef Klaus Hillenbrand. En ziet zich zelfs genoodzaakt de grap nog eens uit te leggen. “We verbeelden alleen maar satirisch hoe Klinsmann in de media van Verlosser tot boeman wordt gedegradeerd.”

Op de voorpagina van de krant stond zaterdag naast de gewraakte fotomontage ook nog de titel van de beroemde Monty Python song “Always Look on the Bright Side of Life”. Een goede raad, die de bobo’s bij Bayern negeerden. Terwijl ze in het katholieke Beieren toch ook moeten weten, dat op de kruisiging natuurlijk nog de wederopstanding volgt.

BRANDENBURG / Herfst

2009-04-14T11:34:00.000+02:00

Zo besloot ik ooit mijn levensloop:
Wat tuberculose op de borst
Bedronk me met een slokje hoop
Nog altijd een gezonde dorst

Een bijdehand-verpleegster, pront
De borsten, haar bekken breed
Die mijn geknikte knie’n omwond
Met een bonte, schotsgeruite plaid

Mijn rolstoel aan de balustrade
De Zauberberg die ‘k zo verkoos
En dicht met sneeuw beladen
Het sanatorium van hoog Davos

Maar ik zit weggedoken in een deken
Hier in de dunne najaarszon, een bleke

Verhoopte bergen afgevlakt
De laatste boom is omgehakt

Geen loof in bonte kleuren
Van rotting vaag de geuren

Geen goud, geen geel, geen rood
Alleen de aangezegde dood

Ritörn of de Jedi?

2009-04-03T18:59:00.005+02:00

Het verkiezingsgeweld dondert in de verte en rolt onvermijdelijk op Duitsland af. De CDU verliest, de SPD sowieso. In de peilingen. En iedereen vreest de terugkeer van de Grote Wijze Man uit de naoorlogse geschiedenis, van de christendemo-Jedi, zeker nu de verkiezingscampagne voor de bondsdagstembusgang in september op uitbreken staat. Na een zware val zou Helmut Kohl weer aan de beterende hand zijn.

Eigenlijk leek de “Kanzler der Einheit” al afgeschreven. De afgelopen maanden gonsde het van de geruchten. Ook Mofkont ontving van Duitse collega’s al alarmerende mailtjes, die suggereeerden alvast maar een obit in de stijgers te zetten. De oude Kanzler – vandaag 79 geworden, van harte! – was zwaar ten val gekomen, had ernstige hoofdwonden opgelopen en moest wekenlang in de reha. Maar nu schijnt Kohl weer op de been te zijn.

In ieder geval leest ie weer elke dag de kranten, wist de Süddeutsche kort voor Kohl’s verjaardag te melden. Ook zou de oud-kanselier aan korte toespraken en artikelen werken, maar dat was het dan. Of hij ook al in staat is om zelf ergens op te treden, daar wil niemand de hand voor in het vuur steken. De CDU-ministerpresidenten Koch (Hessen) en Rüttgers (NRW) hebben de volgens de peilingen “belangrijkste Duitser” in Oggersheim bezocht, net als de arrogante jonge “christenhond” Philipp Mißfelder, maar niemand durfde de terugkeer van de langst zittende bondskanselier (16 jaar) te verkondigen.

De kwakkelende SPD en haar Kanzlerkandidat kunnen voorlopig gerust zijn. Frank “Obi Wan” hoeft de terugkeer van de Meester nog niet te vrezen. Hoewel Kohl’s wederopstanding al wel door bevriende media wordt voorbereid. De Bild Zeitung (Springer) verleent Helmut Kohl nu voor de tweede keer al weer de “Osgar”, een trofee voor diens bijdrage aan de “vrede, vrijheid en de eenwording van Duitsland”.

Een prijs die Kohl ook vier jaar geleden al eens kreeg, net als de oud-sovjetpresident Gorbatsjov, die de trofee dit jaar ook voor de tweede keer in ontvangst mag nemen. Dit keer vormen de Osgar-winnaars een trio met George “zonder W.” Bush. Blijkbaar was Bild de bijdrage aan de Duitse eenheid van de Amerikaanse oud-president de vorige keer vergeten. Voor de Bildzeitung aanleiding genoeg voor een groot interview met de voormalige bondskanselier.

En ook die andere Springerkrant “Die Welt” helpt een handje bij de wederopbouw van Helmut Kohl en kondigt aan dat de “Kanzler der Einheit” op 8 mei in Stuttgart nóg een trofee in ontvangst mag nemen, de Hanns-Martin-Schleyer-Preis. Kohl was innig bevriend met de werkgeversvoorzitter Schleyer, die in 1977 door de RAF werd vermoord. Ondanks die vriendschap steunde de toenmalige CDU-fractievoorzitter Kohl toen de SPD-kanselier Helmut Schmidt die weigerde op de eisen van de terroristen in te gaan. De Schleyer-prijs kan dus óók als een geslaagde “reha” worden gezien.

2009 is hét Duitse herdenkingsjaar: 20 jaar val van de Muur, 70 jaar begin van de WO II, 10 jaar CDU-zwartgeld-affaire. In december zal worden herdacht dat Helmut Kohl anderhalf tot twee miljoen Dmark van onbekende politieke vrienden voor zijn partij heeft ontvangen. Illegale, want niet gedeclareerde donaties. De Altkanzler heeft zich sindsdien aan zijn beruchte “woord van eer” gehouden en over de herkomst van het geld gezwegen.

Een zwarte vlek op zijn blazoen. Maar wanneer die in de herdenkingsactualiteit zichtbaar wordt, zijn de bondsdagverkiezingen al voorbij. Dus kan de comeback-kanselier vóór die stembusgang ongestoord worden op opgebouwd.

Blut- und Bodengrätsche

2009-03-26T09:47:00.003+01:00

Een rode kaart heeft NPD-chef Udo Voigt sowieso verdiend, maar zeker ook voor de „Blutgrätsche” die hij en zijn partij twee jaar geleden op de “Boden” van de grasmat legden. De grove sliding - zo eentje waarbij het bloed je om de oren spat - gold Patrick Owomoyela, toen nog vaste verdediger van de Mannschaft. Vanwege het WK-voetbal in Duitsland verspreidde de rechtsextreme NPD in 2006 een rassistische folder. De NPD-partijvoorzitter staat daarom nu voor de rechter.

Op de cover van de WK-agenda schreef de NPD toen “Wit. Niet alleen maar de kleur van een shirtje! Voor een echt NATIONAAL elftal!” Een rassistisch protest tegen de vele voetballers van buitenlandse herkomst en/of een donkere huid. Op de cover ook een voetballer in het “blanke” shirtje van de Mannschaft met de nummer 25. Het shirtje van rasta-man Owomoyela, zoon van een Duitse moeder en een Nigeriaanse vader.

Patrick Owomoyela, na langdurige blessures nu weer als prof-voetballer actief bij Borussia Dortmund, kwam in 2006 meteen in actie tegen de NPD. Hij diende samen met de Duitse voetbalbond DFB een aanklacht tegen de NPD in en stond deze week in het getuigenbankje voor de Berlijnse rechter. “Ik voelde me beledigd en beschaamd,” zei Owomoyela. Sinds de NPD-actie ontvangt hij nog altijd discriminerende emails.

Het onsmakelijke pleidooi van de rassisten zou voor het Duitse voetbal desastreuze gevolgen hebben. Vijftien jaar geleden was de Mannschaft nog een puur Germaanse aangelegenheid, maar in de afgelopen jaren is het aandeel van Duitse voetballers met een allochtone achtergrond drastisch toegenomen. Wanneer die allemaal uit het nationale kader gegooid zouden worden, zoals de NPD suggereert, blijft er van de Mannschaft weinig meer over.

Ter illustratie heeft Mofkont ze op een rijtje gezet: De naam van de voetballer, tussen haakjes het aantal interlands, de huidige club en de etnische achtergrond (daar geboren, een buitenlandse vader of moeder, dubbele nationaliteit). En bij de jonge Mannschaft, de spelers onder de 21, rukken ze ook al op! Of de NPD volgende maand nu veroordeeld wordt of niet voor haar naar “bloed en bodem” riekende fouls.

Die Mannschaft
Miro Klose (88) – Bayern (Polen)
Lukas Podolski (61) – Bayern (Polen)
Piotr Trochowski (19) – HSV (Polen)
Mario Gomez (22) – Stuttgart (Spanje)
Srdar Tasci (5) – Stuttgart (Turkije)
Gonzalo Castro (5) – Leverkusen (Spanje)
Lukas Sinkiewicz (3) – Leverkusen (Polen)
Gerald Asamoah (43) – Schalke (Ghana)
Kevin Kuranyi (52) – Schalke (Brazilie/Panama)
Jermaine Jones (3) – Schalke (USA)
Patrick Owomoyela (11) – BVB (Nigeria)
Mesut Özil (1) – Werder (Turkije)
Paul Freier (19) – Bochum (Polen)
Oliver Neuville (69) – M’gladbach (Italie)

Jonge Mannschaft / U21
Ashkan Dejagah – Wolfsburg (Iran)
Jerome Boateng – HSV (Ghana)
Dennis Aogo – HSV (Nigeria)
Sami Khedira – Stuttgart (Tunesie)
Kevin-Prince Boateng – BVB (Ghana)
Mergim Mavraj – Bochum (Albanie)
Änis Ben-Hatira – Duisburg (Tunesie)
Mimoun Azaouagh – Bochum (Marokko)
Baris Özbek – Galatasaray (Turkije)
Eugen Polanski – Getafe (Polen)

"Schön ist die Zeit..."

2009-03-24T09:57:00.003+01:00

Aangekomen aan het eind van de tunnel, eindelijk. En wat vinden we daar? Nee, niet het licht, maar de tijd! Zo snel kan die voortschrijden: Aan het einde van de tunnel wordt klimaatzondaars de rekening gepresenteerd, de financiele markt gereguleerd, globale strukturen vernieuwd. Opel in handen van de arbeiders. Banken genationaliseerd.

Aan het einde van de tunnel ligt een namaak-uitgave van Die Zeit. In de layout, de aanpak, de rubrieken, perfekt geimiteerd. Gedateerd op de Eerste mei van 2010. De anti-globaliseringsbeweging Attac heeft het eerbiedwaardige liberale weekblad gekaapt en in de kolommen een rozig beeld van de nabije toekomst geschilderd. In het weekend werden er 150 duizend exemplaren gratis verdeeld in 90 Duitse steden. En maandag nog eens 100 duizend stuks als bijlage van de “taz”.

“Goed gemaakt”, vond Giovanni di Lorenzo, de hoofdredacteur van de echte Zeit. Juridische stappen wil hij tegen de vervalsing niet ondernemen. “Het is een teken van waardering”, meende di Lorenzo, die net als velen betwijfeld dat gekaapte krant Attac maar 15 duizend Euro gekost zou hebben. Commentaar van een hoofdredacteur in kranten-crisistijden: “Goed, dat het ten minste met Attac goed gaat.”

De Attac-activisten hebben zich overigens wel héél keurig gedragen. Zaterdag stuurden ze een brief aan Die Zeit waarin ze braaf om begrip vragen voor hun journalistieke roof. Attac heeft zich laten inspireren, verklaart de beweging haast verontschuldigend, door de makers van een vervalste New York Times vorig jaar november, die rond de inauguratie van Barack Obama een krant vol goed nieuws brachten.

Een leuke, ludieke actie. Een beetje erg braaf, vinden sommige commentatoren, die de scherpe, aggressieve analyses van vroeger missen. Mooi weer activisme, dus. Maar dat mag toch? Mofkont wordt er vrolijk van. “Schön war die Zeit...” fluitend. Een beetje dromen, een beetje utopisme, een beetje Prinzip Hoffnung...!

SPD "stolpert" door Stasi-duister

2009-03-23T09:33:00.003+01:00

De Brandenburgse SPD strompelt door de duisternis van het DDR-verleden. Maar nu is de partij een licht opgegaan. Na twintig jaar! Want zo lang geleden is het alweer: De val van de muur. Erich “ik hou toch van jullie allemaal” Mielke de laan uitgestuurd. De “opruiming” in de Stasi-burelen. En nu heeft eindelijk ook Brandenburg besloten de eigen Stasi-geschiedenis te gaan bestuderen. In de regio-hoofdstad Potsdam gaat nu ook de SPD-CDU coalitie een eigen Stasi-gevolmachtigde aanstellen. Na twintig jaar! Als laatste van alle Oost-Duitse deelstaten!

“Aufarbeitung” van het verleden? Dat hebben we altijd al gedaan, roept de Brandenburgse SPD schouderophalend. Tenslotte had het Duitse centrale Stasi-archief dependences in maar liefst drie Brandenburgse steden. In Frankfurt/Oder, Cottbus en in Potsdam. Gelukkig maar, want zo hoefden de Brandenburgse sociaaldemocraten zich daar niet mee te bemoeien. “Ze hebben dat thema bewust verdrongen,” zegt de Brandenburgse Cornelia Behm, bondsdaglid voor de Groenen.

De Brandenburgse SPD zit er maar mee, met haar eigen verleden. Met haar vroegere partijvoorzitter, minister-president en bondsminister Manfred Stolpe. Als premier noemde hij Brandenburg ooit de “kleine DDR”. Dat is hem misschien nog wel te vergeven. Maar dat is voor velen onmogelijk wat zijn nauwe kontakten met het vroegere Ministerie voor Staatsveiligheid betreft.

In de DDR was Manfred Stolpe een vooraanstaand lid van de evangelische (hervormde) kerk en onderhield namens de kerk de kontakten met de Oost-Duitse staat. Dat betekende ook dat hij qualitate qua nauw kontakt had met de staatsveiligheid. Uit de Stasi-dossiers blijkt dat Stolpe door de geheime dienst als “IM Sekretär” werd gevoerd, als belangrijke informele medewerker dus. Hij kreeg in 1978 zelfs de “Medaille van Verdienste van de DDR” uitgereikt in een geheime woning van de Stasi. Of hij ook werkelijk bewust met de Stasi heeft samengewerkt is nooit voor 100 procent bewezen.

Stolpe was politiek niet kapot te krijgen. Zijn bijnaam luidde niet voor niks de “Unkaputtbare”. Maar de afgelopen jaren ging het fysiek niet goed met hem. In 2004 werd er darmkanker gekonstateerd. Minister Stolpe maakte dat pas bekend nadat kanselier Schröder de verkiezingen in september 2005 had verloren. Hij leek de kanker te hebben overwonnen, maar eind vorig jaar moest hij voor de tweede keer geopereerd worden.

De Brandenburgse SPD heeft Manfred Stolpe nooit willen afvallen, omdat hij als premier (van 1990 tot 2002) zo beetje de vader der vaderlands van Brandenburg werd. Zo “stolpert” de SPD nu naar de verwerking van het Stasi-verleden. Strompelend.

Alles Wurst!

2009-03-20T14:16:00.002+01:00

De Titan naar S04?! Daar keken de koningsblauwe supporters toch wel van op. Jarenlang hebben ze de “apeman” in het doel van de FC Bayern met bananen bekogeld en nu zou Oliver Kahn de manager van Schalke moeten worden? Clemens Tönnies, voorzitter van de Gelsenkirchener Raad van Commissarissen, na het sollicitatiegesprek met Kahn: “Oli is een geil type.” Aan die gedachte moesten de fans toch wel even wennen.

Zelfs het nooit zo erg opgewonden “Königsblog” fronst de wenkbrauwen. Blogger Torsten Wieland was nooit op Kahn gekomen: Niet echt een voetballer die als “modern”, “creatief” en “innovatief” te boek staat. Niet echt iemand die het maar aanmodderende Schalke op de goede weg kan helpen. En dan ook nog nul ervaring als manager.

Schalke was ook dit seizoen zoals gebruikelijk met veel pretenties begonnen, maar hangt op een achtste plaats in de Bundesliga. In de middenmoot, als grauwe middenmaat. En zo voetballen ze ook. Vandaar dat Tönnies c.s. begin vorige week manager en oud-voetballer Andreas Müller na 21 jaar trouwe dienst de laan uit stuurden. Een van de argumenten: het desastreuze aankoopbeleid. Trainer Fred Rutten mocht blijven, ook al is juist hij verantwoordelijk voor de koningsblauwe miskopen Engelaar en Farfan.

Komt nu Kahn? De regionale WAZ-kranten geloven er niks van. Die zien de opwinding rond Oliver Kahn in Gelsenkirchen meer als een signaal van Schalke-boss Tönnies, die ie zijn best doet om een grote naam te vinden. De ex-doelman van de Mannschaft is trouwens eerder een kansrijke kandidaat voor de opvolging van het opgewonden standje, Bayern-manager Uli Hoeneß.

FC Hollywood of B-film 04? Maakt niet uit! Schalkeman Tönnies is de baas van “Tönnies Fleischwerk”, een van de grootste vleesbedrijven van Duitsland. Manager Hoeneß is vennoot van de “HoWe Wurstwaren KG”. Is dus sowieso "alles Wurst”!

Opel schijnbewegingen

2009-03-17T20:04:00.004+01:00

Toegegeven, de nieuwe op economische zaken, is een stuk beweeglijker dan zijn voorganger. Minister “Von und zu” holt van hot naar haar, van hier naar daar, van Berlijn naar Detroit. Om de Duitse GM-dochter Opel te redden. En minister Guttenberg ziet ook bij de bossen van General Motors “beweging”.

Maar zijn het niet allemaal schijnbewegingen? Opel en GM hebben eigenlijk geen been om op te staan. Gigantische tekorten, beide snakken naar miljardensteun van de overheden. Op zoek naar investoren. De Opel-patenten – in Rüsselsheim bedacht – liggen in een kluis bij Obama. Die heeft GM als ’n soort onderpand moeten inleveren. En Opel mag zijn wagens alleen in Europa, niet wereldwijd verkopen. Zo knevelen de bonzen in Detroit de “Opelaner”. Toch hopen die op beweging.

De nieuwste move van Opel heet “Insignia” en is de Europese “Car of the year 2009”. Gekozen door een jury van autojournalisten uit 23 landen. Het zuinigste Insigna-model heeft een CO2-uitstoot van 156 gram, maar er is ook een duur model met een uitstoot van 256 gram. Het nieuwe vlaggenschip van Opel beweegt zich toch meer fossiel?

De automobiel-industrie had tien jaar geleden al een gemiddelde CO2-uitstoot van 140 gram bij nieuwe auto’s voor dit jaar beloofd. Maar helaas. De Europese Unie wilde zelfs een bovengrens van 120 gram in 2013 – tót de Duitse klimaatkoningin daar een stokje voor stak omdat de Duitse autobouwers de eco-trend falikant hebben gemist. Nu legt de EU de grens op 137 gram, per 2015.

Het brandstofverbruik van de “auto van het jaar” is ook niet echt top. De zuinigste Insignia nu verbruikt 5,8 liter. Binnenkort zal er een Insignia met een brandstofverbruik van 5 liter diesel komen, zo heeft Rüsselsheim beloofd. Alweer een schijnbeweging? Want tenslotte behoren 3-liter wagens al járen tot de technische mogelijkheden. Zelfs een 2-liter-auto is al maakbaar. Is dát de auto van het jaar of zijn de 59 juryleden van gisteren?

Zelfs de globale crisis – financieel en klimatologisch - schijnt zo menig autobouwer nog niet tot andere gedachten te bewegen. Een recente automobiel-studie komt tot de conclusie dat “ook in het jaar 2030 nog driekwart van alle nieuwe auto’s met een klassieke verbrandingsmotor is uitgerust”. De electro-auto kan in datzelfde jaar volgens het “ambitieuze scenario” van de onderzoekers hoogstens een marktaandeel van tien procent bereiken. De auto van de toekomst blijft dus gewoon op fossiele brandstof rijden.

Of is die studie ook een schijnbeweging? Tenslotte bewegen de onderzoekers zich in opdracht van fossiele brandstofproducent Royal Dutch Shell.

Probleemhonden

2009-03-17T10:51:00.007+01:00

Na de doorgedraaide amokmaker van Winnenden ziet Duitsland inmiddels overal gevaarlijke jongeren, die door de geneugten van de moderne wereld bedreigd worden en van de weeromstuit op de loer gaan liggen om onze “heile Welt” te verstoren. Al de hele week is er wel ergens op een televisiezender of in een radioprogramma een discussie te vinden over het waardenverval bij de jeugd van tegenwoordig. Het geestelijk evenwicht van Duitse pubers wordt blijkbaar ernstig bedreigd door shootergames en chatrooms. Misschien een beetje overdreven, dat er na Stoiber’s beruchte “probleembeer” nu jacht wordt gemaakt op jonge honden? De “taz”, de linkse “tageszeitung”, relativeert de verwording van zulke probleemhonden gelukkig een beetje. Vandaag met een artikel over "World of Bullshit" en de vraag of men niet beter populistische onderzoeken kan verbieden dan computerspelletjes. En gisteren met een aardige cartoon. “Beter KOMA-drinken dan AMOK-maken”:

AMOKMAKER gastcommentaar

2009-03-12T21:35:00.002+01:00

Gastcommentaar op amokmaker in Winnenden
door Mofkont jr. (16)

Ihr kommt, wie jeden Morgen, zur Schule, noch den Kaffeegeschmack auf der Zunge, begrüßt eure Freunde wie gewohnt, fragt euch resigniert, warum ihr euch jeden Morgen von den Eltern aus dem Bett werfen lasst, oder noch schlimmer, selbst die Kraft aufbringen müßt aufzustehen, und starrt eure Lehrer im Halbkoma an. Alles wie immer. Die Morgenmenschen heben frisch und gut gelaunt ihre Hand bei den Fragen der Lehrer, die Spaßköpfe machen ihre Kommentare in der Ecke, die erste Reihe schaut sich verärgert um nach den Störenfrieden, die Tür geht auf, ein Schuss fällt und der Lehrer liegt tot auf dem Boden, danach eure Freundin und euer Kumpel. Das ist nicht wie immer. Stellt euch das vor und denkt darüber nach.

Denn so ging es hunderten Schülern der Albertville- Realschule, im baden-würtembergischen Winennden. Dort ereignete sich am 11.3. ein Amoklauf, der insgesamt 16 Opfer forderte.
Der Amokläufer Tim Kretschmer war vor der Tat wohl nicht auffällig, gefährdet ohnehin nicht, es hat sicher auch niemand genau nach Anzeichen geschaut. Wieso auch? Es hat sicher jemand Kontakt mit ihm, der wird schon auf ihn aufpassen. Wenn nicht, fragt der Lehrer nach: „Geht es mit dir auch gut? Es ist aber alles in Ordnung, oder!?“. Die Antwort ist selbstverständlich ja. Wer würde seinem Lehrer, dem, zu dem immer eine natürliche Grenze, eine Grenze die lieber nicht überschritten wird, steht, seine persönlichsten Probleme erzählen? Sicher nicht Viele.

Der Grund für den Amoklauf ist letztendlich unbekannt. Vermutlich waren es private Probleme, oder Probleme mit anderen Jugendlichen. Aber wie kann verhindert werden das einzelne Schüler die Kontrolle über ihre Probleme verlieren und ihre Emotionen nicht mehr kontrollieren können? Die Schulen bieten gegen solche Probleme keine Hilfe. Lernhilfe ja, Förderunterricht ja. Es drängt sich die Frage auf, warum nicht schon längst eine psychologische Betreuung in den Schulen eingerichtet ist. Gerade bei dem immer höheren Stress, dem die jüngeren Schüler, mit den insgesamt 12 zu absolvierenden Jahrgängen, vom Staat ausgeliefert werden, und erst recht in Anbetracht dieses weiteren Amoklaufs, ist es einfach unerläßlich das endlich gehandelt wird.

Auch wir Schüler können helfen, wir können mit Einzelgängern und Ausgeschlossenen reden, aber wirklich nachhaltig etwas verbessern können einzig und allein ausgebildete Psychologen und Pädagogen. Denn was sind die Wegbereiter für solch extreme Reaktionen? Aufgestaute Emotionen, Isolation, Mobbing, und gegen die kann man zum Beispiel durch gezieltes Training des menschlichen Umgangs helfen, und damit meine ich nicht das uneheliche Kind von Lebenskunde und Sozialkunde, die Ethik, die lieblos verpackt und hastig eingeführt wurde, sondern vernünftige Ansätze: Nachbildungen realer Situationen, Anti-Stress- und Aggressionstraining, Nahebringung von Moral und Menschlichkeit. Gerade in dieser heutigen Ellenbogengesellschaft, in der solche Werte oft nicht mal mehr von den Eltern, geschweige denn von den meisten öffentlichen Medien, vermittelt werden, ist ein Umdenken im bisherigen Verhältnis von Schule zu Schüler unumgänglich.

Wir Schüler müssen bereit sein, uns auf das Zukommen der Lehrer einzulassen, und die Schulleitungen und das Bildungsministerium müssen den Schüler nicht mehr als Konsumenten, als Kunden, den man am besten in einem guten Schnelligkeits/Wissensvermittlungs-Verhältnis abwickelt, sondern als individuelles menschliches Wesen, welchem man intensiv und insbesondere auf sozialer Ebene begegnen muss.

Jascha Schmitz in de schoolkrant "Die Überflieger"
10e klas, Gebrüder Montgolfier Gymnasium

NPD "pleite"!

2009-03-10T10:49:00.001+01:00

De rechtsextreme NPD is „pleite“. De partij is financieel zo goed als bankroet en staat politiek voor de versplintering. De rechtsradikalen hebben een maandelijks tekort van 80 duizend Euro. De partijtop is ernstig verdeeld. De NPD is dus goed bezig: De neo-nazi’s bestrijden zichzelf.

Nog-partijvoorzitter Udo Voigt zegt het zelf: “Financieel gezien is de NPD failliet.” De uitgaven voor het partij-apparaat vergen elke maand 110 duizend Euro, terwijl daar maar 30 duizend aan inkomsten tegenoverstaan. De vroegere penningsmeester heeft meer dan 700 duizend Euro achterover gedrukt. En vanwege fouten in de financiele jaarbalansen moet de NPD mogelijk bijna 2 miljoen Euro aan boetes aan de bondsdag betalen.

Ook politiek dreigt de partij uit elkaar te vallen. Interne ruzie over het bedrog van de penningsmeester heeft tot scheuring in de partijtop geleid. Voorzitter Voigt zou voor het schandaal medeverantwoordelijk zijn. Ook wordt hem zijn radikale koers verweten. Udo Voigt houdt vast aan de samenwerking met de zogenaamde “Freie Kameradschaften”, de geweldadige neo-nazi’s. De rechtsextreme voorzitter spreekt zelf van een “eenheidsfront”.

Als eerste werd Voigt openlijk uitgegdaagd door de vice-voorzitter van de NPD in Niedersachsen, de “partij-intellectueel” Andreas Molau, die zich kandidaat stelde voor het voorzitterschap. Molau wilde juist af van het “eenheidsfront”. Maar vooraanstaande “kameraden”, die Molau naar voren hadden geschoven, lieten hun stroman plotseling vallen en presenteerden een andere kandidaat.

Nu wil de NPD-fractievoorzitter in Schwerin, Udo Pastörs, dit voorjaar tot partijvoorzitter gekozen worden. Hij krijgt de steun van de fractievoorzitter in het deelstaatparlement in Dresden, Holger Apfel. Mecklenburg-Vorpommern en Sachsen zijn de deelstaten waar de NPD het sterkst vertegenwoordigd is.

Zwarte Blok slaat toe

2009-03-08T20:27:00.002+01:00

Het Zwarte Blok slaat weer toe. De CDU will een grotere greep op het ZDF dan we al dachten. De partij wil ook top-posities bij de publieke omroep in enkele deelstaten met “eigen mensen” bezetten. De CDU streeft al naar het verwijderen van de centrale ZDF-hoofdredacteur Nikolaus Brender, omdat die te links zou zijn.

Maar de CDU wil ook hoge posten in Nordrhein-Westfalen en Hessen bezetten met mensen die de partij goedgezind zijn. De CDU-premier van NRW, Jürgen Rüttgers, probeert zijn eigen kandidaat door te duwen als de nieuwe leider van het ZDF in zijn deelstaat. CDU-collega Roland Koch heeft al kandidaten voorgesteld voor de chefpositie van het ZDF-bureau in zijn deelstaat Hessen. Dat alles beweert vandaag de “Welt am Sonntag”, die nog nooit de verdenking op zich heeft geladen anti-CDU te zijn.

Het “zwarte blok”, de CDU-meerderheid in de bestuursraad van het ZDF, is dus in dit verkiezingsjaar druk bezig nationaal en regionaal een grotere vinger in de omroeppap te krijgen. Vice-voorzitter van de bestuursraad Roland Koch voert een regelrechte campagne om hoofdredacteur Brender weg te krijgen. Een schandaal, vinden niet alleen de meeste Duitse media, maar ook meerdere vooraanstaande tv-persoonlijkheden van het ZDF. Die hebben een open brief geschreven, waarin ze de politieke onafhankelijkheid van hun omroep verdedigen.

Inmiddels slaat de CDU ook terug. SPD-premier Kurt Beck zou berucht zijn als het gaat om beinvloeding van de Südwestrundfunk (SWR) in zijn deelstaat Rheinland-Pfalz, die ook wel “Beck-TV” wordt genoemd. Beck’s kanselarij zou zelfs rechtstreeks naar de SWR-redactie bellen om gunstige berichtgeving te regelen.

De premier is “schijnheilig” bezig, vindt Adolf Weiland, de mediawoordvoerder van de CDU in het deelstaat-parlement. Kurt Beck – die overigens de voorzitter is van de ZDF-bestuursraad - bekritiseert de politieke campagne van zijn collega Koch tegen Brender. Maar volgens Weiland beinvloedt Beck zelf ook alle benoemingen van hoog tot laag bij de SWR. En dat schrijft dan weer de “Frankfurter Rundschau”, die nog nooit de verdenking op zich heeft geladen anti-links te zijn.

Ik kan Kanzler!

2009-03-08T13:24:00.003+01:00

Waarom zou je je eigenlijk nog drukmaken over de politieke zelfstandigheid en journalistieke onafhankelijkheid van het ZDF? De tv-zender trekt het serieuze handwerk van regerenden in de sfeer van entertainment. In dit “Superwahljahr” (16 verkiezingen) introduceert de publieke omroep een politieke castingshow, “Ich kann Kanzler!”. Kandidaten kunnen zich tot eind deze maand aanmelden. In juni vindt de finale plaats. Drie maanden voor de echte bondsdagverkiezingen. Live vanuit Berlijn.

“Het ZDF zoekt talenten, nieuwe gezichten met frisse ideeen. Want het wordt hoog tijd iets tegen de politieke onverschilligheid te doen.” Zo verwoordt de omroep haar goeie - politiek-correcte - bedoelingen op de ZDF-site. Maar waar het echt om gaat, wordt weggestopt in de regelementen van de nieuwe castingshow. Deelnemers moeten tussen de 18 en 35 jaar oud zijn. Precies die leeftijdsgroep die bij het vergrijzende ZDF-publiek ontbreekt!

Er zijn al meer dan duizend aanmeldingen voor de show, die het ZDF van de Canadese tv-zender CBC heeft afgekeken. Daar loopt “Canada’s Next Great Prime Minister” al vier jaar met groot succes. De Canadese jury bestaat uit maar liefst vier echte minister-presidenten, daaronder ook de bekendste Brian Mulroney. De Duitse jury telt wat minder politieke zwaargewichten. Comedy-ster Anke Engelke, tv-presentator Günther Jauch en als enige politicus Henning Scherf, oud-burgemeester van Bremen, ook een soort premier, want ex-regeringsleider van deze federale stadstaat.

Met de show valt er geen bondsdagcontract te verdienen. De politieke carrière-ladder moet de winnaar/winares zelf beklimmen. Maar hij of zij krijgt wel een “kanselierssalaris” van 16 duizend Euro, te besteden aan iets politieks. Dus dat kan het begin zijn van een mooie loopbaan. Al was het maar bij de televisie, want de ZDF ruimt ook nog een stagiaireplekje in voor de Kanzler-Idol.

In de peiling

2009-03-07T10:50:00.002+01:00

In de „Politbarometer“ van de ZDF daalt de Union van 38 naar 37 procent. Bij de “Deutschlandtrend” van de ARD zakken de christendemocraten van CDU/CSU zelfs op 32 procent. En meteen wordt er binnen de Union al gemord over Angela Merkel. Ze moet “het Kanzler-uniform in de kast hangen en het uniform van Kanzlerkandidaat en partijvoorzitster aantrekken,” zegt Günther Oettinger, CDU-premier van Baden-Württemberg.

Kleine verliezen in de peilingen leiden nu al tot nervositeit, ook al zijn de bondsdagverkiezingen pas over ruim een half jaar. Intussen boekt de concurrentie geen echte terreinwinst. Frank (laat tegenwoordig dat Walter maar weg) Steinmeier, SPD-Kanzlerkandidaat, haalt Merkel met zijn sympathiescore voor het eerst in, maar zijn partij kan de afstand tot de Union met haar 27 procent (plus 2) nog lang niet overbruggen. Groenen (11 procent) en Linke (10 procent) blijven de kleintjes. En de liberale FDP blijft ondanks de crisis in een electorale hausse, scoort 17 procent en redt daarmee de toekomstige zwart-gele coalitie.

Ho, ho, langzaam! Zo maande Evelyn Roll afgelopen week tot enige voorzichtigheid. De senior politiek commentarice van de Süddeutsche herinnerde aan het prognose-debakel bij de vorige verkiezingen. Alle peilingsinstituten hadden wekenlang een grote winst voor Merkel’s Union voorspeld en iedereen ging al geruime tijd voor de verkiezingen van een zwart-gele coalitie uit. Maar Merkel haalde met 35,2 procent meer één puntje meer dan Schröder’s SPD, die een furieuze inhaalrace net niet tot de grootste partij had gemaakt. De twee partijen moesten een grote coalitie vormen. In arren moede.

Ook de opiniepeilers hebben de vorige verkiezingen dramatisch verloren. Dus zouden de media niet al te zeer op de prognoses moeten vertrouwen, zegt Roll. Die overigens voor de vorige verkiezingen een heel mooi boekje over Merkel heeft geschreven (“Das Mädchen und die Macht”). Mofkont houdt het in de peiling!

Mofkont twittert: GERMANEWS

2009-03-06T14:41:00.002+01:00

Mofkont is overstag en twittert nu ook. Een paar dagen lang vroeg hij zich af wat hij in Twitterland nu eigenlijk te zoeken heeft. Een doordringende blik in zijn dagelijkse doen is hem ál te intiem. Maar wat dan?

Aan het nog zeer overzichtelijke groepje followers (10) schrijft Mofkont: “Dat mag ik toch hopen! Voor jullie. Dat mijn leven niet interessanter is dan dat van jullie. Dus hier géén mededelingen over wat ik zojuist heb gegeten (half toastje), heb gedaan (kattewasje), heb gedacht (wat moet ik hier in godsnaam). Van mij geen bijdragen dus voor de babbelbox.”

Zijn activiteiten op Twitter moesten iets met nieuws en media te maken hebben. Dus is Mofkont begonnen met GERMANEWS. Elke dag (voorzover het werk het toelaat) nieuwtjes over Duitsland en Mofkont. Media en radio in het bijzonder. Politiek en poezie. Bundesliga en bondsdag. Milieu en energie. Alles wat Mofkont opvalt en leuk lijkt. Of erg.

Volg GERMANEWS op Twitter!

Nieuwe fiets terug!

2009-03-01T13:24:00.004+01:00

Ook fietsers willen geld zien voor hun oude Drahtesel. Net als autorijders willen ze van de overheid ook een “schrootpremie” van 2500 Euro wanneer ze hun oude vehikel inleveren en een nieuwe kopen. Tenslotte noemt de bondsregering de maatregel ter stimulering van de conjunctuur een “milieupremie”. Dan moet dat ook voor het milieuvriendelijke vervoersmiddel fiets gelden, vindt de alternatieve Verkehrsclub Deutschland (VCD).

Een paar duizend fietsers hebben al een aanvraag voor zo’n premie bij het ministerie van economische zaken ingediend. Ze stuurden een aanvraagformulier, die de VCD op haar website aanbiedt, naar de bevoegde instantie, het Bundesambt für Wirtschaft und Ausfuhrkontrolle (Bafa). Wellicht dat ook Nederlanders een aanvraag kunnen indienen met het argument dat de fiets van de familie al zo’n 65 jaar geleden tot schroot is verwerkt. Zónder premie!

Succes zullen ze daar niet mee hebben, want het Bafa wil ook Duitse fietsers niet van de conjunctuurmaatregel laten profiteren. De overheidsinstelling is zozeer verbolgen over de VCD-actie, dat ze de verkeersclub met juridische stappen dreigt, wanneer ze het aanvraagformulier niet van haar website haalt. De Bafa dreigt zelfs met sappige schadevergoedingen. In de ogen van de ambtenaren behindert de actie een ordelijke afwikkeling van de conjunctuurmaatregel. De VCD denkt er niet aan en zet haar actie voort.

De regering-Merkel voerde de zogenaamde Abwrackpremie in om de door de financiele crisis zwaar aangeslagen auto-industrie een steuntje in de rug te geven. Een maatregel die overigens voor alle automerken geldt, niet alleen de Duitse. De bondsregering heeft het over een Umweltpremie, hoewel er geen enkele ecologische voorwaarde aan de premie wordt gesteld. Iedereen die z’n minstens negen jaar oude auto inlevert, krijgt 2,5 duizend Euro korting bij de aankoop van een nieuwe. Een benzine-slokop of niet.

ZDF op zwart

2009-02-24T21:09:00.003+01:00

De grote partijen hadden altijd al een dikke vinger in de omroep-pap. Maar nu steekt een christendemocratische congsi zijn hele zwarte hand in de brei. En dreigt met een politieke coup tegen de hoofdredacteur van het ZDF, Nikolaus Brender. De combine van CDU en CSU zou de politieke verhoudingen bij de tweede publieke omroep in haar voordeel proberen te veranderen. Het liefst nog voor de bondsdagverkiezingen in september.

Dat vrezen veertien vooraanstaande ZDF-journalisten onder aanvoering van anchorman Claus Kleber van het heute-journal. Zij protesteren in een open brief tegen politieke manipulaties in de bestuursraad van de omroep. Het zogenaamde “zwarte blok” van CDU/CSU heeft daar een meerderheid en zou het contract van hoofdredacteur Brender niet willen verlengen. Raadsleden als de Hessische premier Roland Koch en de vroegere Beierse minister-president Edmund Stoiber zouden de partijloze Brender te links vinden. Diens contract loopt 2010 af en volgende maand worfdt over verlenging in de bestuursraad gestemd.

De protesterende ZDF-journalisten vrezen voor een “ernstige ingreep in de omroepvrijheid”. Hoofdredacteur Brender zelf spreekt van een “opstand van hovelingen”, de conservatieve ZDF-collega’s die zich tot een willig werktuig van het “zwarte blok” laten maken. Politieke beinvloeding heeft zeker bij het ZDF een lange traditie. Het is nu juist hoofdredacteur Brender geweest die de afgelopen negen jaar de invloed van de politieke partijen op de berichtgeving heeft teruggedrongen.

De instrumentalisering van de publieke omroep begon al vroeg. Konrad Adenauer probeerde zijn regeringsgezinde “Deutschland-Fernsehen” door te drukken. Toen dat niet lukte, werd in 1961 het ZDF opgericht als tegenhanger tegen de “linkse” ARD. Nog altijd geldt er binnen het ZDF een zekere pariteit. Is de programma-directeur conservatief, dan moet de hoofdredacteur een progressief zijn. Een zwart-rood schema dat ook bij andere posten wordt gehanteerd.

Ook bij de ARD-omroepen hebben de grote politieke partijen altijd hun invloed doen gelden.
Veel omroepjournalisten “dienen meer hun afzenders dan hun zenders”, zo klaagde een vroegere WDR-directeur. Met hun macht in de deelstaten forceren de partijen ook nu nog gekleurde benoemingen bij de omroepen. De grootste ARD-omroep, de WDR, gold altijd als “rode zender” omdat de SPD tot een paar jaar geleden alleenheerser in Noordrijn-Westfalen was. De Oost-Duitse MDR gold eerder als CDU. En de Bayerische Rundfunk natuurlijk als een CSU-club.

Bloggertje moet hangen

2009-02-24T21:05:00.002+01:00

De Deutsche Bahn slaat terug! Wekenlang al liggen de Duitse spoorwegen en hun hoogste baas Hartmut Mehdorn onder vuur vanwege een grove schending van de privacy van meer dan 100 duizende medewerkers. De DB ging te werk met geheime-dienst-methodes. Mehdorn heeft “bahn-breed” persoonlijke gegevens van het personeel laten doorlichten om zo corruptie op het spoor te komen. Zonder hen of ook maar de ondernemingsraad van de acties op de hoogte te stellen. In het geheim werden telefoongesprekken getraceerd en bankrekeningen bekeken, zelfs van familieleden van de werknemers. Zonder dat er konkrete verdenkingen tegen de betrokken personen bestaan.

De Deutsche Bahn is niet de enige met zulke praktijken. De Telekom was al eerder in eenzelfde soort schandaal verwikkeld. En discounter Lidl liet zijn personeel met geheime videocamera’s bespioneren. Volgens de “hackersvereniging” Chaos Computer Club wordt er in het bedrijfsleven “heel breed geobserveerd, intensief bespioneerd en heerst er een klimaat van wantrouwen” in de ondernemingen. De centrale vakbond DGB wil een wettelijk verbod op het vergaren van persoonlijke gegevens van werknemers. En zelfs de Duitse politiebond (GdP) beklaagt dat het bedrijfsleven angstaanjagende “rechtsvrije” ruimtes heeft geschapen.

De spoorwegen en Mehdorn aan de schandpaal natuurlijk. Maar ze slaan terug. Een vooraanstaande Duitse blogger moet als makkelijke schietschijf dienen. De Deutsche Bahn dreigt de maker van het Netzpolitik-blog gerechterlijk te vervolgen wegens “verraad van bedrijfs- en zakengeheimen”. Alle kranten hadden er al uitgebreid uit geciteerd, dus had blogger Markus Beckedahl maar meteen de complete notulen van een gesprek tussen de DB en de Berlijnse privacy-bescherming gepubliceerd. Dat mag niet.

Ook als is het publiceren van complete bedrijfsinterne papieren eigenlijk journalistiek taboe, vindt de Duitse journalistenbond DJV toch dat de bloggers van “netzpolitik” vrijuit gaan. Woordvoerder Hendrik Zörner vindt dat het stuk in de openbaarheid hoort, want het gaat hier tenslotte om geheime spionage van de Bahn zelf. “In dit geval heeft de informatiebehoefte van de burgers en daarmee de persvrijheid voorrang.”

Maar misschien is “bloggertje” n iet de enige die moet hangen. DJV-voorzitter Michael Konken vreest dat ook journalisten door de spoorwegen zijn bespioneerd bij hun kontakten hadden met managers van de spoorwegen. “Het zou een schandaal zijn en niet te rechtvaardigen, wanneer journalisten in verband met een interview (..) ook bespioneerd zouden zijn. Dat zou een eclatante schending van de persvrijheid zijn (..) die niet zonder juridische gevolgen mag blijven.”

Steenkolen tijdperk

2009-02-21T22:36:00.003+01:00

De aardopwarming is een halt toegeroepen! Met dit verrassend goede nieuws verblijdt ons het Gesamtverband Steinkohle (GVSt – de vereniging van de Duitse mijnbouwondernemingen) in zijn jaarrapport. De globale doorsnee temperatuur is volgens de brochure tussen begin 2007 en de zomer van 2008 met een halve graad afgekoeld. En concludeert daaruit: “Het duidt er op, dat de extreme scenario’s van het IPCC wel zeer onwaarschijnlijk zijn.”

Dat is een boude bewering. Tenslotte wordt er wereldwijd gewaarschuwd, dat de aardopwarming veel erger is dan de wetenschap tot nu toe gedacht heeft. Dit weekend is in Bremerhaven het “Extreem Weer Kongres” waar 400 deskundigen discussieerden over de gevolgen van de klimaatverandering. Hun boodschap: De opwarming van de planeet gaat veel sneller dan alle projecties (ook die van de IPCC, de wereldklimaatraad van de Verenigde Naties) tot nu toe voorspelden.

Toen de GVSt deze maand zijn jaarrapport publiceerde, hield de Amerikaanse Maatschappij ter Bevordering van de Wetenschap in Chicago haar jaarlijkse congres in een opgewonden sfeer. “De scenario’s van de IPCC onderschatten op dramatische wijze hoeveel kooldioxide de wereld uitstoot,” aldus Pep Canadell van de Australische CSIRO, die het Global Carbon Project leidt en elk jaar de CO2-emissie meet. In de jaren ’90 steeg die uitstoot met 0,9 procent per jaar, inmiddels is dat in dit decennium opgelopen tot 3,5 procent per jaar. Bijna vier keer zoveel.

Stefan Rahmstorf vraagt zich verbolgen af hoe de Duitse steenkolenlobby aan zijn optimistische berekeningen komt. Op zijn blog Klima-Lounge beschrijft de professor van het Potsdam-Institut für Klimafolgenforschung hoe de GVSt met metingen en cijfertjes manipuleert. Het goede nieuws is niets anders dan lobby-propaganda.

De GVSt heeft het nodig. Voor de energie-opwekking worden er in Duitsland een hele reeks nieuwe kolencentrales gepland en gebouwd. Veelal met de bezwering van dat andere goede nieuws, de CCS-technologie (Carbon Capture & Storage) waarbij de CO2 wordt afgescheiden en ondergronds wordt opgeslagen. Een technologie die nog lang niet rijp is. De protesten tegen nieuwe kolencentrales nemen toe.

De steenkolenlobby geeft in zijn jaarverslag tegengas met gemanipuleerde cijfers en vergelijkingen. Goed nieuws in de hoop op een nieuw steenkolen-tijdperk. Het slechte nieuws luidt dat het kan uitlopen op een nieuw stenen tijdperk.

Von und zuviel

2009-02-21T20:57:00.002+01:00

Een paar maanden lang zal het hoogste Duitse gerechtshof zich moeten buigen over de dringende vraag of Duitse echtparen maar liefst drie familienamen mogen dragen. Sinds de jaren vijftig hebben gehuwden het recht om de namen van man én vrouw te dragen. Dat leidt dan helaas tot zulke verbale struikelblokken als Leutheusser-Schnarrenberger, Däubler-Gmelin en Schwarzelühr-Sutter of ook noodgrepen om een belaste familienaam enigszins te ontlasten als Göring-Eckardt. Alle vier de dames bondsdagleden.

Een Münchener advocaat maakt het nu nog bonter. Hij wil bij het Bundesverfassungsgericht afdwingen dat hij zijn eigen dubbelnaam tot een driedubbelnaam mag verlengen met die van zijn nieuwe echtgenote, een tandarts. Het echtpaar heet dan bijvoorbeeld Anwalt-Hausfrau-Dentiste. Dat wordt tamelijk dol, maar dat heeft de Duitse wetgever aan zichzelf te danken. Sinds 1991 mogen tenslotte echtparen zelf hun gezamenlijke naam uitmaken. Een gezamenlijke dubbelnaam, de naam van de man, de naam van de vrouw of maar gewoon ieder zijn eigen naam.

En hoe zit dat dan met voornamen? Daar mag eindeloos gevarieerd worden. Kijk maar naar de nieuwe minister van economische zaken, die de komende maanden in de bondsregering moet doen alsof de CSU – na het economische debakel van voorganger Michael Glos – toch over economische competentie beschikt. Het Beierse “jonkie” is nog geen veertig en heeft jura en politicologie gestudeerd en als freelancer voor Die Welt gewerkt. En of een baantje in het familiebedrijf van de Guttenbergs genoeg ervaring is om slagvaardig de kredietcrisis te bestrijden?

De jonkheer zu Guttenberg mag trots zijn op z’n vele voornamen. Voluit heet de minister Karl-Theodor Maria Nikolaus Johann Jacob Philipp Franz Joseph Sylvester Freiherr von und zu Guttenberg. Wat de Bildzeitung verleidde tot de kop “Moeten we deze naam onthouden?” Waarschijnlijk niet, want de jonker krijgt maar tot de verkiezingen in september de tijd. En bovendien bleek de onafzienbare rij voornamen onjuist!

In het rijtje stond ten onrechte ook “Wilhelm”. Niet alleen in de Bild, ook op Spiegel Online, op de website van het ZDF heute-journal, in de taz, de Süddeutsche en nog vele anderen heette de Freiherrr-minister ook nog Wilhelm. Gniffelend kon het kritische Bildblog – de luis in de pels van de Bildzeitung – melden dat al die collega’s even snel bij Wikipedia hadden geleend. Om de tuin geleid door een onbekende die de Wiki-biografie van Karl-Theodor zu Guttenberg had veranderd.

Voor het Bildblog reden om de journalistieke laksheid van de collega’s te beklagen. Voor de collega’s reden om Wikipedia maar weer eens onbetrouwbaarheid te verwijten. Om die problemen in toekomst te voorkomen moet er misschien ook maar aan het aantal voornamen een grens worden gesteld.

Opgewarmde bigos

2009-02-21T16:02:00.003+01:00

Het “blonde beest” en de oude man. Ze vliegen elkaar alweer in de haren. Het is een ritueel, dat geregeld rond het Duits-Poolse verleden wordt opgevoerd. De een is in tijdens de oorlog in West-Pruisen geboren en is presidente van de bond van verdreven Duitsers. De ander zat twee jaar in Auschwitz en is de gevolmachtigde van de Poolse regering voor de betrekkingen met Duitsland. Erika Steinbach en Wladyslaw Bartoszewski. Die vette rel komt steeds weer op tafel. Heerlijk! Net opgewarmde bigos. (Mofkont’s recept hieronder).

De strijd tussen de twee en de diplomatieke worstelingen tussen Berlijn en Warschau gaat al jaren over het in Berlijn geplande Documentatiecentrum over Verdrijvingen in Europa. Het is Erika Steinbach’s stokpaardje, dat na veel geduw en getrek door de zwart-rode kabinet in het regeerakkoord is vastgelegd. In de ogen van de meeste Polen is CDU-parlementarier Steinbach een revisioniste, iemand die de geschiedenis wil herschrijven. Iemand die de verdreven Duitsers als slachtoffers van het naoorlogse Polen ziet. Die de terugkeer naar de “Heimat” voorstaat of minstens een schadevergoeding voor het verloren goed en geleden leed.

Dat is zwaar aangezet. Maar voor veel Polen is Steinbach niet zomaar een rode doek, maar eentje met een hakenkruis. Ruim vijf jaar geleden al zette het Poolse weekblad Wprost Erika Steinbach in nazi-uniform op de cover. Nu is Steinbach namens haar verdrevenenvereniging voorgedragen als bestuurlid van de stichting “Vlucht, Verdrijving, Verzoening”, die het verdrevenen-centrum gaat beheren. Wetend dat de Poolse regering de benoeming van deze omstreden figuur nooit zal kunnen accepteren. Een bewuste provocatie, zo vindt Warschau.

De 87-jarige Bartoszewski, die Steinbach eerder al eens het “blonde beest” noemde, reageert nu naar verwachting opgewonden. Maar hij schiet wel heel erg uit zijn slof. In het Poolse dagblad Dziennik vergeleek hij de voordracht met de Vaticaan-affaire rond de Piusbroederschap. “Dat is net alsof Rome de Holocaust-ontkenner Williamson tot gevolmachtigde voor de betrekkingen met Israel zou benoemen!” En professor Bartoszewski kondigde alvast aan dat in dit jubileumjaar 2009 menig gezamenlijke, Duits-Poolse herdenking wel geschrapt kan worden. Op 1 september is het precies 70 jaar geleden dat de Tweede Wereldoorlog begon met Hitler’s overval op Polen.

Dat de oud-minister van buitenlandse zaken Bartoszewski zich zo ondiplomatiek opwindt, mag gezien zijn geschiedenis niet verbazen. Hij zat in het Poolse verzet tegen de nazi’s, was activist in het Konrad-Zegota-comité dat 75 duizend joden het leven redde. Hij zat in de jaren ’40-’41 in het concentratiekamp Auschwitz en nam in 1944 deel aan de Warschause opstand. In de jaren ’80 was Bartoszewski adviseur van Solidarnosc en werd in de jaren ’90 Pools ambassadeur in Wenen en minister in twee kabinetten.

Bartoszewski is een “morele instantie”, ook in Duitsland. Zo krijgt hij onder andere steun van de SPD en de Groenen. SPD’er Markus Meckel – zelf ook oud-minister van buitenlandse zaken, in 1990 in het Oost-Duitse kabinet van Lothar de Maizière – heeft al laten weten dat een benoeming van Steinbach met de SPD niet te regelen valt. Een potentieel conflict in de bondsregering dus.

Binnen Steinbach’s eigen partij, de CDU, is men verdeeld. Angela Merkel is met de voordracht van de BdV, de verdrevenenbond, niet gelukkig. Maar alle pogingen om Erika Steinbach tot terughoudendheid om te praten, zijn tot nu toe mislukt. Ze krijgt wel de volle steun van zusterpartij CSU, die het electoraal ook moet hebben van de vele ontheemden uit het Oosten die na de oorlog naar Beieren kwamen.

Teveel conflictpotentieel dus en daarom wil de bondsregering de Steinbach-kwestie over de parlementsverkiezingen in september heen tillen. Zo zijn ook de Duits-Poolse herdenkingen van diplomatiek geronk bevrijd. De benoeming van het omstreden stichtingsbestuur van het Documentatiecentrum komt dan op het bordje van de nieuwe regering.

De bigos wordt dus niet zo heet gegeten als Steinbach en Bartoszewski hem hebben opgediend. Dat is niet erg, want volgend jaar is het traditionele Poolse gerecht opgewarmd ook erg lekker. Er zijn honderd bigos-recepten, minstens, maar Mofkont maakt hem zo:

Bigos

Eén tot anderhalf kilo zuurkool en witte kool, half om half. De witte kool heel fijn snijden. Kool en zuurkool op een laag pitje koken in weinig water. Kort voor het einde van de kooktijd een paar (2-4) geschilde en klein gesneden appels toevoegen.
Dan nog minstens 50 gram gedroogde paddestoelen kleinsnijden en de kleingesneden stukken vlees en worst aan het koolmengsel toevoegen. Het gaat om behoorlijke hoeveelheden. Dus één tot anderhalf kilo vlees en worst: gebraden varkens- en rundvlees, een stuk gebraden eend en verschillende soorten worst en ham. Eventueel ook wild.
Dan nog twee grote uien kleinsnijden en in boter licht bruin laten worden. Met de uien komen er ook nog 20 gedroogde kleingesneden pruimen in bigos. Met zout en peper, eventueel met een beetje suiker en een glas rode wijn of madeira op smaak brengen.
Dan op een laag pitje nog 40 minuten koken. Vaak omroeren, want bigos kan makkelijk aanbranden. De volgende dag opwarmen en dan eten. Of nog een dag wachten, want bigos smaakt het beste als het drie keer is opgewarmd!

Prinses Pustekuchen 2009

2009-01-06T16:38:00.009+01:00

Mofkont stuurt al z'n lezers de beste wensen met een sombere hoorcolumn. Hou je vast!

Want 2009 wordt een rampzalig jaar. Merkel feat. Led Zeppelin, een loodzware sigaar uit eigen doos.

Dit wordt een jaar barstensvol met slecht nieuws. Vooral voor het klimaat. Want de Kassandra van de conjunctuur steunt liever de Duitse autobouwers.

Nog meer slecht nieuws: Maar liefst 16 verkiezingen in Duitsland in 2009. In het Superwahljahr keert de klimaatkoningin terug. In een andere gedaante. Met een andere scepter en een andere kroon!

The return of the kooldioxide-keizerin. De catastrofale comeback van Prinsesje Pustekuchen.

Multicult is back!

2009-01-05T14:14:00.004+01:00

Om 22 uur op oudejaarsavond ging Radio Multikulti – zoals te vrezen was – echt uit de lucht. Met nog een toespraakje van de hoofdredactrice en een laatste nummertje worldmusic. En toen was de Berlijnse zaak overgenomen door het WDR-programma met Funkhaus Europa.

De nek omgedraaid, de microfoon afgeknepen, de mond gesnoerd. Zo windt de trouwe Multikulti-fangemeente zich nog altijd op. Gewoon geen geld voor zo’n integratiezender bij Rundfunk Berlin-Brandenburg, zegt de “rbb” zelf. En trouwens – zo schreef een media-journalist in zijn overlijdensbericht – de zender had ook maar 45 duizend luisteraars, een marktaandeel van 0,9 procent. Een beetje weinig voor een massa-medium.

Maar vijf minuten na tienen alweer terug van weggeweest: Multicult 2.0! De zender was meteen weer opgestaan als netradio. Vijftien voormalige medewerkers van Radio Multikulti zetten hun radiowerk op internet voort. Met weinig geld, vier server en voorlopig maar duizend gelijktijdige live-streams. Dat is (nog) niet veel. Maar wel “een programma dat kleurrijk, actueel, kritisch en politiek is, met een onmiskenbare muziekkleur”, zoals de vijftien zelf zeggen. Luister zelf!

Oud papier, hier!

2008-12-25T19:19:00.005+01:00

De berucht-beroemde Mecom Group versterkt de „verspreidings-power” van haar kranten in de Duitse media-steden Berlijn en Hamburg. De straatverkopers van de plaatselijke daklozenkranten “motz” en “Hinz&Kunzt” nemen voortaan ook de Berliner Zeitung en de Hamburger Morgenpost in hun aanbod op. Het Berliner Verlag van David Montgomery zet eenderde van de redactionele medewerkers van de Berliner Zeitung op straat. De uitgeverij is blij, dat zo “ook oudgediende veteranen weer binnen boord” gehaald kunnen worden.

Zo is het natuurlijk niet. Zoveel gevoel voor humor heeft men bij Mecom niet, zeker niet nu de aandelen van het Britse bedrijf deze maand tot maar 1,5 pence (ongeveer 2 eurocent) zijn gezakt. Het bovenstaand berichtje komt uit “Altpapier”, de satirische verwerking van oude kranten en medianieuws in "netzeitung.de", de eerste krant van Duitsland die (sinds 2000) uitsluitend online verschijnt.

Oud papier is deze kerst voor het laatst verschenen. Ook de net-krant hoort tot de Mecom-media. De vier makers van “Altpapier” en de vijftien freelancers van de media-rubriek worden ook geschrapt. Net als de rest van de redactie van de “Netzeitung” trouwens. Die gaat op in de internet-pool van de andere kranten van het Berliner Verlag. De online-krant blijft nog wel bestaan. In naam.

In hun laatste verzameling oudpapier kijken de makers alvast met ironie en bitterheid naar het medianieuws van het komend jaar. Het bericht over de “verspreidings-power” zorgt in april 2009 voor veel turbulentie aan de beurs, schrijft “Altpapier”. “Het Mecom-aandeel schiet tot boven de psychologisch belangrijke 2-pence-grens”.

In juni 2009 gaat de armoedige ARD-omroep “rbb” (Rundfunk Berlin Brandenburg) - die per 1 januari een tv-programma en een hele radio-zender schrapte - toch failliet. Op verzoek van “cultuur en bedrijfsleven” wordt Josef Depenbrock (directeur-hoofdredacteur van de Berliner Zeitung) de nieuwe onbezoldigde omroepbaas. Een paar maanden later, na de bondsdagverkiezingen kan de inmiddels werkloze Depenbrock in het nieuwe kabinet “minister van cultuur, media en gemengde berichten” worden.

“Altpapier” was uiteindelijk de enige plek binnen het Berliner Verlag waar nog berichten en commentaren over bezuinigingen, redactieprotesten en bedrijfspolitiek van Montgomery en Depenbrock verschenen. Nu ook daar niet meer. De laatste bijdrage eindigt met de mededeling: “De prullemand voor oud papier blijft op deze plek voortaan leeg.”

NPD verbieden? Uitlachen!

2008-12-23T00:09:00.005+01:00

En alweer klinkt de roep om een verbod van de NPD. Deze aloude idee is weer actueel geworden na de moordaanslag op hoofcommissaris Alois Mannichl van de Passauer politie. De politiechef werd half december aan de deur van zijn privé-woning door een (vermoedelijke) neonazi met een mes neergestoken. “Met de groeten van het Nationaal Verzet, jij links Bullenschwein!” Mannichl is door zijn consequente optreden tegen neonazi’s in het Beierse Passau al langer een rooie doek voor de stiernekken van de rechtsextreme NPD en Kameradschaften.

De aanslag op Mannichl is inderdaad – zoals sommige politici meteen concludeerden – een “nieuwe dimensie” in het geweldadige optreden van de rechtsextremen in Duitsland. Niet de moordpoging op zich. Tenslotte hebben de afgelopen decennia tal van mensen de dood gevonden door rechtsradicaal geweld. Maar dat er ook op staatsdienaars jacht wordt gemaakt en de overheid in hun persoon geweld wordt aangedaan, dat is nieuw.

Maar de politiek toont zich weer van haar Pawlovse kant. Jarenlang is er steeds weer bezuinigd op zinvolle anti-nazi-programma’s en terughaal-acties, waarmee jonge nazi’s uit de rechtse scene worden losgeweekt. En in tijden van hoge nood weet de politiek niets beters te bedenken dan een verbod van de NPD. En iedereen weet dat dat niks uithaalt. En dat dat ook niet kan.

Jaren geleden is er al eens een poging ondernomen om de neonazistische NPD te verbieden. Die actie van de bondsregering en het parlement liep uit op een rampzalige vertoning. Het verbod bleek beargumenteerd met informatie die door diezelfde overheid met undercover agenten was verzameld. Het maakte de verbodsaanvraag juridisch onmogelijk. Een ramp. Nu zouden de binnenlandse veiligheidsdiensten hun geheime verklikkers uit de NPD moeten terugtrekken om een tweede debakel te voorkomen. Maar die willen liever de vinger aan rechtsradicale pols houden.

Een heel andere strategie volgen sommige Duitse anti-fa groepen. Ze maken de neonazi’s gewoon belachelijk. En bestrijden hen met hun eigen symboliek. Uit Mecklenburg komen t-shirts en “Kapuzenpullis” die moeten concurreren met de rechtsextreme mode van het merk Thor Steinar. De anti-kleding in rood en zwart draagt de merknaam Storch Heinar. De naam is verbonden met het verhaal van Langbeen Heinar, een scharminkelige ooievaar, die naar rechts tendeert en Führer Heinar wordt.

De anti-mode is een initiatief van Endstation Rechts, een informatieve website uit de deelstaten Mecklenburg-Vorpommern en Sachsen. De Oost-Duitse bloggers schrijven elke dag kritisch over de activiteiten van de neonazi’s en de gekozen volkvertegenwoordigers van de NPD en andere rechtsradicale groepering. Serieuze informatie gecombineerd met creatieve acties.

Echte satire maakt al sinds jaren het FDÄ, het Front Deutscher Äpfel. Belangrijkste eisen: Geen “Überfremdung” van het Duitse fruitbestand en “zuidvruchten raus!” De Kameraden begroeten elkaar met een hartelijk “Heil Boskoop”. Dat gaat gepaard met fascistisch angehauchte symboliek. De ludieke acties van het Appelfront uit Leipzig zorgen daarom nog alleens voor misverstanden. Twee jaar geleden voerden ze een sympathie-campagne met vriendelijk glimlachende smoelen en kroelbeertjes. De regionale omroep MDR dacht dat daarmee de NPD van haar “Schlägerimage” af wilde komen. Maar het FDÄ stelde de schijnheiligheid van de NPD-politici aan de kaak, die zich voordoen al wetsgetrouwe vaderlanders, terwijl ze in werkelijkheid nauw samenwerken met de stiernekken en messetrekkers. Waarvan acte in Passau.

BRANDENBURG / 4 Stagioni

2008-12-11T13:05:00.006+01:00

Een broeiend heet kasteel
Met maar liefst honderd kamers
In ’t Brandenburgse land

En roodsatijnen separée’s
Met honderd broeierige dames
Die eten uit je hand

En zon en meer en bossen
En op ’t bordes van de baronnen
Een toeristenrestaurant

Doe mij maar een Vivaldi-pizza
Met van die slappe artisjokken
En een veel te knapperige rand

Zo kan je ’t hele jaar door knabbelen
Aan zomerblonde, bruingebakken
Vier seizoenen proviand

’t Zijn hartverwarmende gedachten
Voor komend’ kille winterdagen
In een verlaten, leegstaand pand

Zo’n Märkisch Märchen
Uit Schinkel-klinkers opgetrokken
Gebouwd in het beloofde land

Op zand

Wellukke Muur?

2008-11-27T18:20:00.003+01:00

De kloof tussen Oost en West is al bijna twintig jaar nieuws. Vooral de grote verschillen tussen beide windrichtingen in de hoofdstad was telkens weer een thema. En werd ook altijd weer door alle mogelijke enquetes onderbouwd. Er liep sinds de materiele val van de Muur nog altijd een virtuele muur door de stad, die de koppen in Oost en West scheidde. Nu heet het: Wellukke Muur?

Dankzij de Berlijn-Studie van de Hertie School of Governance is het beeld compleet veranderd. De onderzoekers hebben niet alleen gevraagd naar de feitelijke verschillen, maar ook naar de subjectieve waarneming van de hoofdstadbewoners. Dat levert een ongewoon positief beeld op.

Berlijns burgemeester Klaus Wowereit krijgt gelijk met zijn kenschets van de Duitse hoofdstad als “arm maar sexy”. Bijna 20 procent van de bevolking leeft van uitkeringen en maar 42 procent heeft werk en kan daar ook van leven. Toch staat daar een “subjectief zeer goede stemming” tegenover. Bijna driekwart van alle allochtonen en ethnische Duitsers vinden zelfs dat hun onderlinge kontakten goed tot zeer goed zijn. Berlijn is in hun eigen ogen nu eenmaal “open, internationaal en Europees”.

Ook de kloof tussen Oost en West is geringer dan gedacht. De wereldbeelden van Oost- en West-Berlijners dekken elkaar vrijwel honderd procent. Hoezo een Muur tussen Oost en West? Op een schaal van 1 “onbelangrijk” tot 5 “buitengewoon belangrijk” vinden ze allemaal tot achter de komma bijna hetzelfde:

Een goed gezinsleven: 4,6 West – 4,8 Oost.
Kontakten met anderen: 4,2 – 4,2.
Wet en orde: 4,2 – 4,2.
Genieten van de goede
dingen in het leven: 4,1 – 4,1.
Eigen fantasie ontwikkelen: 4,0 – 4,1.
Vlijt en ambitie: 4,0 – 4,0.
Randgroepen helpen: 3,7 – 3,6.
Afwijkende meningen
Tolereren: 3,6 – 3,5.

Alles Klar?

2008-11-27T13:36:00.001+01:00

RAF-terrorist Christian Klar komt vrij. Officieel op 3 januari komend jaar, want dan zit zijn tijd erop. Om een mediale hype te voorkomen, zal justitie hem wel eerder laten gaan. Met Oud&Nieuw, ofzo. Wanneer danook, de opwinding in Duitsland is groot en zal het de komende weken wel blijven. Vooraanstaande politici staan deze week al in de rij om te verklaren dat de vrijlating van Klar hen helemaal niet zint. Is dat goed voor de rechtstaat? Mofkont dacht van niet.

Vooraan in de rij staat de Beierse minister van binnenlandse zaken, Joachim Herrman. Hij noemt de vrijlating een “onbegrijpelijke misachting van het rechtsgevoel”, want Klar heeft tenslotte nooit enig blijk van berouw betoond. “Zolang Christian Klar geen medelijden heeft met zijn slachtoffers en hun familieleden, verdient hijzelf ook geen meelij,” zo liet de nieuwe CSU-minister weten. In dezelfde geest hebben tal van andere politici zich deze week geuit.

Ja, het is onappetijtelijk, dat Klar zich voor zijn daden niet verontschuldigd, dat hij niet meehelpt de RAF-misdaden op te lossen en dat hij vorig jaar nog opriep de val van het kapitalisme te voltooien. Tsja...irritant. Maar het rechts-gevoel is in een rechtstaat geen basis om een “voortijdige” vrijlating te weigeren. Dat is een misverstand, dat juist politici niet zouden moeten verspreiden.

Berouw van de zondaar bijvoorbeeld is voor de rechtstaat geen criterium. Gevangenisstraf mag dan idealiter tot berouw en inzicht in de eigen fouten leiden, maar de wet vereist niet van de gevangene dat hij spijt betuigt. Normaal gesproken wordt bij veroordeelden al na 15 jaar bekeken of de levenslange straf in een voorwaardelijke kan worden omgezet. Dat gebeurt dan, wanneer de gevangene zich goed heeft gedragen en hij geen gevaar meer voor de samenleving is.

In het geval van RAF-gevangenen als Brigitte Mohnhaupt (vorig jaar vrijgelaten) en Christian Klar verlengde de rechter in zijn uitspraak die periode van 15 jaar tot respectievelijk 24 en 26 jaar. Dat vanwege de zwaarte van hun schuld en de ernst van hun misdaden. Die tijd hebben ze volgemaakt. Zwaarte en ernst kunnen niet nóg een keer gelden bij de vraag of ze voorwaardelijk kunnen worden vrijgelaten.

Christian Klar is voor negenvoudige moord veroordeeld. Onder andere voor zijn deelname aan de ontvoering en moord op werkgeversvoorzitter Hanns Martin Schleyer en de moorden op procureur-generaal Siegfried Buback en Jürgen Ponto, de chef van de Dresdner Bank. “Hij is een zware crimineel,” zegt de vice-voorzitter van de CDU-fractie in de Bondsdag, Wolfgang Bosbach. En voegt daar (kritisch over de voorgenomen vrijlating) aantoe, dat Klar ook “alszodanig moet worden behandeld”.

Dat nu is precies was justitie doet. Klar wordt behandeld als elke andere zware crimineel. Dat zou een jurist als Bosbach toch moeten weten en niet publiekelijk suggereren dat RAF-gevangenen een bijzondere behandeling verdienen. De rechtstaat wordt geleid door het gelijke recht voor allen. Niet door wraak. Alles klar?

Captain Bakkebaard

2008-11-26T19:37:00.003+01:00

Haantje de voorste. Bakkebaarden als hanekammen. Op z’n verkiezingsbuttons de tekst: Yes, we Cem! Alom is de nieuwe co-voorzitter van de Groenen, Cem Özdemir, als de Duitse Obama verwelkomd. Naar eigen zeggen een “anatolische Schwabe”, is hij de eerste allochtone partijvoorzitter in een leidende West-Europese democratie. Een doorbraak, die niet alleen in Duitsland als een integratie-mijlpaal werd gevierd.

Ook de Turkse pers bestempelde Özdemir als de “Turkse Obama van Duitsland”. Een van de kranten kopte “Een Turk schrijft geschiedenis” en stelde de jonge politicus uit Baden-Württemberg ten voorbeeld aan andere allochtonen. De Turkse premier Erdogan en president Gül aan de telefoon om Cem persoonlijk te feliciteren. Van harte? Özdemir's kritische kijk op de Koerdenkwestie zal het enthousiasme van de Turkse leiders wel enigszins getemperd hebben.

Misschien is de verkiezing van Özdemir op langere termijn wel belangrijker dan die van Obama! Een nogal boude bewering, die komt van Rami Khouri, docent aan de American University in Beiroet. Onze Cem heeft een etnische horde genomen die in Europa veel hoger is dan in de VS, meent de Palestijnse Jordanier. Tenslotte zijn de Europese samenlevingen “lang niet zo pluralistisch en cultureel-etnisch egalitair” als de Amerikaanse.

Khouri’s argument is beter dan zijn inschatting van de groene partijvoorzitter. Tenslotte is Bündnis90/Grünen als partij de afgelopen paar jaar een flink stuk van haar voetstuk gedonderd. Van regeringspartij tot het kleinste oppositieclubje. En sinds het vertrek van Joschka Fischer ook nog zonder politici die een charismatisch leider kunnen nadoen.

Cem Özdemir heeft de potentie en met hem trouwens nog een paar jonge groenen (Tarek al-Wazir, Boris Palmer, Sepp Daxenberger - ja, allemaal mannen). Özdemir is clever, jong, allochtoon en heeft als ex-parlementairier en lid van het Europese parlement een hoop – niet altijd even positieve - ervaring opgedaan.

En hij heeft z’n opvallende bakkebaarden laten staan. Het geeft hem wat mafioos, zo eentje uit een tweederangs Tatort. Heel wat kranten hebben er serieus over gespeculeerd waartoe dit gewas mag dienen. De Süddeutsche, die Zeit, de FAZ en de Bild, ze moesten allemaal iets kwijt over Özdemir’s “Koteletten”. Mofkont dus ook.

Die denkt, dat Cem zich met z’n Johnny Depp imitatie zo heeft voorbereid op de roerige wateren van de grote politiek. Tenslotte moeten allen die er te kaperen varen, mannen met minstens bakkebaarden zijn. Eenmaal aan land, kan hij ze altijd nog demonstratief afscheren. Als teken van ministeriabiliteit!

Multikulti moet blijven!

2008-11-09T13:01:00.006+01:00

Er zal wel niemand meer in Nederland zijn radiozender "Multikulti" willen noemen. Dúrven noemen! Het zou de beste manier zijn om jezelf belachelijk te maken, zozeer is het begrip bij ons nog steeds belast door de vroegere – zeker soms naive – omgang met allochtonen. Zo niet in Duitsland. De Berlijnse zender draagt de naam met trots. Het is inmiddels een geuzennaam geworden, want de “integratie-zender” vecht tegen haar vrijwel zekere ondergang.
Nog anderhalve maand, want ondanks alle protesten wordt eind dit jaar “Radio Multikulti” naar alle waarschijnlijkheid geschrapt. Bezuinigingen bij de ARD-omroep RBB (Rundfunk Berlin-Brandenburg) betekenen het einde van een radiozender die met name bij de multikulturele bevolking van Berlijn een zekere populariteit geniet. World-muziek, informatie, Duits- en anderstalige programma’s. Het is – bij het koken op zondagmiddag – mijn favoriete zender.
De RBB is al een van de kleinere ARD-omroepen en heeft dus weinig geld. Dit jaar moet de omroep ook nog eens 54 miljoen bezuinigen op een veel te krappe begroting. De omroep speelt de sociale situatie in Berlijn-Brandenburg behoorlijk parten. De publieke omroep krijgt haar subsidie namelijk afgemeten aan het bedrag dat in haar regio aan kijk- en luistergelden wordt ingezameld. Omdat bijstandtrekkers van die verplichting zijn vrijgesteld, krijgen deelstaat-omroepen met een hoog percentage sociaal zwakken – zoals in Berlijn en Brandenburg – minder geld dan de omroepregio’s waar het beter gaat.
Het geld moet ergens vandaan komen, dus besloot RBB-omroepchef Dagmar Reim begin dit jaar een tv-programma en een hele radiozender te schrappen. Deze drastsiche en andere maatregelen leveren een bezuiniging van 30 miljoen op. Onlangs heeft de “Kijk- en Luistergeld Kommissie” van de deelstaten de RBB 20 miljoen extra toegezegd. Voor de Multikulti-fans een vonkje hoop, dat hun radio-zender daarmee gered zou zijn. Maar de RBB wijst er op dat er zo nog altijd 4 miljoen op de begroting ontbreken.
Niettemin wordt het protest tegen de sluiting van “Radio Multikulti” breed en vooral ook prominent gedragen. Meer dan 30 duizend luisteraars tekenden een petitie. Juist in deze tijd, waarin iedereen zich de dringende noodzaak van integratie bewust is, levert de radiozender een wezenlijke steun bij het oplossen van problemen in de – jawel – multikulturele samenleving.
Dat vinden ook een veertigtal “promi’s” uit heel Duitsland, die met een open brief aan Dagmar Reim het RBB-besluit willen terugdraaien. Oud-parlementsvoorzitster Rita Süßmuth, NRW-integratieminister Armin Laschet, ex-presidente van de Hoge Raad Jutta Limbach, vakbondsvoorzitter Michael Sommer, oud-Daimler-Benz-chef Edzard Reuter, kunstenaars, wetenschappers, schrijvers. Ook in de Belrijnse politiek groeit het verzet. De CDU, Groenen, de Linke en een enkele SPD-afgevaardigde willen op z’n minst een jaar uitstel van de sluiting.

Schwarz-Rot-Schwein!

2008-11-02T22:56:00.002+01:00

De Deutsche vlag beledigen, het mag! De hoogste rechter in Karlsruhe – het Bundesverfassungsgericht – heeft geoordeeld. Moet kunnen: De nationale, zwart-rood-gouden banier mag als “zwart-rood-mosterd” worden afgedaan. De veroordeling van een beledigende Keulenaar tot een boete van 1800 Euro is daarmee nietig verklaard.

De uitspraak van Karlsruhe opent juridisch de mogelijkheid de supporters-afkeer van het “Schwarz-Rot-Geil” vrolijk en straffeloos te varieren. Zwart-Rood-Bloot bijvoorbeeld vanwege de WK-mascotte “Leo”, die de Duitsers in 2006 zonder broek in zijn Mannschafts-hempie lieten staan. Dat mag!

En dan die eeuwige combine van de Duitse Mannschaft met Vrouwe Fortuna. Makkelijke groepen in de kwalificatierondes. Simpele tegenstanders in het toernooi. Of een modus – zoals bij het EK dit jaar in Zwitserland en Oostenrijk – dat Duitsland tot laat in het toernooi vrijwaart van zware tegenstanders. Bofkont Ballack, Lucky Löw - “Schwein gehabt”, zou ik zeggen. Schwarz-Rot-Schwein!

Ook dat mag nu! Dankzij Karlsruhe laat Duitsland zich weer eens van zijn soepele kant zien. Heel wat anders dus dan de paranoide reactie van Speedy Sarko, die meteen elk fluitconcert tijdens het spelen van het Franse volkslied wilde bestraffen met het demonstratieve vertrek van “les bleus” uit het stadion! Dit is Duitse vrijheid van meningsuiting. En zo beargumenteert de rechter zijn uitspraak ook.

Jammer alleen, dat de veroordeelde Keulenaar een rechtsextreme NPD-functionaris is en met zijn belediging van de vlag ook bewust aanknoopt bij een lange fascistische traditie. Tijdens de Weimarer Republik, in de jaren twintig (van de vorige eeuw) deden de rechtsextreme tegenstanders van de jonge democratie het democratische zwart-rood-geel af als de “Mosterd-vlag”.

En ook toen al kwamen rechters in het geweer tegen het Schwarz-Rot-Senf, -Mostrich of ook -Scheiße om de kleuren van de democratische revolutie van 1848 te verdedigen. Niet toevallig ook de kleuren van Weimar en de Bondsrepubliek.

Chuzpedomme!

2008-10-26T17:46:00.005+01:00

Het had zo'n mooi gebaar kunnen zijn: Op 9 november brengen alle partijen in de Bondsdag een gezamenlijke verklaring tegen het antisemitisme. Op de 70ste verjaardag van de "Reichskristallnacht" (de grote pogrom die de nazi's organiseerden) demonstreren ze van links tot rechts zo eensgezind tegen de oudgedienden en nieuwverblinden.

Was het maar zo! Na lange voorbereiding van de verklaring komt de CDU ineens tot de conclusie dat er "met deze Linken geen geloofwaardige strijd tegen het antisemitisme" te voeren valt. De christen-democraten in de Bondsdag hadden de ontwerpverklaring omgeschreven en de Linke van Lafontaine en Gysi als ondertekenaars weggelaten.

In de nieuwe CDU-passage heet het ondermeer dat "...joodse ondernemers in de DDR onteigend werden en uit de DDR moesten vluchten..." Daaraan moet in de verklaring herinnerd worden, vinden de christen-democraten. Ook aan het feit dat Honecker c.s. Israel nooit diplomatiek hebben erkend en de vijanden van Israel hebben bewapend. De Linke hebben zich "nog altijd niet van het antisemitische verleden van de SED gedistantieerd", aldus de Beierse duit die CSU-man Koschyk nog heeft bijgedragen.

Er valt zeker veel te critiseren aan de manier waarop de communistische SED is omgegaan met Israel en antisemitisme. Maar nooit zijn joodse ondernemers onteigend omdat ze joods waren. Dat is verdomme een historische chuzpe!

En Honecker was uiteindelijk aan het eind van de jaren tachtig wel op weg naar de erkenning van Israel (met de restauratie van de gouden synagoge-koepel in de Oranienburgerstraße), maar de vreedzame revolutie en de val van de Muur (óók 9 november) zorgden er voor dat hij daar nooit is aangekomen.

Kopschudden alom. Niet alleen bij de Linke. Ook de Centrale Raad van Joden in Duitsland, de SPD, de Groenen, ja zelfs de Bondsregering (en daarmee CDU-kanselier Merkel) zouden toch liever een gezamenlijke verklaring zien. Tenslotte hadden de christen-democraten er ook geen moeite mee eind 2005 met álle andere partijen - ook de SED-erfgenamen dus - een verklaring over het bestaansrecht van Israel in de Bondsdag in te dienen!

De CDU heeft blijkbaar de "rode sokken" en de Koude-Oorlogs-affiches uit de mottenballen gehaald. Volgend jaar zijn er bondsdagverkiezingen. De campagne is begonnen. Op kosten van een eensgezinde afwijzing van antisemitisme.

Voorganger geschrapt!

2008-10-09T21:50:00.003+02:00

De baas van de Berliner Zeitung, Josef Depenbrock, zegt zijn voorganger op! Dat kan, als je “boss-allover” bent, hoofdredacteur en directeur in één persoon. Delegeren is blijkbaar niet zijn stiel van leiding geven. Of Depenbrock is bij de Berliner Zeitung zó geisoleerd, dat ie alles alleen moet doen.

Hij bemoeit zich nu ook met de details. Tot verrassing van de redactie heeft de hoofd/directeur een reeks krantenabonnementen opgezegd. Vanaf november kunnen de journalisten van de Berliner Zeitung niet meer nakijken wat de collega’s er van gebakken hebben in het weekblad de Stern en in de dagbladen Die Welt, de Thüringer Allgemeine, de Leipziger Volkszeitung, de “taz” (de Tageszeitung) en de Frankfurter Rundschau.

In opdracht van de kranten-slokop David Montgomery moet het rendement van diens uitgeverij, de Berliner Verlag, koste wat kost verhoogd worden. Depenbrock voert als directeur die missie trouwhartig uit. En let daarbij dus op de kleintjes. De opzeggingen leveren per jaar maar een paar duizend Euro op.

Op z’n minst pikant is het, dat ook de Frankfurter Rundschau door Depenbrock is geschrapt. De hoofdredacteur van die krant is Uwe Vorkötter. Die is twee jaar geleden als hoofdredacteur van de Berliner Zeitung opgestapt uit protest tegen de afbraakplannen van Mecon-chef Montgomery. Zo heeft de opvolger zijn voorganger nu definitief van de burelen verwijderd.

De afbraak van de Berlijnse kwaliteitskrant gaat intussen in snel tempo door, ondanks een moratorium op het schrappen van banen dat de hoofd/directeur met de OR had afgesproken. Nog voor die schrap-stop is afgelopen (30 october), zijn de auto- en de reisbijlage ge-outsourced. Die worden voortaan elders gemaakt. De betrokken redacteuren zijn op vrije plekken bij andere redacties ondergebracht. Hun formatieplaatsen zijn daarmee geschrapt.

Ook de dagelijkse mediapagina – waar inmiddels met geen woord meer gerept wordt over de redactionele afkalving van de eigen krant – zal buiten de krant als pure tv-rubriek gemaakt gaan worden.

MamS: Nieuw!

2008-10-05T01:00:00.004+02:00

Mofkont am Sonntag!
NIEUWS! Uit politiek, sport en cultuur!

Joe Jackson: “If you want to know about the gay politician. If you want to know how to drive your car. If you want to know about the new sex position. You can read it in the sunday papers!”

BEIERS OVERSPEL!

Een overspelige premier in Beieren? Theo Waigel fronst zijn struikgewas. Dat komt de oud-bondsminister van financien en ex-CSU-voorzitter toch bekend voor. En vooral ook de wijze waarop politiek en kerk in de Zuid-Duitse vrijstaat hand in hand de verloedering van het land in het verleden wisten te voorkomen. De schuinsmarcheerders rukken nu op! Moraal-Alarm in Beieren!

Na de - volgens CSU-normen - desastreuze nederlaag bij de deelstaatverkiezingen (CSU 43 procent en nog wat, elke andere partij zou daardoor naast zijn schoenen gaan lopen) vindt in Beieren een ware revolutie plaats. En Horst Seehofer (CSU-minister in Berlijn) maakt zich op om de macht in partij en staat in één hand te nemen. Zijn hand.

Waigel weet hoe zulke dingen kunnen stuklopen. Vijftien jaar geleden liep premier Max Streibl op z’n laatste politieke benen vanwege de “Amigo-affaire”. Theo Waigel (toen CSU-voorzitter) maakte goeie kans om hem als minister-president op te volgen. Zijn mededinger heette Edmund Stoiber. Plotseling gonsde het door de media: Waigel had “huwelijksproblemen”. De gelovige katholiek Waigel bekende vervolgens dat ie al vijf jaar gescheiden van zijn echtgenote leefde. Over zijn geliefde – ski-kampioene Irene Epple – zei hij niets. En de Roomse Kerk zorgt er vervolgens voor dat zo’n zwart schaap in Beieren geen minister-president wordt.

Wie in 1993 de “geruchten” over Waigel heeft verbreid, is nog steeds een geheim. Dat geldt ook voor de “geruchten” die begin 2007 werden gelanceerd over Horst Seehofer. Al meer dan twintig jaar getrouwd leidde ook Seehofer een dubbelleven. Al drie jaar had hij een geliefde in Berlijn. Op het moment dat de landbouwminister als potentiele opvolger van premier Stoiber begon te gelden, was zijn Berlijnse vriendin vier maanden zwanger. Seehofer verloor de strijd om het CSU-voorzitterschap. En kans op het premierschap had de “Ehebrecher” sowieso niet meer.

Na de affaire in 1993 liet Theo Waigel zich scheiden en trad een jaar later met z’n geliefde in het huwelijk. Horst Seehofer regelde zijn zaakjes vorig jaar “katholieker”. Na alle opwinding in de media liet hij zijn zwangere geliefde vallen. Die zit nu alleen, met kind, in Berlijn. De potentiele premier van Beieren keerde met hangende pootjes terug naar zijn echtgenote. Voor de clerus is dit keer dus alles dik in orde!

HANGENDE POOTJES

De Tageszeitung laat de “taz’en” hangen. De dramatische verkiezingsnederlaag van de Beierse CSU was ook voor de linkse krant in Berlijn een debakel. Querulant als altijd had de krant voor de stembusgang nieuwe abonnee’s geworven met de belofte dat die bij dik verlies van de Christen-Socialen de “taz” een tijdje gratis zouden krijgen. Een maand de krant gratis voor niks voor elk punt dat de CSU onder de vijftig procent zou blijven.

Al decennia gewend aan de absolute meerderheid in Beieren had niemand verwacht dat de nederlaag zó drastisch zou uitpakken. Ook de “taz” niet. De CSU kwam - met een verlies van ruim zeventien procent - op maar 43 % van de stemmen. Het financieel altijd kwakkelende dagblad moet vijftig nieuwe abonnee’s nu zeven maanden gratis verzorgen. Het kost de krant 11.000 Euro. Commentaar van de hoofdredactie: “Dat is die uitslag ons wel waard.”

OORDRAAIER OP DE BANK?!

Opnieuw een fluitconcert voor Klinsi. “Klinsman ‘raus” schalde het gistermiddag van de tribunes in de Allianz Arena. Het wil ook na zeven wedstrijden in het nieuwe seizoen maar niet lukken met trainer Klinsman en de FC. “Rekordmeister” Bayern had zaterdag in de laatste zeven minuten een zekere overwinning weggegeven. Een 3-3 gelijk spel uiteindelijk, tegen kelderkind Bochum (14e plaats). München hangt nu op een onwennige 11e plaats en kan vandaag na de zondagwedstrijden nog verder in de ranglijst zakken.

Ook gisteren zat "aanvoerder" Mark van Bommel weer op de bank. Klinsman’s rotatie schijnt inmiddels geheel aan de Nederlander voorbij te gaan. Van de trainer zelf de “Kapitänsbinde” gekregen én drastisch aan de kant gezet. Ook andere Bayern-spelers bakken er niks van. Luca Toni heeft weinig reden om “z’n oor te draaien” – hij faalt zelfs in de meest kansrijke posities. Wordt het voor Klinsman niet tijd het roteren ook voor Luca Toni te laten gelden?

MamS eist: Ook Oordraaier op de bank!

Kohle von Grün

2008-09-20T11:53:00.004+02:00

De eerste herfstige nachtvorst kondigt zich al aan. Dus dat wordt binnenkort weer Grünkohl met Pinkel eten! Met veel bier en Schnaps. Ook de politiek maakt zich dan op voor de traditionele “Kohlfahrt”, die overal in het Noorden wordt gehouden, nadat de eerste vorst over de boerenkool is gegaan. Er wordt dan een Grünkohl-koningspaar gekozen. ’n Goeie kans op die titel maken deze herfst Koning von Beust en aan zijn zijde Hamburgs groene milieuminister Anja Hajduk. Haar zal de Grünkohl dit jaar wel heel erg bitter smaken.

Vattenfall heeft namelijk uit de politiek het signaal gekregen, dat het energiebedrijf in de Hamburgse wijk Moorburg de grootste kolencentrale van Duitsland mag bouwen. De Groenen, die in Hamburg GAL (Grün-Alternative Liste) heten, hadden in de verkiezingsstrijd met het verhinderen van Moorburg geworven. Ze plakten affiches met de tekst “Kohle von Beust”. CDU-burgemeester Ole von Beust als klimaatkiller. Maar na het verkiezingsgedruis vonden CDU en GAL elkaar in de eerste zwartgroene coalitie op deelstaatniveau.

Nu is de groene milieuminister Anja Hajduk waarschijnlijk gedwongen Moorburg te accepteren, terwijl de Groenen in heel Duitsland ten strijde trekken tegen nieuwe kolencentrales. Met het oog op de bondsdagverkiezingen over een jaar is de partij weer druk bezig haar image als milieupartij op te poetsen. De bouw van Moorburg wordt dan wel een pijnlijke smet op het groene blazoen.

De anti-kolenkoers van de Groenen is ook in de eigen partij omstreden. De gedoodverfde nieuwe partijvoorzitter Cem Özdemir had zich onlangs in een interview nog laten ontvallen dat het vanwege de energie-toekomst eigenlijk niet zo’n goed idee is om met de “Atomausstieg” tegelijkertijd ook nog een “Kohle-Ausstieg” te bedrijven. Dat moest ie snel weer inslikken. Joschka Fischer daarentegen, de voormalige vice-kanselier, hoeft geen vijgeblad meer voor de mond te nemen: “Het zou een reusachtige fout zijn van de Groenen en de milieubeweging wanneer ze op dit punt onrealistisch zijn!”

“Senatorin” Hajduk neemt eind september een besluit, maar het is haast wel zeker dat ze Moorburg moet accepteren. De Hamburgse senaat zou niet weten waar ze de gevorderde schadeloosstelling aan Vattenfall van mogelijk meer dan een miljard vandaan moet halen. De groene basis is al aan het morren en de “taz” kopt alvast “Kohle von Grün”.

De eerste zwartgroene coalitie opblazen, is geen echt alternatief. Maar de partijbasis en de milieubeweging zullen Moorburg niet zo makkelijk accepteren. De Groenen zitten met een geloofwaardigheidsprobleem. In plaats van „Kohl mit Pinkel“ wordt het deze herfst grasvreten.

BOEM!

2008-09-09T17:47:00.010+02:00

De planeet staat op het spel! Zegt tenminste chaos-theoreticus Otto Rössler over het experiment dat morgen door het CERN (Centrum voor Kernonderzoek) in de buurt van Genève wordt gestart. In de grootste deeltjesversneller die ooit is gebouwd wordt vanaf 10 september de Big Bang nagebootst. In de 27 kilometer lange magische cirkel van de LHC (Larg Hedron Collider) worden 100 meter onder de Zwitserse en Franse grond protonen met bijna de snelheid van het licht met elkaar in botsing gebracht. Een oerknal!

Volgens Rössler ontstaan daarbij microskopisch kleine zwarte gaten, die de aarde van binnenuit zullen opvreten. Die “black holes” verdampen niet, zoals de CERN-wetenschappers beweren, maar groeien zo lang tot de hele wereld daarin is opgeslokt.

De Duitse wetenschapper c.q. charlatan Rössler staat niet helemáál alleen. Zo heeft de Amerikaanse fysicus Walter Wagner bij een rechtbank op Hawaii een klacht ingediend waarmee hij het CERN-experiment wilde laten verbieden. Media als de Bildzeitung en de Zwitserse pendant Blick waren gealarmeerd: “Dumpen wetenschappers de aarde in een zwart gat?” en “Eén grote knal en alles is weg”.

Zelfs Mofkont zelf borduurde tijdens het EK-voetbal van de zomer in Zwitserland en Oostenrijk in een van zijn hoorcolumns rond dit thema, hoewel het zwarte gat toen vooral Cristiano Ronaldo verslond. Inmiddels bekende ook het vele duizenden leden tellende Armageddon-genootschap “GO!” (Gekken Online) zich tot dit onderwerp. En zo kort voor het laatste uur mag in dit Kassandra-koor natuurlijk ook Nostradamus niet ontbreken!

Bekijk hier waar het wetenschappelijke experiment van het al in 1954 opgerichte CERN nu écht over gaat. Op zoek naar de ontbrekende bouwstenen van het universum.

Fußballfeld & die Welt!

2008-09-01T12:17:00.000+02:00

Fußball, das Feld, die Welt! Uit de boxjes van mijn computer komt het nieuwsbulletin: Eerst de verrassende transfer van de uitgerangeerde Bayernverdediger Jansen naar HSV. Met een kwootje van Marcell zelf, die van Hamburgse zakenlui vertelt, die hem in het vliegtuig van München naar de havenstad feliciteerden met zijn verhuizing naar een echte stad. En dan Obama en de Democratische Conventie in Denver. Elk kwartier (’s avonds elk uur): Fußball, das Feld, die Welt!

Zo gaat dat op “90elf” , de eerste Duitse voetbalradio op internet. Sinds de start van de eerste en tweede Bundesliga half augustus is de zender “in de lucht”. Vanaf nu ook echt. Begonnen als internetradio is de voetbalzender nu ook digitaal-terrestisch te ontvangen – om te beginnen in Berlijn en Brandenburg. Vanaf vandaag dus ook via tv en mobiele telefoon, als je tenminste de juiste “ware” (hard en soft) hebt.

De hele dag, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat, voetbal en muziek. Wat voetballers zoal op hun mp3-speler hebben, bijvoorbeeld. Zelfs zo’n rubriek kan beschamende onthullingen brengen. Zo plugt een voormalige Nationalspieler (was het Babbel?!) “Ein bißchen Frieden” in z’n oren. Of drie keer per dag “Kurvenkracher”, de hits uit het fanblok. Eigen supportersgezang of ook traditionele popsongs met een bijzonder voetbalverhaal. Bijvoorbeeld “Hells Bells” van AC/DC, dat in het stadion van St. Pauli wordt gespeeld wanneer de 2e liga-club het veld op komt. Ook op internet nieuwtjes, tunes, blogs.

Maar het leukste blijft natuurlijk het live-verslag van de Bundesliga. Alle wedstrijden live en de volle 90 minuten. Naar keuze een bepaalde wedstrijd óf als zogenaamde “Konferenzschaltung”, dus als een soort Langs de Lijn. Onder meer met de legendaire sportverslaggever Günther Koch (Güko), die ooit door de Bayerische Rundfunk een tijdje geschorst werd omdat ie bij de gemeenteraadsverkiezingen voor de SPD kandideerde.

In de meeste gevallen wordt het verslag vanuit de zendercentrale in Leipzig gedaan. Maar sommige wedstrijden verslaan Koch en chefreporter Hilgers live uit het stadion. Het voetbalstation heeft een bezetting van dertig redacteuren (ook –trices, ja) en technici.

“90elf” kan een gevaarlijke concurrent voor de publieke omroep worden. De voetbalzender wordt gemaakt door Radiocast Digital. Een dochteronderneming van de Holding Radiocast, waarachter zich een aantal grote uitgevers verbergen, die in tal van Duitse deelstaten commerciele (muziek)radio bedrijven. Voor een schappelijke prijs (minder dan tien miljoen) hebben zij van de DFL (de organisatie van de clubs die de Bundesliga bedrijft) de radiorechten gekocht. En willen op den duur daarmee natuurlijk geld verdienen. Maar nóg is “90elf” gratis!

Voetbal om 18:00 uur

2008-09-01T12:16:00.000+02:00

Nog heeft de publieke omroep de uitzendrechten van het Duitse voetbal. Tot het eind van dit seizoen brengt de ARD Sportschau vanaf 18:30 uur de samenvattingen van de 1e Bundesliga. Dus op de vroege zaterdagavond, ruim een uur nadat de wedstrijden in de eerste liga zijn afgefloten.

En als het aan het Duitse “Bundeskartellamt” ligt, dan blijft dat ook zo. In ieder geval wat het tijdstip betreft. Want het orgaan - dat het bedrijfsleven op eerlijke concurrentieverhoudingen controleert - heeft bepaald dat de voetbal-highlights “zeitnah”, dus relatief kort na de wedstrijd moet worden vertoond op de free-tv. Dat kan bij de ARD, maar even goed bij de commerciele zenders.

Die uitspraak van de kartel-commissarisen is een streep door de rekening van de DFL, de organisator van de Bundesliga (de eerste én tweede ligaclubs). Het liefst zou het DFL de voetbalverslagen pas na tien uur ’s avonds op een vrij te ontvangen zender willen hebben. Daarmee zouden voetballiefhebbers meer naar de Duitse betaaltelevisie (Premiere) worden gedreven, wat ook de DFL en de clubs meer geld in het laatje brengt.

Voor de periode 2009-2015 had de DFL al een contract afgesloten met Sirius, het marketingbedrijf van mediamogul Leo Kirch – ja inderdaad, ook de vroegere baas van Premiere. Kirch beloofde de Duitse voetbalclubs inkomsten van drie miljard Euro - 500 miljoen per seizoen. Sirius zou voor dat gegarandeerde bedrag de tv-rechten verkopen en ook nog zelf de productie van de tv-beelden doen. Met het besluit van het “Kartellamt” staat dat miljardencontract weer op losse schroeven.

De DFL heeftg nog geprobeerd te redden wat er te redden valt. Ze heeft het “Amt” voorgesteld de eerste voetbalbeelden ’s zaterdags om 19:30 uur op een vrij-ontvangbare zender te brengen. Maar alleen op de digitale tv. Dat “compromis” hebben de concurrentie-autoriteiten van de hand gewezen, omdat het gros van de kijkers geen digitale tv kan ontvangen.

De strijd om de belangen van de voetbalclubs en de belangen van de kijkers gaat door. En soms met grove middelen. Bayern-manager Uli Hoeneß is “kwaad op de ARD” en verwijt de publieke omroep beinvloeding van het onafhankelijke kartel-orgaan. “Het besluit van het kartelamt, daar zit de ARD achter!” En de worstfabrikant dreigt met een overstap naar de pay-tv: “Wie zegt dan, dat we met de ARD verder moeten samenwerken? We moeten de betaaltelevisie, en daarmee Premiere, pushen als nooit tevoren.”

De DFL en de clubs verwijzen steeds naar de andere grote voetballanden, waar dat allang op die manier geregeld is. Ze vrezen, dat het Duitse voetbal internationaal steeds verder achterop raakt, wanneer er niet meer met de tv-rechten wordt verdient. Zelden valt uit die hoek te horen, dat de DFL nu ook al 433 miljoen euro per seizoen voor de Bundesliga-voetbalrechten incasseert. Dat zijn dus “maar” 67 miljoen minder dan Leo Kirch had beloofd.

Misschien is het geen toeval dat de opgewonden geluiden van diverse beledigde “Weißwürste” uit Beieren komen. Tenslotte zitten heel wat belanghebbenden daar dicht bij elkaar. Mediaman Leo Kirch, diens onderneming Sirius, z’n banden met het mediaconcern EM.Sport Media, die de commerciele sportzender DSF bedrijft, die weer goede banden heeft met de FC Bayern München. Het lijkt wel een kartel!

Voetbalculturele columns

2008-09-01T12:15:00.010+02:00

Mofkont had het zichzelf niet echt makkelijk gemaakt met zijn voornemen om tijdens het EK voetbal deze zomer een serie “voetbalculturele” hoorcolumns in elkaar te knutselen. Drie elementen moesten de columns bevatten: de EK-steden, voetbal en cultuur in brede zin. Niet makkelijk bij elkaar te brengen en daarmee dan ook nog een radiofonisch verhaal te vertellen.

Naar verluid hebben niet alle Hilversumse redacteuren elk verhaal helemaal kunnen volgen. “Waar gáát dit in godsnaam over?” Die vraag schijnt naar aanleiding van een enkele van Mofkont’s EK-columns wel gesteld te zijn. Anderen daarentegen waren over sommige columns wel enthousiast.

Oordeel zelf! Beluister de voetbalculturele columns.
Alle acht EK-columns. Afluisteren en downloaden: 01 Oranje Wonder van Bern 02 The Sound of Salzburg 03 Magische Cirkel van Genève 04 Züri brännt 05 Weens Wonder 06 Nazionaal Theater Klagenfurt 07 Hitchhiker’s Guide to Innsbruck 08 Rare Romeinen in Basel.

Oranje bal!

2008-09-01T12:14:00.003+02:00

Geen nieuws: De voetbalbobo is een botte, arrogante man! Maar goed gekleed, natuurlijk. In ieder geval passend. In een licht-oranje gestreept colbertje. Waarmee de hoge bobo nevernooit op een receptie zou verschijnen. Maar in de ook in Basel alom woekerende orangerie valt dat verder niet op. Daar kan dat dan voor keurig doorgaan. Zelfs zijn ballerige woordkeus.

De gelegenheid: De officiële inwijding van de „Oranje Boulevard“ in Basel, de middag voor de kwartfinale tussen Nederland en Rusland. In een benauwde tent aan de Mittlere Rheinbrücke hielden de gemeentelijke organisatoren een ontvangst waarvoor Basel’s „Eurobeauftragter“ van de vaderlandse voetbalbobo een gesigneerd oranjeshirt en een origineel KNVB-vaantje terugkreeg.

Toch verslag: Eigenlijk is zoiets een non-event, maar ook zulke niet-gebeurtenissen kunnen iets opleveren. Temeer omdat men zich moest afvragen of de Baseler autoriteiten vanwege de onpartijdigheid ook nog een „Russen-straatje“ gingen onthullen. Dat niet, nee. En de bobo vroeg zich luidkeels af wie dan toch die man met die recorder was. Van de vaderlandse omroep? Oh, zei de oranjebaas op bekakte toon, daar ziet u niet naar uit.!Waarop een pissige reporter zich opwond over het belachelijke jasje van de bobobal. De open microfoon als wapen.

Niet uitgezonden: Maar niet alles wat moduleert, kan worden uitgezonden. Wanneer de voetbalbobo zich weer eens vergenoegd aan zijn arrogantie weidt, is dat geen nieuws. Dat zijn we tenslotte van hem gewend. En toegegeven: hij wás ook beter gekleed dan de verslaggever: Z'n ietwat slierig-lange haren wapperend in de wind, zwetend in een benauwde tent, gestoken in een plakkerig hemd en korte broek. En dan ook nog op sandálen!

Bloot en monddood

2008-07-18T12:49:00.002+02:00

Iedereen heeft het er over, behalve de Berliner Zeitung zelf! Geen letter over het uitkleden van het Berlijnse dagblad. Over een poosje staat de kwaliteitskrant in haar blootje. Afgeslankt en monddood.

Dat was ooit wel anders. Meteen al toen de Britse inversteerder David Montgomery in 2005 de uitgeverij overnam en Josef Depenbrock een jaar later in dubbelfunctie aantrad als hoofdredacteur én directeur.

Toen Montgomery’s bedrijf Mecom de krant overnam, publiceerde de mediaredactie van de Berliner Zeitung een weinig flatteus portret onder de titel “Mann mit schlechtem Ruf”. Het is niet zo eenvoudig, schreef de krant toen, “om in Groot-Brittannie iemand te vinden die iets aardigs over David Montgomery zegt”. Toen Josef Depenbrock hoofdredacteur-directeur werd, waarschuwde de redactie nog op de voorpagina voor “verlies van journalistieke kwaliteit”.

Let wel, de Berliner Zeitung is een krant die winst maakt! Maar dat is de uitgever blijkbaar nog niet genoeg. Ten koste van de journalistieke kwaliteit en zelfstandigheid gaat Josef Depenbrock gewoon door met zijn bezuinigingsprogramma. In 2009 moet het rendement nog verder omhoog.

De hoofdrecteur/directeur wil meerdere pagina’s outsourcen. Niet alleen de auto-, reis- en huizenbijlages worden in de toekomst extern gemaakt, ook de dagelijkse mediapagina zal dan niet meer door de redactie wordt geschreven. Het potje voor freelance-medewerkers van de krant wordt beknot. Van de 130 redactionele medewerkers zullen er nog maar 90 overblijven.

De redactieraad beklaagt het afromen van de redactionele kwaliteit. De grenzen tussen journalistiek en reclame vervagen. Zo publiceerde de krant bijvoorbeeld een glanspapieren bijlage over energie, die medegefinancierd werd door Vattenfall, de energiegigant in Berlijn en Brandenburg.

De redactie is nu gedwongen te zwijgen over de bezuinigingen, het schrappen van journalistieke banen en het outsourcen van redactionele bijdragen. Geen woord ook over de onrust en woede op de redactieburelen of het – inmiddels verloren – proces waarmee de redactieraad vorige maand Depenbrock wilde dwingen zijn onverenigbare functies te scheiden en één van beide op te geven.

De redacteuren van de Berliner Zeitung zagen zich begin deze maand zelfs gedwongen in een demonstratieve advertentie naar een nieuwe “serieuze” uitgever te zoeken. In een andere krant natuurlijk, in de taz, die uit solidariteit een schappelijk prijsje rekende voor deze ingezonden mededeling.

“Koop ons!” - bedelde de redactie per advertentie. “Wanneer u zich een gezamenlijke toekomst kunt voorstellen met ons onder leiding van een competente, onafhankelijke hoofdredacteur”. Misschien ook een ideetje voor de redacteuren bij Wegener? Want ook die Nederlandse krantenuitgever is door Montgomery’s Mecom overgenomen en de redacteuren daar worden eveneens bedreigd door bezuinigingen en ontslagen.

Groen & Geel

2008-07-17T20:10:00.001+02:00

Ik erger me er groen en geel over! En niet pas sinds vandaag. Vorig jaar stapte de ARD nog uit de Tour vanwege de dopingschandalen. Maar vandaag had de omroep in de etappeplaats Narbonne de Duitse schrijfster Thea Dorn uitgenodigd. En mevrouw hield daar een pleidooi voor het opheffen van het dopingtaboe in de wielersport.

Tenslotte, zo meende madame, wordt er overal in onze samenleving geslikt en gesnoven. Dus waarom niet ook in de sport. Live uitgezonden door diezelfde ARD. De verslaggever en de commentator gaven nog een beetje tegengas. Maar de wielerdeskundige, de voormalige sprinter Marcel Wüst, hield wijselijk zijn mond. Tenslotte zelf onder verdenking van dopinggebruik in de tijd dat ie nog bij de beruchte Festina-ploeg fietste.

Wat een stelletje “Wendehalsen”! Dit keer denkt de ARD er niet aan de Tour te verlaten. En dat uitgerekend op de dag dat een derde renner de Tour vanwege dopinggebruik moest verlaten. Bij het vertrek in Lavelanet vanmorgen had Riccardo Riccò zich al schielijk uit de voeten gemaakt. En met hem de héle ploeg van Saunier Duval. De Italiaanse renner had in deze Tour al twee bergetappes gewonnen en droeg de bolletjestrui.

De 24-jarige renner is vlak voor de start van de Tour de France in Brest positiv op Epo getest. “Je mag het haast niet hardop zeggen, maar bij hem hadden velen zoiets wel verwacht,” reageerde Hans-Michael Holczer, de ploegleider van het Duitse Gerolsteiner-team op de positieve test bij Riccò. Zijn naam werd al genoemd als een van de twintig wielrenners bij wie het Ffranse anti-doping agentschap (AFLD) opvallende bloedwaardes had vastgesteld.

Dat is ook ergerlijk. Waarom worden zulke renners tot de Tour toegelaten? Want Riccò is dus niet de enige die al voor de Ronde van Frankrijk was opgevallen. Ook de Duitse Gerolsteiner-renner Stefan Schumacher, die in deze Tour ook al een tijdje de gele trui heeft gedragen, is eerder opgevallen vanwege verdachte bloedwaardes en amfetamine-gebruik.

Om maar te zwijgen van de eerste gele trui dragen in deze Tour. Van Alejandro Valverde is bekend dat hij een klant van de Spaanse dopingdokter Eufemiano Fuentes was. Ook al heeft de Spaanse wielerbond de zaak tegen Valverde opgeschort, de bewijzen waren hard genoeg om hem uit de Tour te weren.

In de dossiers van Fuentes duikt namelijk de code “VALV.PITI” op. Een direkte link naar Valverde, want tenslotte heet zijn hond Piti. Andere renners moesten al om diezelfde reden afstappen. De Fuentes-code voor Ivan Basso luidde “Birillo”, die van Jörg Jaksche “Bella”. De namen van hun honden.

Riccardo Riccò is al de derde betrapte renner van deze Tour. Vorige week werd de Spanjaard Manuel Beltrán van de Liquigas-ploeg positief op Epo getest. En hetzelfde gebeurde met diens landgenoot Moisès Duenas Nevado van Barloworld.

Het anti-doping-regiem in de Tour de France is verbeterd, maar volgens deskundigen blijft het systeem poreus. Ook dankzij de schermutselingen tussen de organisatoren van de Ronde van Frankrijk en de internationale wielerbond UCI, zo schreef de Süddeutsche Zeitung al aan het begin van de Tour.

Toen Beltrán was gesnapt, werd dat nog “positief” geinterpreteerd. Als bewijs namelijk dat het controlesysteem in de Tour zou werken. Zondaars als de Spanjaard zijn uitzonderingen, zo luidde de boodschap. Maar met drie positief geteste renners lijkt het dopinggebruik ook in deze Tour toch wijder verbreid dan men het wil toegeven.

Eindelijk een schone Tour! Zo beloofde de ASO, de Tour-organisatie. Een illusie, zo blijkt al halverwege de wedstrijd. Ik erger me groen en geel.

Helft Duitsers in verzet!

2008-07-05T21:03:00.002+02:00

Een sensatie! Het was weliswaar pas de tweede bezoeker die de drempel van Madame Toussaud in Berlijn had overschreden. Maar wel meteen een slagvaardige, die de Führer het hoofd van het lijf rukte. Een achtenswaardig percentage, dus. Vijftig procent van de Duitsers in het verzet!

Foto’s van de heldendaad zijn er (nog) niet. Vandaar dat de online-redactie van de Tagespiegel zelf deze Hitler-college in elkaar knutselde.

“Hitler-aanslag eindelijk gelukt”, had ik al meteen als kop voor deze bijdrage in gedachten. Maar Spiegel-journalist Hendryk M. Broder heet niet voor niks altijd al haantje de voorste. Hij doopte toevallig eens niet zijn pennetje in giftige inkt, maar heeft altijd wel de mond vol met spitsvondigheden. Hij stond dit keer buiten in de rij te wachten om het net geopende wassen-beelden-kabinet te betreden. En zijn eerste reactie werd dan ook prompt door alle omringende collega’s opgetekend: “Endlich hat ein Hitlerattentat geklappt”.

Het heeft even geduurd voor de Duitsers in zo grote getale in het geweer kwamen tegen Adolf Hitler, maar de afgelopen week was het verzet al in hoog tempo gegroeid. Toen de Bildzeitung eenmaal het voortouw had genomen, kwam de protestgolf tegen de Führer goed op gang. Met een van verontwaardiging trillende kop sprak de krant er schande van dat Madame Toussaud ook een wassen beeld zou opstellen van Adolf Hitler aan een bureautje in de Führerbunker.

Op Bild volgden al snel de gebruikelijke opgewonden commentaren. En de stemming keerde zich tegen Toussaud. Men rekende daarom bij de opening van het nieuwe kabinet op moeilijkheden. Er werd een fotografeer- en aanraakverbod uitgevaardigd. En Hitler werd afgeschermd door een koord met twee mannen van een bewakingsdienst ernaast.

Toch lukte het de 41-jarige Kreuzberger over de afsperring te springen en – onder het uitroepen van “Nie wieder Krieg” - Hitler het hoofd van het lijf te rukken. Een van de bewakers raakte bij de overmeestering licht gewond. Tegen de verzetsman wordt nu wegens het toebrengen van lichamelijk letsel en materiele schade een onderzoek ingesteld. De Hitlerfiguur zou 200 duizend Euro hebben gekost.

Doe maar weer gewoon

2008-07-01T12:49:00.003+02:00

Zet die oranje windmolens nu maar af. Haal die oranje tulpen uit je haar. En doe nu eindelijk je oranje onderbroek eens in de was. Ook alles wat schwarz-rot-gold glom, kan weer twee jaar in de kast. Tot de volgende gelegenheid om het Duitse zelfbewustzijn weer een beetje op te poetsen. Alleen de Spanjaarden mogen nog een poosje rood-geel beschilderd rondlopen. Gelukkig heeft de voetbalkunst gewonnen, niet de „Duitse deugden“!

Kortsluiting, uitschakeling, beeldstoring. Er is tijdens mijn blog-afwezigheid een hoop gebeurd. Het EK voetbal heeft een tijdje voor werk elders en voor opwinding gezorgd. Maar helaas moest ik met de rest van het NOS-team voortijdig afreizen omdat Oranje door de Russen werd uitgeschakeld. Een ramp. We waren na Basel graag nog even doorgereisd naar Wenen, maar helaas. Jammer, maar eerlijk is eerlijk: a) de Russen waren echt veel beter dan wij en b) twee weken oranjegekte is eigenlijk al meer dan een normaal mens kan verdragen.

Bij terugkeer in Berlijn wachtte mij een karig bureau, want kort voor mijn vertrek naar Bern was mijn computer door een tweetal kortsluitingen getroffen. De desktop stond nog steeds bij de computerman. Zo’n sympathiek, maar druk baasje, dat er tijdens mijn afwezigheid helaas nog niet aan toe gekomen was om te kijken of we ook meteen mijn harde schijf konden weggegooien. Díe ramp is me gelukkig bespaard gebleven.

We kunnen nu weer gewoon doen. Er op wijzen bijvoorbeeld, dat de Duitsers in Noord-Afghanistan nu ook officiëel echt vechten. Met ingang van vandaag opereert in het Noorden van dat land een Duits QRF, een „Quick Reaction Force“, een „schnelle Eingreiftruppe“. Bijna en passant en zonder veel discussie wordt de Duitse inzet daar quantitatief en qualitatief uitgebreid. Gevechtstroepen en duizend soldaten meer. In het Noorden van Afghanistan. Vooreerst. Het Zuiden komt nog.

Horen Zeggen

2008-07-01T12:47:00.001+02:00

Irritant was het zeker. De beeldstoring tijdens Duitsland-Turkije. Dat op zich al natuurlijk, maar vooral het onprofessionele commentaar van ZDF-man Béla Réthy zorgde in mijn huiskamer voor ergernis. De hoop op een meeslepend radioverslag werd meteen de bodem ingeslagen. Béla brouwde er niks van. In beeld een nogal flatteus jonge foto van de inmiddels 51-jarige doorgewinterde commentator. Op het oor alleen maar onbeholpenheid. Réthy deelde mede dat er op het veld helemaal niks gebeurde. Hoezo, waarom? Geen woord. Het wedstrijdverloop was ook niet te volgen. Vandaar dat ik snel overschakelde op de good-old radio. Maar helaas. De stroomstoring in Wenen had ook de radioverbindingen onderbroken.

De Duitse kranten wonden zich dagen later nog op over de stroomuitval en de schadevergoeding die de UEFA nu als verantwoordelijke mogelijk moet gaan betalen. Een enkele krant had ook een paar kritische opmerkingen over de beeldloze verrichtingen van de ZDF-commentator. Maar niemand had kritiek op het onprofessionele commentaar van Béla Réthy toen we nog wél beeld hadden! Voetbaljournalistiek is ook emotie, zeker. Maar van een deskundige commentator mag je toch ook analyse en uitleg van tactische en technische achtergronden verwachten. En het verslag dan liefst ook een beetje objectief.

Torsten Frings had last van een geknakte rib en droeg daarom een soort pantser onder zijn shirtje toen hij na een wedstrijd rust tegen de Turken voor de geblesseerde Rolfes werd ingewisseld. De vraag was natuurlijk of Frings wel vrijuit kon spelen en geen last van zijn ribben zou hebben. Tenslotte had de behoorlijk met tatoos bedekte middenvelder zelf gezegd, dat voetballen met zo’n blessure toch wel pijnlijker was dan een tatoo laten krassen.

Al gauw werd Frings - zelf ook geen kind van „Traurigkeit“ trouwens - gefould door een Turkse verdediger. Béla Réthy beweerde meteen dat de Turk het „met opzet“ op Frings’ aangeslagen ribben had voorzien. Dat hadden wij - en vele miljoenen andere onbevooroordeelde kijkers met ons - toch héél anders gezien. Bij de herhaling van de overtreding werd het ook voor de ZDF-commentator duidelijk dat de verdediger naar Fring’s voet ging. Een foul, dat wel. Maar wel richting bal en niet richting ribben.

De commentator moet worden nagegeven, dat hij zich on air verontschuldigde voor deze faux pas.

Goede sier voor mens en dier

2008-07-01T12:45:00.001+02:00

Zonnekoning, windmolenmonarch, klimaatkoningin. Ze zijn maar wat trots op hun leidende rol in de wereld van de duurzame energie. Nergens wordt groene energie zo gesubsideerd als in Duitsland. Geen andere regeringsleider als Angela Merkel werpt zich internationaal zo op als de Jeanne d’Arc van het klimaat. Ook de CDU ontdekte dezer dagen in een officiëel papier dat het behoud van de schepping een oeroud christendemocratisch goed is. Goede sier voor mens en dier.

Hoezo „Vorreiter“? De milieumonarchen lopen helemaal niet zo voorop. De bondsregering en haar EU-commissaris sprongen in Brussel al eens in de bres voor de Duitse autogiganten. Al jaren ronken die met zware bolides achter hun Franse, Italiaanse en Japanse concurrenten aan. Qua klimaat. Dus wilden ze liever niet aan de strenge Europese CO²-regels voldoen. Concurrentievervalsing! Heet het dan.

De „Deutsche Umwelthilfe“ heeft nu een onderzoek gedaan naar het wagenpark van de politieke elite en komt tot opvallende resultaten. Op één na rijden ze allemaal in dikke bakken van auto’s die de EU-doelstelling van 130 gram CO² per kilometer nooit zullen halen. Zelfs de milieuministers van „Bund und Länder“ rijden in bovenmatig vervuilende voertuigen.

De Mercedes E200 NGT van milieuminister Sigmar Gabriel (SPD) komt op 222 gram. Zijn Thüringer deelstaatcollega, Volker Sklenar, blaast met zijn Audi A8 TDI zelfs nog méér kolendioxide de lucht in - elke kilometer 249 gram. Dat is veel meer dan Brussel graag zou zien, maar weer niks vergeleken bij andere ministers en deelstaatpremiers. Minister-president Dieter Althaus van Thüringen scoort met zijn BMW 750i maar liefst 271 g/km. En die wordt weer ingehaald door twee ministers in de bondsregering. Minister van onderwijs, Annette Schavan, komt met haar Mercedes S450 op één gram meer en wordt zelf alleen nog maar ingehaald door de Mercedes S500 van Ulla Schmidt. Jawel - uche, uche, uche - de minister van gezondheid!

Er is in dit onthutsende onderzoek maar één milieuminister die de EU-norm haalt. Met gemak komt de Berlijnse milieusenator Katrin Lompscher (Die Linke) op maar 104 gram per kilometer. Die heeft het voor elkaar gekregen dat ze met ‘n hybrid-Toyota wordt vervoerd, die over maar 78 PK beschikt. Maar daar wordt eigenlijk een beetje op neergekeken. Door collega’s en chauffeurs.

Michael Müller, staatssecretaris van milieu in de bondsregering, wilde ook wel een kleinere en daarmee schonere auto rijden dan eentje die bij zijn status past. Maar hij stuitte op hevig verzet van de ministeriële chauffeurs. Die vrezen een statusverlies blijkbaar nog meer dan de politici die ze moeten vervoeren.

De eerlijkheid gebiedt nog te vermelden dat echte top-politici hun zware bakken van auto’s niet alleen vanwege hun status hebben aangeschaft, maar ook vanwege de veiligheid. Gepantserde wagens zijn zwaarder, hebben een sterkere motor nodig en verbreiden meer CO².

Vanwege de veiligheid hebben heel wat politici geweigerd over hun voertuigen gegevens te verstrekken. Bondskanselier Merkel bijvoorbeeld. Maar misschien ook wel een beetje gedreven door een slecht geweten.

Turken tellen niet

2008-07-01T12:37:00.002+02:00

Hoeveel mensen er in Duitsland de halve finale van de Mannschaft tegen Turkije nu werkelijk hebben gezien? Geen idee! Officiëel zouden er in doorsnee 29,43 miljoen kijkers de wedstrijd hebben gezien. Maar in werkelijkheid waren het er zeker meer dan 30 miljoen, want de Duitse kijk- en luisterdienst negeert de Turkse kijkers. Die tellen niet mee.

Er leven in Duitsland bijna 3 miljoen Turken en Duitsers met een Turkse afkomst. Die zijn voor de peilers oninteressant. Het zogenaamde „televisie panel“ bestaat voornamelijk uit etnische Duitsers. De onderzoekers hebben 5.640 huishoudens naar leeftijd, opleiding, inkomen, kindertal en beroep geselecteerd. Op zo’n manier, dat ze een doorsnee van de Duitse bevolking representeren. Inclusief EU-buitenlanders overigens, maar wel zonder de Turken.

Dat dagelijks kijkersonderzoek wordt uitgevoerd door de GfK, de Gesellschaft für Konsumforschung, de Maatschappij voor Consumentenonderzoek. Die doet dat in opdracht van de Arbeitsgemeinschaft Fernsehforschung, waarachter zich de ARD, ZDF, de RTL-groep, ProSiebenSat1 Media en nog een aantal kleinere zenders verbergen. Die publieke en commerciële omroepen willen weten hoeveel consumenten er naar hun programma’s kijken, om zo hun reclamezendtijd zo duur mogelijk te kunnen verkopen. Turken spelen daarbij geen rol, want niemand heeft tot nu toe het consumentengedrag van deze bevolkingsgroep onderzocht.

Er is altijd vanuit gegaan dat de 2,7 miljoen Turken in Duitsland vooral hun eigen media gebruiken. Turkse satelliet-tv en Turkse kranten. Maar een recent onderzoek (2007) van ARD en ZDF laat een verschuiving zien. Steeds meer allochtonen in Duitsland volgen ook Duitse media. Die trend wordt in de Tagesspiegel door het Zentrum Türkeistudien bevestigd. Dat heeft uitgevonden dat er steeds meer „complementair“ gebruik gemaakt wordt van Turkse en Duitse media.

De oudere generatie Turken kijkt nog vrijwel uitsluitend naar Turkse tv en leest Turkse kranten. De 40-ers volgen Duitse én Turkse media. En de jongeren kijken alleen nog maar naar de Duitse televisie. Misschien voor het GfK reden genoeg om toch maar eens het Turkse kijkgedrag te onderzoeken.

Drukdrukdruk!

2008-06-02T13:19:00.003+02:00

Nogal druk de laatste tijd. En het wordt nog drukker. Deze week reis ik af naar Bern om daar voor het Radio 1 Journaal van alles rond het EK voetbal te doen. Oranje speelt alle drie wedstrijden van de voorronde in de Zwitserse hoofdstad. Dat wordt dus even ouderwets voetbalcolumns maken. En even is relatief, het kan ook langer duren. Tot in Wenen - waar de finale wordt gespeeld - aantoe.
Mofkont was er de afgelopen weken al zelden, maar nu gaat de winkel echt even dicht. Twee of vier weken, wie weet. Maar geblogd wordt er toch. Samen met de collega's op het Weblog Bern van de NOS!

Sonderzug vertraagd

2008-04-28T13:15:00.005+02:00

Komt de "Sonderzug" ooit nog naar Pankow? Zelfs met een vertraging van 25 jaar is dat lang niet zeker. De extra-trein waarmee Udo Lindenberg in 1983 naar de Oost-Berlijnse regeringswijk wilde, haalt wellicht ook het jubileum niet. De "Genossen stoppen Sonderzug nach Pankow", zo heet het weer in Pankow. Net als een kwart eeuw geleden willen de machtigen de oude rocker (in mei 62) niet binnenhalen. In de jaren tachtig was de Oost-Duitse "Staatsratsvorsitzender" Erich Honecker de boosdoener (sowieso). Nu is het de linkse meerderheid van de stadsdeelraad (Linke en SPD).
Het is een politiek relletje geworden. Of eigenlijk gemáákt. Het idee om het Sonderzug-jubileum te vieren kwam van de CDU en de Pankower middenstand. Of het "Bezirk" Lindenberg dan maar officieel wilde uitnodigen voor een concert - en dan natuurlijk meebetalen. Dat wilde de roodrode combine niet. Een politieke "affaire" was geboren en zorgt nu al een half jaar regelmatig voor enig rumoer.
Lindenberg heeft het te druk om zich daar erg over op te winden. Hij heeft net een nieuwe CD gemaakt - "Stark wie Zwei" - en houdt daarmee nu al een week of drie de eerste plaats van de albumcharts bezet.
Maar er is ook nog niet veel gedaan om Udo naar Pankow te krijgen. Bühne, techniek, programma? Lindenberg weet nog van niks en de organisatoren waarschijnlijk ook niet. Om Udo toch over te halen, heeft de CDU nu zelf een duit in het zakje gedaan. Deze week krijgt de rocker een teekist met kadootjes uit Pankow. Spreewafels bijvoorbeeld. Zal Udo blij mee zijn!
Mofkont zorgt ook nog voor een beetje herrie. Op het duitslandweb - de website van het Duitslandinstituut in Amsterdam - is binnenkort zijn maandelijkse hoorcolumn te beluisteren. Dit keer over de Pankower Chatanoogochoochoo van Udo.

They're only in it for the money!

2008-04-13T12:41:00.006+02:00

Bad Doberan is een braaf dorp. Een ouderwets badplaatsje aan de Oostzeekust. Rustig, stil, bedaagd. Maar een keer per jaar wordt de burgerlijkheid verscheurd door E-gitaren en af en toe een lelijk woord. Voor de 19e keer al weer is Bad Doberan de bühne voor de Zappanale, een muziekfestival ter ere van "Bürgerschreck" en legendaire rockmuzikant Frank Zappa.

Maar dezer dagen worden Zappa-titels als "We're only in it for the money" en "The torture never stops" veelvuldig geciteerd. De opwinding wordt veroorzaakt door Zappa-weduwe Gail, die met de familiestichting "Zappa Family Trust" probeert het festival te verbieden. Met een rechtzaak, die deze week in Düsseldorf begon, eist Gail Zappa maar liefst 250 duizend Euro voor het geval de organisatoren aan de naam Zappanale blijven vasthouden, t-shirts met die opdruk blijven verkopen en het onmiskenbare Zappa-baardje als logo blijven gebruiken. Het gaat tenslotte om de "Kohle", zoals Frank zei in een sarcastische song over het Beatles' album Sgt. Pepper.

Maar de Zappa-fans aan de Oostzee verdienen niks aan hun festival, ook al kwamen er vorig jaar zo'n achtduizend enthousiastelingen uit de hele wereld. Wolfhard Kutz uit het Oost-Duitse Bad Doberan was al vóór de val van de Muur een Zappa-liefhebber. In DDR-tijden bespioneerd door maar liefst 21 Stasi-verklikkers. In 1990 organiseerde hij zijn eerste Zappanale. En het is nog altijd liefdewerk. En oud papier.

Nu Gail Zappa toch bezig is, wil ze ook de Zappa-buste weghebben, die in het kleine badplaatsje was neergezet. Toegegeven, het kunstwerk is niet echt overtuigend, maar door de Zappa-fans uit overtuiging georganiseerd en betaald.

De Zappanale en het standbeeld moeten blijven. Van 15 tot en met 17 augustus treden er in Bad Doberan weer een heleboel bands (uit de VS, Duitsland, Polen, Finland, Hongarije enz.) op die zich geestelijk en muzikaal verwand voelen aan de wijlen Frank Zappa (15 jaar geleden overleden). Om Gail's kruistocht te blokkeren, houdt "Arf Society", de stichting achter de Zappanale, een handtekeningenactie. Dus volg het voorbeeld van Mofkont en teken hier!

Zuurtje van de Week

2008-04-13T11:08:00.003+02:00

Alweer een pijnlijke uitspraak. Dit keer betreft het Mehdorn, de omstreden chef van de Deutsche Bahn. Omstreden vanwege zijn weigering om de buidel te trekken voor de "Zug der Erinnerung" - een tentoonstellingstrein die door heel Duitsland rijdt. Met expositiewagons wordt herinnerd aan het lot van de kinderen die met behulp van de Duitse spoorwegen naar de koncentratiekampen zijn vervoerd. De DB, erfgenaam van de toenmalige Reichsbahn, en haar topmanager Mehdorn weigeren de "herinneringstrein" ondermeer het grote Berlijnse Hauptbahnhof aan te doen en dienen ook regelmatig vette rekeningen in voor het gebruik dat de trein maakt van rails en stations in heel Duitsland.
Een schande! Vindt eigenlijk iedereen. En terecht, want de DB zou gezien haar erfenis wel wat royaler kunnen zijn. Maar de verontwaardiging schiet af en toe wel een beetje erg door. Als voorbeeld citeert de Tagespiegel uit Berlijn dit weekend een directeur van de Joodse Gemeente in Düsseldorf, die tegenover Bahnchef Mehdorn de mond wel heel erg vol neemt met onpassende associaties: "De openbaarheid ziet uw persoon en uw politieke structuur zo, dat u - zou u in het Derde Rijk dezelfde positie bekleden als nu - mogelijk precies hetzelfde hebben bevolen als uw toenmalige voorganger..."
Zo wordt Mehdorn maar eventjes voor een nazi - in geest en mentaliteit - uitgemaakt, maar het kan nóg explicieter. "Voor mij," zo wordt dezelfde man verder geciteerd, "lijkt het alsof de huidige verantwoordelijken er achteraf spijt van hebben, dat ze die kleine kinderen toen gratis naar de dood hebben vervoerd, en dat dit verlies nu goedgemaakt moet worden door het uitschrijven van rekeningen in verband met deze trein, die aan het lot van deze kinderen wil herinneren."
Suggereren dat Mehdorn achteraf nog wil verdienen aan de vermoorde kinderen maakt de toch al onverkwikkelijke ruzie over de "Zug der Erinnerung" wel heel erg smakeloos. Temeer omdat de Deutsche Bahn sinds de jaren negentig vanalles heeft gedaan om de spoorweggeschiedenis te verwerken, slachtoffers schadeloos te stellen en met eigen exposities aan de rol van de Reichsbahn te herinneren. In eigen tentoonstellingstreinen zelfs.

I'M eventjes NOT THERE

2008-04-08T18:36:00.005+02:00

Ik was er even niet. Een tijdje van de webwereld afgesneden, omdat ik bij het opbouwen van nieuwe boekenkasten een oeroud telefoonkastje van de muur heb gehaald. Dacht ik. Het zag er uit als van voor de val van de Muur, maar het bleek wel de buitenlijn van mijn telefoon te zijn! En zonder hulp van buitenaf niet te herstellen. Dat duurde even.
Die tijd onder andere gebruikt om met mijn zoon Jascha de ultimatieve Dylanfilm "I'm not there" te zien in het filmtheatertje van de Hackische Höfe. Persé daar, omdat die als enige de film OmU vertoonden. "Original mit Untertiteln", in het Engels dus met Duitse ondertitels. Stel je voor: Bob Dylan in het Duits! Dat is nog erger dan "Komm gib mir deine Hand" gezongen door Paul McCartney.
Een fantastische, associatieve film, die je overvalt en meesleept als de tekst van een vroege Dylansong. Schitterend spel van Kate Blanchett als een van de vijf Dylans in de film. En de oude Bob wordt gespeeld door Richard Gere in een Billy the Kid set. Op een paard en met een vijf-dagen-baard.
Heb ik intussen ook maar zo'n baardje laten groeien. Misschien ook omdat de film het arme-eenzame-cowboys gevoel uit mijn vroegste jeugd losmaakte - zie de foto op de foto. Misschien ook omdat ik - in het kader van de serie "Verwandlungen" - even iemand anders wilde zijn. Maar helaas, zie foto. Ik lijk nog steeds niet op Richard Gere, laat staan op de oude Dylan.

Snoepje van deze Week

2008-04-01T09:11:00.002+02:00

Het snoepje van deze week is een zuurtje! Een reactie op de anti-Koranfilm van Geert Wilders. De linkse taz kopt: "Onze traditioneel liberale buurlanden voeren over de Islam een offensief debat, waar wij moeite mee hebben. Maar daarvoor moet een land als Denemarken met meer vrijheid van meningsuiting het wel verduren, dat het asiel moet geven aan alle nazi's van de wereld."
Nu is dat een parafrase van het wekelijkse gesprek over van alles en nog wat, over "Gott und die Welt" dus, met Friedrich Küppersbusch. Journalist en televisieproducent. Dat laatste bijna uitsluitend, helaas. Vroeger had ie een verfrissende, kritische, eigen show. Nu kan hij één keer in de week zijn ei kwijt in de Tageszeitung. Met uitspraken als: "De eis de Dalai Lama aan de heerschappij in Tibet te helpen, is zoiets als Italie voortaan aan Paus Benedictus de XVIe over te laten".
Naar aanleiding van Wilders' film zei hij letterlijk: "Ook al hebben we hier af en toe een rechtse Janklaasen of een oplage-geil dagblad: Onze traditioneel liberalere buurlanden voeren een offensief debat, waar wij meer moeite mee hebben. In Duitsland ervaar ik dat meestal als een soort rampenverwerking - dus wanneer er al iets gebeurd is."
En over de straffere grenzen aan de vrijheid van meningsuiting in Duitsland: "Dat klopt. Maar ik zou hier ook niet alle nazi's van de wereld willen beherbergen, zoals Denemarken zich dat een tijdje zelf heeft aangedaan."

Horen Zeggen

2008-03-31T11:00:00.002+02:00

Luister en gnuiver! Mofkont moppert in zijn nieuwste hoorcolumn over de Berlijnse image-campagne "be Berlin". Het nieuwe motto is volgens hem niet echt veel verrassender dan de slogans uit vroeger jaren. "Berlin ist eine Reise wert" of "Berlin tut gut" spreekt niet echt tot de verbeelding. Al in 1928 konden de Berlijners niks beters verzinnen dan "Eénieder één keer naar Berlijn". Allemaal te beluisteren op het duitslandweb, de website van het Duitsland Instituut aan de Universiteit van Amsterdam.

Snoepje van vorige week

2008-03-31T10:31:00.002+02:00

Dat had Knut Müller en publiek nog nooit verteld. Niet alleen de street-fighting men van de Revolutionäre Kampf sloegen eind-zestig-begin-zeventig hard toe. Ook oom agent ging geregeld over de schreef. Een beetje oud nieuws wel. Toch opmerkelijk, dat oud-hoofdcommissaris van politie Müller nu komt met de bekentenis dat zijn mannen "wirklich schlimme sachen gemacht haben". Echt erge dingen dus, die "de grenzen van het politioneel toelaatbare overschreden". Zijn manschappen waren ongetraind, niet voor hun taak opgeleid en berekend. Ze werden zo van hun wijkbureau geplukt en met de geweldadige mob geconfronteerd.
Een paar jaar geleden werd de toenmalige Duitse minister van buitenlandse zaken uitgescholden en aangeklaagd. Er werd zelfs een speciale onderzoekscommissie ingesteld om het gewelddadige verleden van Joseph Fischer uit te pluizen. Men sprak schande van de ontsporingen van de oud-straatvechter.
Na de uitspraken van oud-commissaris Müller in een ZDF-documentaire over de carriere van Joschka Fischer geen woord. Niet dat er wat mij betreft nu nog een debat gevoerd zou moeten worden over het toenmalige politiegeweld. Maar wel typisch voor de selectieve waarneming, die de politiek eigen is.
Ach, oude koeien. Fischer zwart gemaakt, Müller witgewassen. Alleen wel even noteren: Het staat nu 1-1 in het zwartwit-gevecht . Zie foto: In de linkerhoek de agent met witte helm. Tegen de street-fighting man Fischer, rechts met de zwarte helm.

Alte Käse aus Holland

2008-03-28T15:35:00.007+01:00

Je moet wel goed zoeken in de Duitse ochtendkranten! Op de voorpagina’s worden Wilders en zijn film bijna nergens genoemd. Pas na lang bladeren is er hier en daar een kort bericht te vinden (meestal direkt overgenomen van een persburo) over het feit dat “Fitna” op internet gepubliceerd is. Niet dat het de Duitsers niet interesseert wat die opgewonden kaaskoppen allemaal uitkramen. De terughoudendheid aan de ontbijttafel lag vanochtend toch vooral aan de late publicatie van de film en de vroege sluitingstijden van de Duitse kranten.
De reacties kwamen pas in de loop van de dag. Vanochtend al in het Morgen Magazin, de gezamenlijke ontbijtshow van ARD en ZDF. Zelfs bondskanselier Merkel zat met een uitspraak in meerdere tv-bijdragen van de beide omroepen – zij het niet echt nieuws, want het was een kwootje van twee weken geleden, toen premier Balkenende de collega’s in Brussel had geinformeerd over wat Europa mogelijk te wachten stond.
Ook de Duitse reacties op de film zelf kwamen vanmorgen voornamelijk uit Brussel. CDU Europarlementarier Elmar Brock was verontwaardigd over de film en meende dat dit soort “veralgemeniserende discussies over de Islam” er alleen maar voor zorgen “dat het geweld toeneemt”.
Ook volgens de Groene Europarlementarier Cem Özdemir wil Wilders met zijn film “niet ophelderen, niet informeren, maar de bestaande kloof verdiepen”. Verbieden wil Özdemir de film niet, want dat zou Wilders tot held maken. “Hij wil zichzelf tot held van de vrijheid opwerpen, wat ie niet is. Het gaat hem helemaal niet om de vrijheid, maar om demagogiseren, hij wil een vijandbeeld oproepen.”
Aandacht in de Duitse media ook voor de reacties in Nederland. Citaten bijvoorbeeld van Jan Peter Balkenende, van staatssecretaris Aboutaleb en vertegenwoordigers van Nederlandse moslimorganisaties. Thema is natuurlijk ook de vrees in Nederland voor geweldadige reacties op Wilders’ provocaties. Een vrees die ook in Duitsland bestaat. Volgens een woordvoerder van het Bundeskriminalamt (BKA, de Duitse FBI) verhoogt de film het gevaar van terreuracties. Ook in Duitsland kunnen potentiele terroristen daardoor in actie komen.
Wat de meeste Duitse kranten vanochtend nog gemist hadden, hebben ze in de loop van de dag op internet ingehaald. Zonder uitzondering berichten ze allemaal vrij uitgebreid over de inhoud van Wilders’ film. Een “ziemliche Packung”, een behoorlijk brok, krijgt de kijker volgens de FAZ te verwerken: “...ein direkter Sprung ins Gesicht all jener, die die Probleme leugnen...“. Maar de film, zo concludeert de conservatieve krant, “is niet rassistisch of blasfemisch”.
Geheel tegen haar gewoonte in klopt de Bildzeitung de zaak niet op. In ieder geval berichtte het boulevardblad vanochtend op internet tamelijk terughoudend en zakelijk over de kwestie. Wel waarschuwt de krant namens het BKA voor terreurgevaar in Duitsland. De andere Springerkrant, Die Welt, heeft een uitgebreider bericht op haar website, waarin niet alleen de inhoud, maar ook de totstandkoming van “Fitna” uit de doeken wordt gedaan. Ook beschrijft de krant de tekenfilm van Ehsan Jami, de tweede anti-islam-film die ons nog deze maand – niet toevallig op 20 april, de verjaardag van Hitler - te wachten staat.
Ook de liberale en meer linkse kranten in Duitsland zijn natuurlijk niet goed te spreken over de film van Wilders. Het goedburgelijke weekblad Die Zeit heeft het over een “griezelfilm”, die gemaakt is met de “klassieke methodes van de propaganda”. De Süddeutsche heeft het over “15 minuten haat” en noemt de maker “ein Brandstifter”. De film wordt afgedaan als “videoflarden” en de krant noemt het resultaat “eine schlimme Collage mit garantierer Hetzwirkung”, een “onaangename collage met een gegarandeerd haatdragend effect”.

Paasboodschap: Wir sind unbelehrbar!

2008-03-19T18:13:00.009+01:00

De Bildzeitung na de verkiezing van kardinaal Ratzinger in 2005

Deze Goede Vrijdag is het weer zover. Dan doet de rooms-katholieke kerk bij God weer een goed woordje voor de "perfidis judaeis", de "trouweloze joden". Op aanwijzing van de Duitse paus, Benedictus de 16e, bidden dan de papen voor de bekering van het joodse volk, dat in "duisternis" en "verblinding" door het leven gaat. Een terugval in duistere Germaanse tijden. En aanleiding voor protesten, wereldwijd.

Zo bracht de taz toen de benoeming van de Duitse Paus

Al in de 16e eeuw waren de katholieken verplicht op Goede Vrijdag een goed woordje te doen voor de vermaledijde joden. Voor latere antisemitisme-wetenschappers was deze verplichting van het Concilie van Trient een bron van het moderne antisemitisme. Om die reden liet Johannes de 23ste al in 1959 de uitdrukking "trouweloos" schrappen. En sinds 1970 was de "voorspraak" in feite verboden.

En zo reageerde de Sun op Ratzinger's benoeming

Vorig jaar zomer sleutelde "B16" al aan de strenge beperkingen van de oude latijnse, de zogenaamde tridentische mis (genoemd naar het Copncilie van Trient). Vorige maand vaardigde de Paus een nieuwe "voorspraak" uit. Daarin heet het: "We willen bidden voor de joden. Dat onze God en Heer hun harten verlicht, opdat ze Jezus Christus erkennen, de Heiland van alle mensen." Voor velen is Benedictus daarmee weer terug bij af.

Na "Wir sind Papst", "Wir sind Weltmeister" en "Du bist Deutschland", is het nu tijd voor "Wir sind unbelehrbar". Ik ben benieuwd hoe de paasboodschap van Bild gaat luiden.

Radio Poesie

2008-03-07T14:25:00.003+01:00

Mofkont feat. Rotterdam! Dat is een soort techno-duo, overigens niet uit de Nederlandse havenstad, maar uit de Oostenrijkse hoofdstad Wenen. De link met dit nieuwverklankte gedicht "Noordereiland" ligt voor de hand. Het eiland in de Maas is de verbinding tussen haat en nijd - tussen "de stad en zuid" - in Rotterdam.

"D./Noordereiland" stamt - net als "S./Even Eden" overigens - uit de gedichtenreeks PLEKKEN/PORTRETTEN. Ooit gepubliceerd in "Liefst een melkglazen spiegel". Een bibliofiele bundel met prenten van Frans de Groot, in een oplage van 125 exemplaren.

De nieuwe poezieverklanking is te beluisteren in onze rubriek Radio Poesie. In de linklijst hier rechts. Wie eigen werk wil laten verklanken, moet zich maar bij Mofkont melden.

Bruin steunt zwartgroen!

2008-03-07T12:22:00.006+01:00

Dat is even schrikken! De Hamburgse bruinen steunen zwartgroen! De opportunistische coalitie van de Hansestad-CDU met de rechtspopulistische rechter Schill is nog in slechte herinnering. En nu dit! Burgemeester Ole von Beust onderhandelt met de Groenen over de zwaarste hobbels voor de eerste zwartgroene coalitie in een Duitse deelstaat. (Uitgraven van de Elbe, hervormen van het onderwijs en de grootste kolencentrale van Duitsland). En dan krijgt zo'n unieke politieke combinatie steun uit onverwachte hoek.

In de taz van vandaag houdt Corny Littmann een warm pleidooi voor zwartgroen. Zo'n combinatie is in Hamburg "politiek juist en nodig", zegt de bekende theaterman, die 28 jaar geleden - zonder succes trouwens - zelf lijsttrekker van de GAL was, de Hamburgse Grüne Alternative Liste. Volgens Littmann is een zwartgroene coalitie voor de GAL "aantrekkelijker dan een roodgroene samenwerking".

Littmann's bruine affiniteit heeft niks met z'n politieke voorkeuren te maken, trouwens. De theaterbezitter van de Reeperbahn is ook al ruim vijf jaar voorzitter van voetbalvereniging St. Pauli. De clubkleur van de middenmoter uit de Tweede Liga is bruin. Vandaar. De club zelf is net als z'n voorzitter eerder links. Op de tribunes van het oude stadion aan de Millerntor wordt er meer met Che Guevara vlaggen gezwaaid dan met rechtsextreme Winkelementen.

Het zijn de speciale politieke eigenaardigheden van Hamburg, meent Littmann, die voor zwartgroen spreken. In de Hansestad heeft de CDU eerder liberale trekken en is de SPD "rechts". De zwartgroene struikelblokken zijn te nemen, de compromissen liggen al klaar: Een kleinere kolencentrale en in het onderwijs eerst maar een paar modelprojekten.

In zwartgroen kunnen de Groenen zich veel beter profileren dan bij roodgroen, denkt Littmann. Tenslotte claimde de SPD zelfs de successen van de groene coalitiegenoot. In een zwartgroene regering zijn de Groenen voor de vakbonden en migrantenorganisaties de eerste aanspreekpartner. Daarmee kunnen ze volgens Littmann "hun sociale profiel weer aanscherpen".

Hoogste MEZ!

2008-02-29T16:33:00.003+01:00

11:55 Uhr MEZ. De Berliner Zeitung wankelt – of is het al te laat? Om vijf voor twaalf had de personeelsvergadering van de krantenuitgever Berliner Verlag gisteren moeten beginnen, maar toen de medewerkers zich hadden verzameld, was het al over twaalven! Kan het nog symbolischer? Ja, de Süddeutsche had het tien dagen geleden al over de “Dood van de Berliner Zeitung”.

Zover is het nog niet, maar het lijkt erop dat de Berlijnse krant en uitgeverij sinds de overname door de Britse Mecom van David Montgomery worden weggevreten. Door een “sprinkhanenplaag”, zoals de hedgefonds-insecten in Duitsland heten. Twee jaar geleden waren ze onder aanvoering van financieel-jongleur Montgomery in Berlijn neergestreken en hadden de journalistiek succesvolle krant opgekocht. En blijkbaar is er in die twee jaar gebeurd wat iedereen vreesde.

OR-voorzitster Renate Gensch had het gisteren over een dramatische ontwikkeling. De kredieten van de Berliner Zeitung zijn - van 95 tot 104 miljoen Euro - met bijna tien miljoen gestegen. Tegelijkerijd is het eigen aandelenkapitaal in één klap van 16 tot 1,5 procent gedaald. De bijna 8 miljoen overschot van het jaar 2006 is in z’n geheel overgemaakt aan Mecon. Geinvesteerd is er in de krant en uitgeverij helemaal niks. “Waar is ons geld gebleven?” vroeg de OR-voorzitster.

De redacteuren van de Berliner Zeitung hadden een paar weken geleden hun toch al wankele vertrouwen in de door Montgomery aangestelde hoofdredacteur opgezegd. Josef Depenbrock is namelijk tegelijkertijd ook directeur. Een dubbelfunctie die met journalistieke onafhankelijkheid niet verenigbaar is. Depenbrock moet bij de krant vooral voor een rendementsstijging zorgen.

De redactie vreest nu de journalistieke teloorgang van de krant, die zo’n twintig jaar geleden de overgang van Berlijnse partijkrant naar onafhankelijk “bundesweites” dagblad met bravoure is gelukt. In 1989 was de krant nog het “centraalorgaan” van het SED-Bezirk Berlijn, de spreekbuis van de DDR-staatspartij. Maar in die dagen van de Wende en de val van de Muur bedreef de krant – net als andere toenmalige DDR-media – een soort participerende journalistiek. Ze begeleidde de omwenteling en hielpen er zelf aan mee.

De nieuwe Berliner Zeitung is nog niet helemaal dood, de uitgeversruif nog niet helemaal leeggegeten. Maar een kleine twintig vooraanstaande redacteuren hebben het zinkende schip al verlaten. De vorige hoofdredacteur is al eerder naar de Frankfurter Rundschau vertrokken. En deze week heeft ook de chef sport – ook voorzitter van de door hem opgerichte vereniging van kritische sportjournalisten – zijn vertrek aangekondigd.

De redactie wil hoofdredacteur/directeur Depenbrock via de rechter dwingen zijn dubbelfunctie op te geven. En David Montgomery moet met zijn vingers van de Berliner Zeitung afblijven. Volgende week komt de grote baas zelf naar Berlijn. Wat men al vermoedde: Niet om die eisen in te willigen.

Horen Zeggen

2008-02-28T11:12:00.004+01:00

De liefhebbers van Mofkont's hoorcolumns kunnen weer terecht op het duitslandweb van het DIA (het Duitsland Instituut van de Universiteit van Amsterdam). Daar kan je de nieuwste audiocolumn over het oude binnensteedse vliegveld Tempelhof beluisteren. Op die website zijn overigens ook de audioverslagen te beluisteren, die Mofkont gemaakt heeft van een DIA-studiereis van schoolleiders en onderwijsdeskundigen naar Berlijn. Het ging daarbij om een vergelijking van de problemen op het Nederlandse vmbo en de Duitse Hauptschulen.

Neue Farbenlehre

2008-02-26T20:27:00.007+01:00

Goethe’s kleurencirkel is weer actueel! Sinds 1806 niet meer vertoond! Er wordt in Duitsland weer druk gedokterd aan nieuwe kleurencombinaties. En wat blijkt: De kleuren zwart en groen blijken op de Farbkreis veel dichterbij elkaar te liggen, dan we altijd hadden gedacht! Rood en donkerrood vloeien in elkaar over. Alleen geel past niet zo goed in het plaatje.

De recente deelstaatverkiezingen (Hamburg, Nedersaksen, Hessen) hebben het politieke kleurenspectrum behoorlijk door elkaar gehusseld. Het nieuwe vijf-partijen-systeem is in beweging. Wat in Nederland heel normaal is – dat iedereen in principe met iedereen kan – is in Duitsland nog iets bijzonders. Voor het eerst moeten de partijen serieus op zoek naar regeringscombinaties, die tot voor kort niet konden. Omdat de gebruikelijke rechts-links kampen (zwartgeel en roodgroen) geen eigen meerderheid meer hebben.

Dus koerst de SPD nu dankzij roerganger Kurt Beck verder naar links. Die Linke wachten af of die politieke Titanic daarbij averij oploopt. De CDU plant alvast een alternatieve waterweg die bij de Groenen moet uitmonden. Alleen de (gele) liberalen dreigen buiten de boot te vallen.

Alle partijen bereiden zich nu al voor op de grote cruise van volgend jaar: De bondsdagverkiezingen. Wanneer de grote coalitie van CDU en SPD niet voortijdig ondergaat, dan worden die in september 2009 gehouden. De inzet zullen wel weer de gebruikelijke kampen zijn. De CDU wil het liefst met de FDP. De SPD het liefst met de Groenen. Maar blijven de Linke op hun succeskoers, dan zal dat wel moeilijk worden.

De Groenen, zo lijkt het, zien hun regeringskansen stijgen. Ze kunnen niet alleen met de sociaaldemocraten, ook voor de christendemocraten worden ze een potentiele juniorpartner. In ieder geval wil Angela Merkel maar wat graag dat er in Hamburg de eerste zwartgroene coalitie op deelstaatniveau tot stand komt. Een opstapje voor een mogelijk toekomstige doorbraak in Bonds-Berlijn.

Maar of zo’n nieuwe Farblehre ook echt kan, moet nog blijken. De Groene partijleiders zouden in meerderheid hun coalitie-opties wel willen uitbreiden. Maar pikt de basis dat? Zorgt zo’n koers niet eerder voor een opleving van de oude fundi-realo strijd binnen de partij? En lopen er dan niet nóg meer kiezers weg richting Die Linke?

En eerst moet zo’n zwartgroene combinatie ook in Hamburg nog lukken. En daar liggen de partijen behoorlijk ver uitelkaar. CDU-burgemeester Ole von Beust is de verkiezingen ingegaan met plannen die voor de Groenen wel heel erg moeilijk te slikken zijn. Onderwijs, milieu en de Hamburgse haven.

Zwart wil in de stad de grootste steenkolencentrale van Duitsland bouwen. Groen is mordicus tegen zo’n “Klima-Monster”. Zwart wil persé de haven uitbaggeren om de rap groeiende container-scheepvaart niet te blokkeren. Maar Groen loopt daar niet echt warm voor. Allebei de thema’s zijn grote struikelblokken. En tenslotte zijn Zwart en Groen het ook niet eens over de aanpak van het Hamburgse onderwijs.

Zo’n hobbeltje moet toch te nemen zijn, denk je dan. Maar de groene lijsttrekster Christa Goetsch heeft van “de school” een hard thema gemaakt. Ze was zelf bijna twintig jaar lerares op een Hamburgse “zwarte school”. En haar man is nog altijd leraar op een succesvolle experimenteerschool. De hervorming van het Hamburgse onderwijs is daardoor ook een familieprojekt van de Goetschens. Dus ook op die klip kan de zwartgroene boot nog behoorlijk stuklopen.

Kan dat? Mag dat? Moet dat?

2008-02-24T12:13:00.007+01:00

Het heeft even geduurd. Bijna anderhalf jaar. Voor de grootste Franse literaire sensatie ook de Duitse boekenmarkt heeft bereikt. Dit weekend pas kwam de Duitse vertaling van Jonathan Littell’s “Die Wohlgesinnten” op de markt. Het boek van de jonge Amerikaanse auteur verscheen oktober 2006 in Frankrijk (in het Frans geschreven) en werd meteen een absolute bestseller. Zo ook in Spanje en Italie.

Het gaat om de memoires van Obersturmbannführer Maximilian Aue. Een gefingeerd dagboek – een “herinneringsfabriek” – vanuit het dadersperspectief. Littell beschrijft daarin en detail het leven en lijden van de SS-man. Zijn deelname aan de moord op 30 duizend joden in Babi Jar. Zijn drinkgelagen in oorlogstijd. Zijn rookgedrag in Stalingrad, buiten bij min twintig graad. Zijn sexuele activiteiten - incestueus en natuurlijk schwul. Het riekt heel erg naar de Kraut-clichée’s van oude Britse films, zoals je die vandaagdedag eigenlijk alleen nog in The Sun bij voetbalveldslagen tussen England en de Mannschaft kan nalezen.

In Duitsland zetten nu veel recensenten hun wel heel erg lange tanden in het omvangrijke werk. Voor menig criticus is het gefundenes Fressen, zij het moeilijk verteerbaar. De reacties zijn weer eens voorspelbaar: Kan dat? Mag dat? Moet dat? Een typisch Duitse Pavlov-reactie bij ongemakkelijke werken over der Führer en zijn misdadigersbende. Wat dan het meeste stoort, is het dadersperspectief. Dat zou begrip kweken voor de nazi-moordenaars, veronderstellen de critici.

Zo schreef een recensent vorige week in de Berliner Zeitung op een denigrerend toontje over Norman Mailer’s roman over de jeugd van de kleine, maar diabolische “Adi” Hitler. Ook al zogenaamd geschreven door een SS-man. Onder de kop “Porträt des Führers als junger Hosenscheißer” doet Martin Halter de roman “Das Schloss im Wald” als mislukt af, als „böse mislungen“. En geeft en passant de “vergleichbar faustische Harry Mulisch“ ook nog even een veeg uit de pan.

Het kan best zijn, dat de criticus gelijk heeft. Maar waarom zo’n opgewonden, aggressieve, badinerende toon? Een dag later was het in de Berliner Zeitung alweer raak. Onder de kop “Rauchverbot in Stalingrad” werd Littell’s roman tot de grond toe afgebroken. Recensent Burkhard Scherer ziet “kein einzigen Grund (..) diesen Backstein zu lesen”. En knoopt aan bij de goede raad van Littell c.q. memorist Aue zelf: „Ihr könnt dieses Buch jederzeit zuklappen und in den Mülleimer werfen.“

Scherer vindt dat een goed idee. Die komt alleen een beetje laat. Pas op pagina 1094. Toch heeft hij het (1384 pagina’s tellende) boek twee keer gelezen. En komt daarna tot een conclusie die zich alleen maar laat verwoorden met een rijmpje van Duitsland’s meest ironische dichter (en ooit ook winnaar van de Zilveren Griffel, in 1977) Robert Gernhardt (in 2006 gestorven):

“Mein Gott, ist das beziehungsreich!
Ich glaub’, ich übergeb mich gleich.“

Ik heb de afgelopen dagen de recensies gelezen, nog niet de romans. Dus ik moet nog het een en ander inhalen. Littel’s dikke pil is besteld. ’s Kijken hoe ver ik kom.

Snoepje van de Week

2008-02-21T09:51:00.001+01:00

Het is moeilijk kiezen uit de vele smaken die het snoepje van deze week te bieden heeft: het Liechtensteiner belastingschandaal. Zijn het de “roofriddermethodes”, die SPD’er Niels Annen het vorstenhuis in Vaduz verwijt? Of toch kroonprins Alois, die de Bondsrepubliek van “grootscheepse heling” beschuldigt?
Ik kies toch liever voor het kleine, bijna onhoorbaar gemompelde terzijde van Joachim Poß, de financiele deskundige van de SPD-fractie. Die reageerde nogal brommerig op eisen uit de Union om belastingzondaars harder te straffen. Politici die al decennialang betere controle dwarsbomen, kunnen maar beter hun mond houden, vond ie. En Poß voegde er vanuit de mondhoek aan toe, dat CDU-politici wel weten hoe dat zit met stichtingen in Liechtenstein puntje, puntje puntje...
Het doet inderdaad wel heel erg denken aan het CDU-zwartegeldschandaal. En aan Casimir Johannes Ludwig Otto Prinz zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg. Die was 22 jaar lang penningmeester van de Hessische CDU en heeft die jaren gebruikt om vele illegale miljoenen naar geheime rekeningen in Liechtenstein en Zwitserland te verschuiven. In december 1999 had ie het gore lef om “joodse emigranten” als bron van de duistere gelden te onthullen. Een “schenking” aan de CDU, beweerde de prins. En bracht bewust holocaust-overlevenden in verband met vies geld. Een leugen om de eigen vuile handen schoon te wassen.

Radio Poesie

2008-02-17T11:50:00.004+01:00

Mofkont feat. Walter Ulbricht! Nieuwe verklankte poezie. Het gedicht "S./Even Eden" van Mofkont zelf is al wat ouder. Maar de akoestische bewerking is nieuw. Sensationeel is de muzikale begeleiding van het kinderkoor van het Pionierpalast "Walter Ulbricht". Het Dresdener koortje zingt de DDR-Kindergartenhit "Kleine weiße Friedenstaube".

De nieuwe poezieverklanking is te beluisteren in onze rubriek Radio Poesie. In de linklijst hier rechts. Wie eigen werk wil laten verklanken, moet zich maar bij Mofkont melden.

Horen Zeggen

2008-02-17T11:15:00.007+01:00

Oh gut, is die al met de VUT? Na twaalf jaar heeft het Fanlog van het Radio 1 Journaal eindelijk ook deze Duitslandcorrespondent ontdekt. Anderhalve maand na zijn vertrek brengt het fanlog een uitgebreid interview met Mofkont over afscheidnemen, radiomaken en koken. En geen kwaad woord over de NOS (van Mofkont)! En gek genoeg ook geen enkele vraag over Duitsland (van het Fanlog).

Geen kwaad woord trouwens ook over het Fanlog. Deze groep betrokken en opofferingsgezinde luisteraars dwingt zich elke dag op elke uitzending van het Radio 1 Journaal af te stemmen. Al om zes uur 's ochtends! Op hun radioblog evalueren ze elk uur, elk woord, elk stukje muziek. Af en toe een beetje dwepen met Govert van B. en Marcel d'O. Maar ook kritische stukken over bijvoorbeeld het nieuwste format van de R1J-ochtendeditie.

Gek genoeg lijkt niet iedereen in Hilversum daar gecharmeerd van te zijn! Fanlog-oprichtster Jeanne Doomen kreeg alleen maar knorrige reacties van de chef-eindredacteur. Je mag als radioklant blijkbaar niet al te zeer mopperen over wat je krijgt voorgezet. Terwijl het toch een koninklijke luxe is, zo'n klankbord. Wat kan een radioprogramma meer willen dan een stelletje trouwe en betrokken luisteraars?!

Daarom is het Fanlog aan alle liefhebbers van de radio van harte aan te bevelen!

Westalgiewelle voor Tempelhof

2008-02-16T00:19:00.000+01:00

Zo druk als op deze prachtige montage van de Koreaanse kunstenaar Ho-Yeol Ryu * zal het op de luchthaven Tempelhof wel nooit worden. Daarvoor was en is het vliegveld veel te klein. En het gaat dit jaar sowieso voorgoed op slot. Tweehonderdduizend Berlijners plus CDU-voorman Friedbert Pflüger zijn daar tegen. Ze hebben alles uit de kast gehaald om de onherroepelijke dood van Tempelhof af te weren. Een ware Westalgiegolf is aan het rollen gebracht. Van de Zehlendorfer villa's tot in de theehuizen van Schöneberg zijn de Tempelridders onderweg geweest om genoeg handtekeningen voor een referendum te verzamelen. Dát is deze week gelukt. Maar mark my words: Het is afgelopen uit voor de thuishaven van de Rosinenbomber!

Dat was nog het hardste argument van de Tempeliers: Amerikaanse en Engelse Bomber die in de jaren veertig West-Berlijn met hun heroische voedselvluchten van de hongersdood redden. Met de gedenkwaardige Luftbrücke doorbraken ze de Sovjet-blokkade van het West-Berlijnse eiland in de Zone. Een mooi verhaal, maar alleen voor West-Berlijners. De Ossi's hebben daar niks mee. Wat ook te zien is aan de herkomst van de handtekeningen onder de referendum-petitie. Er komt bijna geen steun uit de Oost-Berlijnse wijken.

Dertigduizend krabbeltjes meer dan nodig heeft de pro-Tempelhof lobby dan toch verzameld. En nu is dus de Berlijnse stadsregering verplicht om een refendum over het openhouden van de 85-jarige luchthaven te organiseren. Maar waar leidt dat toe trouwens? De uitkomst van het referendum is niet bindend. Zou de sluiting van het vliegveld door de Berlijners worden afgewezen, dan hoeft dat juridisch tot niks te leiden. Het referendum heeft alleen een adviserende waarde. Zou de Senat wel gehoor geven aan de volkswil, dan staat de roodrode coalitie een nieuwe golf te wachten. Vele tientallen ondernemers, die de afgelopen jaren de besluitvorming van de overheid vertrouwd hebben en hun geld in de airportplannen van Berlijn hebben gestoken, trekken dan met schadevergoedingseisen aan de bel. De organisatie van het referendum alleen al kost 2,5 miljoen.

Berlijn bouwt de Ost-luchthaven Schönefeld uit. Over een jaar of vier moet daar het nieuwe, internationale, grootsteedse vliegveld BBI klaar zijn. Tegen die tijd gaat ook Tegel dicht - nu nog de grootste. Eigenlijk een CDU plan. Het sluitingsbesluit komt van oud-burgemeester Diepgen en verkeersminister Wissmann (allebei van die club). En dan nu Friedbert Pflüger - uit Hannover gehaald om de Berlijnse CDU weer wakker te schudden uit haar diepe sluimer. Het is hem bij de verkiezingen niet gelukt. En de noodgreep Tempelhof heeft Pflüger eigenlijk alleen daar de steun gebracht die hij al had: in West-Berlijn.

Het Tempelhof-referendum is een farce. Het gaat tenslotte helemaal niet om de stadsluchthaven. Het gaat om de positie van oppositieleider Pflüger in de Duitse hoofdstad. Gewonnen heeft ie nog niks. Bij het referendum zijn zeshonderdduizend stemmen nodig. Dat is ongeveer zoveel als de regerende SPD en de Linke in Berlijn bij de vorige verkiezingen samen hebben gehaald. De Tempelhof-partijen CDU en FDP haalden tweehonderdduizend stemmen minder. Binnenkort - het referendum zal ergens in april worden gehouden - gaat Pflüger definitief op z'n gezicht.

Tempelhof ís eigenlijk al dicht. Dagelijks worden er nog geen achthonderd passagiers vervoerd. De hal van het historische gebouw is zo goed als leeg. Af en toe gaat er nog een kleine lijnvlucht. Naar Växjö of naar Bydgoszcz.

* De foto van Ho-Yeol Ryu is een van de opvallendste kunstwerken van de expositie "All-inclusive - die Welt des Tourismus". Te zien in de Schirn Kunsthalle, Frankfurt am Main, tot 4 mei.

Snoepje van de week

2008-02-08T15:01:00.000+01:00

Ossi's geen gevoel voor humor? Gaan ze gebukt onder een minderwaardigheidscomplex? Welnee! Toch niet 17 jaar na de Duitse Eenwording. Een mooi voorbeeld van Oost-Duits humoristisch zelfbewustzijn is een parodie op de Duitse ideele reclame, die meer begrip probeert te kweken voor de problemen van analphabeten. De Ossi-variant zet zich in voor de arme Wessi, die geen woord verstaat van het Sachsisch gebrabbel. Vandaar het advies "Lerne Ostdeutsch!" .

Radio- & tv-gidsland

2008-02-08T12:14:00.000+01:00

Om nou meteen "GEZtapo" te roepen, gaat misschien wat ver. En voor je het weet, heb je een proces aan je broek. Aangespannen door de GEZ zelf, de Gebühreneinzugszentrale, de Duitse organisatie die de kijk- en luistergelden incasseert. Zo wilde het Keulse incassobureau vorig jaar een website voor kleine ondernemers het gebruik van het GEZ onwelgevallige termen laten verbieden! Zover is het niet gekomen, maar namens alle publieke omroepen wordt het webportaal nu wel gerechterlijk vervolgd omdat "akademie.de" verraadt hoe je de - nu ook voor computers verplichte - betalingen kan ontduiken.

De GEZ is in Duitsland al bijna net zo berucht als de Geheime Staatspolizei of de Stasi. In ieder geval heeft de organisatie honderden snuffelaars rondlopen, die zwartkijkers opsporen. En dat gebeurt weleens met rabiate methodes. Zo verschaffen GEZ-spionnen zich soms met een of andere smoes onrechtmatig toegang tot woningen. Om dan na de ontdekking van een radio, een televisie of een computer onbarmhartig toe te slaan. Met terugwerkende kracht moeten de kijk- en luistergelden dan alsnog worden betaald.

Dat gaat zelfs zover, dat ook een gehoorloze Hamburger moest dokken voor een autoradio die hij niet eens kon beluisteren! De man is vanwege zijn handicap privé van betaling verschoond, maar omdat hij zijn auto ook voor zijn werk (doven-medewerker bij een verzekering) gebruikt, werd hij toch verplicht te betalen. Pas toen Olaf Scholz (toen nog SPD-bondsdaglid, inmiddels minister van sociale zaken) zich ermee ging bemoeien, heeft de GEZ haar absurde vorderingen laten varen.

De GEZ-snuffelaars moeten zoveel mogelijk geld zien binnen te halen. En omdat ze door de incasso-instantie op provisiebasis betaald worden, zijin de spionnen bijzonder gretig bij het opsporen van zwartkijkers. Over hoeveel ze binnenhalen en zelf krijgen uitbetaald, wordt als een staatsgeheim gezwregen. Maar alleen al de 136 GEZ-jagers van de MDR (de Mitteldeutsche Rundfunk) kregen in 2006 een provisie van 4,23 miljoen Euro uitgekeerd. Dat is - even een klein rekensommetje - € 31.102,94 per snuffelaar! Dan bedenk je vanzelf wel avontuurlijke methodes!

De Duitse publieke omroepen (ARD, ZDF en DeutschlandRadio) hebben een jaarlijks budget van 7,5 miljard Euro en dat geld moet ergens vandaan komen. Maar waarom niet gewoon uit de belastinggelden, zoals in Nederland? Tenslotte is de publieke omroep er voor de mediale "basisverzorging", zoals dat in de Duitse omroepwet heet. En voor een basisverzorging als het onderwijs betaalt toch ook elke belastingbetaler en niet alleen de ouders van schoolgaande kinderen? Dan zijn we ook van de "GEZtapo" af en Nederland eindelijk weer voorbeeld: Radio- & tv-gidsland!

Snoepje van de Week

2008-01-31T18:46:00.000+01:00

"Der Koch wird jetzt Kellner." De kok tot kellner gedegradeerd, zo luidde het commentaar van Jürgen Trittin na de dramatische 12%-neergang van CDU-premier Roland Koch bij de deelstaatverkiezingen in Hessen afgelopen zondag.
Hierbij de horoscoop van Trittin. Tegenwoordig zelf tot politiek keukenhulpje in de Bondsdag gedegradeerd. Om de toekomstperspectieven van de vroegere Groene milieuminister beter te kunnen inschatten.

Verliezer wint Hessen!

2008-01-28T08:21:00.000+01:00

Gisteravond laat pas was het duidelijk: CDU-premier Roland Koch maakt een enorme duikeling en verliest maar liefst 12%! Dat is zo'n ongehoorde klap, dat Spiegel Online vanochtend concludeert: "Koch politisch am Ende".
En toch heeft Roland Koch de verkiezingen in Hessen gewonnen, zij het heel erg krap. Aan het eind van de avond kwam de CDU op 36,8%, terwijl de SPD met Andrea Ypsilanti op 36,7% eindigde. Dat zijn maar 3600 stemmen minder dan Koch, maar toch...
Koch claimt nu het premierschap, maar met wie kan ie regeren? De Linke hebben met 5,1% de hakken net over de kiesdrempel gedrukt en maken zo een zwartgele én een roodgroene coalitie onmogelijk. Een grote coalitie van CDU en SPD of een zogenaamde Ampel-coalitie (rood, geel, groen) - meer smaken zijn er niet echt. En Koch wordt geen premier van een grote coalitie. Dus verliest uiteindelijk de winnaar.
De helft van de Mofkont-gokkers tipte moedig op de uiteindelijke winnaar Roland Koch. Dus moest de notaris de prijs toewijzen aan een van de inzenders en besloot de argumentatie een rol te laten spelen. Peter R. gokte op meer dan 40% voor de CDU-premier en Arjen v.d. H. verwachtte zelfs een "onverwacht grote winst" voor Koch. Hanja gokte op het weer en Boeles had helemaal geen argument.
De beste formulering had NOS-buitenlandredacteur ERNEST CLAASSEN met een rijmende slogan, waarin al besloten ligt hoe moeizaam de zege tot stand zou komen: "Koch wint toch". Daarom gaat de prijs binnenkort op de post richting Hilversum.

Horen Zeggen

2008-01-27T19:00:00.000+01:00

Verkiezingsradio á la Hessen

Und Hessen lacht zur Fassenacht

17:45. HR Info aan. De informatiezender van de Hessische radio. Het is al kwart voor zes, de spanning stijgt. De publieke omroepen ARD, ZDF, Phoenix en NDR tonen op tv al dat het spannend wordt. Ook de commerciele nieuwszenders N-tv en N24. Maar in het centrum van de deelstaat blijft het kalm. Op de nieuwsradio uit Frankfurt am Main loopt nog het economisch magazine. Zoals altijd om deze tijd. Gek hoor!
17:55. Nog net op tijd – voor het sluiten van de lottoloketten - heeft Hanja bij Mofkont haar tip afgegeven. Die heeft slim eerst even het weer in Hessen afgewacht. Het regent al de hele dag en de opkomst schijnt gering te zijn. Dus denkt ze dat de kruisridder wel zal winnen. HR Info weet nog van niks.
18:00. Paniek op de zender! Aangekondigd wordt het nieuws. Dan volgt gerommel, gehijg. Een verslaggever meldt zich. Maar dan toch eerst de nieuwslezer, die doorgeeft aan de reporter met de exitpolls: De CDU verliest 13% en komt op een totaal van bijna 36%. De SPD wint en haalt tussen de 37 en 38 %. De liberale FDP wordt groter dan de Groenen, respectievelijk 9,5 en 8%. Spannend blijft het voor alle partijen, want de Linke halen 5%, dus die kunnen nog over de kiesdrempel struikelen. En dan gaat HR Info gewoon door met het andere nieuws, de sport, het weer, de verkeersberichten.
18:05. Eindelijk de HR-verkiezingsspecial. Werd ook tijd! Maar eerst komt er een meneer die droog de eerste prognoses en de thema’s uit de campagne gaat analyseren. Dat loopt minutenlang. Op de tv zie je de SPD’ers dansen. Op de radio wordt niet één keer geschakeld naar de partijen.
18:11. Eindelijk de eerste schakeling. Niet naar de waarschijnlijke winnaars, maar eerst naar de regerende CDU. Staatsomroep? Dan pas de winnaars. “Onbeschrijfelijk gejuich!” zo vertelt de verslaggever bij de SPD. Hóren doe je dat niet!
18:21. CDU in Hessen heeft verloren, de CDU in Nedersaksen gewonnen. Zoveel is duidelijk. Dus vindt HR2 het al wel tijd om in de studio de volgende desko over de gevolgen voor de politieke verhoudingen in Berlijn te laten parleren. Talking heads. Al twintig minuten verkiezingsspecial, maar nog geen geluid gehoord!
18:25. Nieuwe cijfers bij HR Info. Die van de Linke zijn het meest interessant. De partij van Lafontaine haalt de kiesdrempel mogelijk niet. Staat nu op 4,8 procent. Een coalitie CDU-FDP komt op 45,4%, een roodgroene 45,1%. Het zou kunnen dat Roland Koch de verkiezingen verliest en toch premier blijft. Zoals Mofkont had voorspelt! Maar de avond is nog lang.
18:34. De nieuwsberichten op het halve uur achter de rug. En dan gaan we gewoon door met analyses. Met cijfers van twintig minuten geleden! Driekwart van het uurtje HessenInfo is al verklonken, maar nog geen enkel echt live-verslag gehoord!
18:40. Een rondje langs de velden. HR-verslaggevers op de Wahlparties van de partijen. Maar helaas alleen de verslaggevers. Een van hen citeert een CDU-er die “zoveel Scheiß nog nooit had meegemaakt”. Uit diens eigen mond hoor je dat niet. Zoals er al bijna een uurlang niet één politicus, niet eens loslopend partijvolk te horen is.
18:44. Eindelijk het eerste gejuich op de zender. Maar wat een blamage! Bij HR Info wordt namelijk Christian Wullf bejubeld. De CDU-premier van Nedersaksen!
18:45. Het uur is voorbij. Gauw overschakelen naar de televisie, waar Andrea Ypsilanti door haar aanhangers wordt toegejuicht. De spannendste verkiezingen in Hessen ooit. Een uur lang de tijd om dat gevoel over te brengen. Maar de Hessischer Rundfunk heeft er echt niks van gebrouwd. Geen spat emotie. Onbeweeglijk. Standstill-stoomradio. Sloom.

Wedje maken?!

2008-01-26T12:18:00.000+01:00

Wedden wie het wordt? Kruisridder Roland of jonkvrouw "X-Ypsilon" (zoals ex-stadhouder Gerhard deze nobody neerbuigend noemde)? Morgen zijn er twee deelstaatverkiezingen. In Nedersaksen en in Hessen, maar alleen de laatste wordt echt spannend. Althans volgens de peilingen. De partijen van Roland Koch (CDU) en Andrea Ypsilanti (SPD) liggen met 38% gelijk aan kop.

Koch heeft met zijn anti-buitenlanderscampagne dus niet echt kunnen scoren. En ook zijn meest recente affiche heeft niet geholpen. Koch wilde twee vliegen in één klap slaan: de kiezers op hun antipathie tegenover allochtonen en communisten aanspreken. Tegen lijsttrekkers van SPD en de Groenen, Ypsilanti en Tarek-Aziz, die nu eenmaal geen Germaanse namen dragen. En tegen de Linke van Oskar Lafontaine, die als communisten worden afgedaan.

Wie wint de verkiezingen in Hessen en wie wordt de nieuwe minister-president? Stuur via "REACTIES" (hier onderaan het bericht) een antwoord aan Mofkont. Dat moet voor zondagavond 18:00 uur binnen zijn. Onder de winnaars wordt een exemplaar van "Ver paradijs" verloot. De feuilletonbundel over het nieuwe Duitsland van Jacques Schmitz. Is al tien jaar oud, maar nog altijd leuk!

Mijn gok: Ypsilanti wint de verkiezingen en Koch blijft premier!

Horen Zeggen

2008-01-26T12:06:00.000+01:00

Worden de "hoorcolumns" van Mofkont al node gemist? Geen nood! Vanaf deze week zijn ze te beluisteren op het duitslandweb van het Duitsland Instituut in Amsterdam. Elke maand een audio-collage over een actueel Berlijns thema. Dit keer de Grüne Woche, de grootste consumenten-landbouwbeurs ter wereld, die dit weekend ten einde gaat. Een column over het Fressen en natuurlijk de Moral. Luister!

Snoepje van de Week

2008-01-25T19:21:00.001+01:00

De Peetoom van Pankow. De Pater van Prenzlauerberg. De Kassandra van de Kollwitzplatz. Zijn roep is al ietwat verklonken. Zijn autoriteit belegen. Menigeen meent dat zijn houdbaarheidsdatum al is verstreken. Maar af en toe slaat Het Geweten nog toe.

Als Bondsdagvoorzitter was hij nog de "tweede man" van de Duitse staat, maar het vice-voorzitterschap straalt niks meer uit. Toch probeert Wolfgang Thierse nog indruk te maken met die functie. Op Bondsdagbriefpapier protesteerde hij tegen de verplaatsing van de zaterdagse Kollwitz-markt. Niet om de markt in het Szenenviertel van de ondergang te redden. Tenslotte wordt de markt alleen maar verplaatst van de ene naar de andere kant van het plein.

Omdat je als klagende burger bij de overheid al gauw wordt afgedaan als "Wichtigtuer, Miesmacher, Spielverderber" - O-Ton Thierse - heeft hij zijn klacht met zijn titel "Vizepräsident des Deutschen Bundestages" enig gewicht willen geven. Zonder te vermelden overigens dat ie zélf aan de Kollwitzplatz woont. En de zaterdagmarkt nu vlak voor de huisdeur van het Prenzl'bergse Urgestein komt. Wat een "Angeber" - O-Ton Mofkont.

Doping: ARD verslikt zich!

2008-01-24T13:13:00.000+01:00

En ik nog zeggen dat de ARD een betrouwbare publieke omroep is! Dat ze daar vroeger wel heel erg dikke maatjes waren met de dealers & de wheelers - de bonzo's van de wielersport. Het logo van de omroep prijkte zelfs op de truitjes van de Telekom-renners. De publieke omroep als sponsor in inmiddels toegegeven dopingtijden. Maar dat de ARD zich heel nadrukkelijk distantiëert van die dikke-maten-fase.

Inmiddels - misschien van de weeromstuit - heeft de omroep zich zelfs gretig op de dopingpraktijken gestort. Een beetje overijven misschien. Met een boycot van de Tour vorig jaar na de dopingschandalen. En een eigen dopingredactie en een online doping-magazine. Die kwamen eerder deze maand met het bericht dat maar liefst dertig atleten (wintersport en wielrennen) klanten waren van de Weense bloedbank, waar ze regelmatig fris bloed zouden hebben getankt. Twintig daarvan Duitse wintersporters, vooral biathleten.

De ARD ontdekte ook een bloedspoor naar Nederland en noemde een paar namen van Rabobank-renners. Dus zorgde de ARD-bloeduitstorting ook voor enige opwinding op de burelen van de NOS-sportredactie. En ik mocht op de zender de journalistieke betrouwbaarheid van de ARD tegen het licht houden. Gelukkig heb ik aan het eind van dat gesprekje nog wel even gemeld dat de ARD de kop boven haar aantijgingen van een vraagteken had voorzien. Voorzichtig, angsthazerij, onzorgvuldig? Een behoorlijke slag om de arm was het wel.

Van verdenkingen tot verdachtmakingen: Arnold Riebenbauer kan de aantijgingen niet bevestigen. Dat is de Oostenrijkse rechter die het dopingschandaal onderzoekt. Peter Danckert vindt "het niet goed" dat Duitse atleten zonder bewijs verdacht gemaakt worden. Dat is de voorzitter van de parlementaire sportcommissie. Ook het BKA, de federale recherche, weet van niks.

En tenslotte Günter Stuve. Die meent dat "algemene verdachtmakingen niet overeenkomen met onze kwaliteitstandaard". En dát is de programma-directeur en sportcoördinator van de ARD. Heeft de betrouwbare omroep zich toch behoorlijk verslikt!

Scheißdeutschen & Mofkonten

2008-01-20T15:21:00.000+01:00

Warme lucht uit Stuttgart: Minister Wolfgang Reinhart (Baden-Württemberg) wil scheldwoorden als "Scheiß-Deutscher" voortaan verbieden. Zulke volksophitsing moet zelfs bestraft worden met een gevangenisstraf van drie maanden tot vijf jaar. Zulke uitlatingen zijn namelijk een bedreiging voor de binnenlandse rust en orde, vindt de minister. Want het zijn tenslotte vooral geweldadige, allochtone jongeren die zo hun haat tegen het Duitse volk verspreiden.

Een Zuidduitse duit in hetzelfde zakje, dat Reinhart's partijgenoot Roland Koch de afgelopen weken al aardig heeft gevuld met ophitsende opmerkingen tegen buitenlanders in zijn Hessische deelstaat. Maar het nieuwste voorstel roept nogal wat vragen op. Want wat moet een rechter met een allochtone querulant, die een Duitse pas op zak heeft? Moet die de gevangenis in omdat ie zichzelf beledigt?

En nog meer vragen: Wat gaan we doen met Duitsers, die hun haat tegen Turkse "Kanaken", Italiaanse "Spaghetti-Fresser" en Vietnamese "Schlitz-Augen" de vrije verbale loop laten? En hoe lang moet een Beierse Stammtischklant dan achter slot en grendel wanneer hij een Berlijner uitscheldt voor "Sau-Preiß", voor "pleuris Pruis" zeg maar? En is "Mofkont" trouwens wel een scheldwoord?

Horen Zeggen

2008-01-15T13:34:00.000+01:00

NOOIT MEER MAINSTREAM! Dankzij de mooiste webradio wereldwijd: Wolfgang's Vault. De "zender" brengt live muziek uit de jaren zestig, zeventig en een beetje tachtig. Elke top-band uit die tijd, die je maar te binnen schiet. Aan één stuk door. Mijn favorieten: Ry Cooder, Frank Zappa, Bob Dylan, Neil Young, Little Feat, Cream, Eric Clapton, John Sebastian, BS&T en ga zo nog maar een poosje door. Ook kan je op deze site complete concerten beluisteren, downloaden of opnemen. Legendaire concerten in de Fillmore (East & West) en andere beroemde concerthallen uit die tijd.

Al die muziek is opgedoken uit "Wolfgang's kelder". De spelonken waar Bill Graham al de registraties bewaarde van de duizenden rockconcerten die hij organiseerde. Graham heette eigenlijk Wolfgang Grajonca, geboren in 1931 in Berlijn en gevlucht voor de nazi's. In 1965 was hij manager van de San Franciso Mime Troupe, een avangardistische theatergroep. Graham organiseerde voor de groep, die wegens illegaal optreden voor de rechter stond, een benefiet concert met o.a. de Jefferson Airplane en The Fugs. Het was het eerste concert van Bill Graham, die zou uitgroeien tot de meest legendaire promotor. Een jaar later huurde hij het Fillmore Auditorium in San Francisco voor concerten. In '68 opende hij het Fillmore East in New York.

Op Wolfgang's Vault kan je een selectie beluisteren van al die duizenden concerten die Graham in de beide Fillmores en andere concerthallen heeft georganiseerd. Of gewoon luisteren naa een van de drie stations op Vault Radio: Concerten uit de archieven van Bill Graham, live-opnames van het radioprogramma King Biscuit en concerten van de country-zender Silver Line. Aanbevolen!

Bejaardencriminaliteit verkiezingsthema!

2008-01-13T13:25:00.000+01:00

Rudolf S. - fietsendief! Nee, helaas niet de voorzitter van de Duitse wielerbond. Dat was nog eens een leuk bericht geweest, wanneer de vroegere minister van defensie Rudolf Scharping vanwege het Drahtesel-stelen de bak in zou moeten! De ware dader is een 80-jarige Berlijner. Hij had al drie voorwaardelijke straffen lopen en moet nu voor het stelen van een fiets én een brommer een half jaar zitten. Hij begon zijn criminele carrière al meteen na de oorlog. Specialiseerde zich in de jaren zestig op het fietsenjatten. De veroordeling van Rudolf S. de afgelopen week was al zijn veertigste. En zal waarschijnlijk niet de laatste zijn. Ook al beweert de recidivist met Berlijnse tongval: "Ick mach so wat nie wieder. Ick bin doch keene 70 mehr!"

Dat lijkt me - twee weekjes voor de deelstaatverkiezingen - een godsgeschenk voor de campagne van Roland Koch. Gretig, om niet te zeggen vertwijfeld, had hij zich op het geweld in de U-Bahn van München gestort. Allochtone jongeren hadden een bejaarde Duitser bijna doodgeschopt. Koch begon zijn campagne tegen buitenlanders. De conservatieve premier van Hessen kan - dankzij Rudolf S. - nu zijn rassistisch getinte image corrigeren. Nog een week de tijd om zijn populistische pistool ook op Duitse daders te richten. Nieuwe eisen: Strafkampen, uitwijzing, heropvoeding, zwaardere straffen, video-bewaking en het gebruik van het dienstwapen bij de arrestatie van bejaarde Intensivtäter als Rudolf S.

Cartoon uit de Frankfurter Rundschau

Recidivisten 'raus, dus! De rechtsbuiten van de CDU is trouwens zelf een recidivist. Hij kwam in 1999 in Hessen verrassend aan de macht dankzij een rassistisch angehauchte actie tegen de roodgroene regering, die Duitse passen aan buitenlanders wilde uitdelen. De Hessische kiezers bezochten toen massaal de marktpleinen om bij Koch's kraampjes "tegen buitenlanders" te tekenen. Met een campagne tegen allochtone jonge criminelen hoopt Roland Koch dit keer zijn dreigende verkiezingsnederlaag af te wenden.

Hij wordt daarbij ook gesteund door "Vrouwen voor Roland Koch". En één van die vrouwen is Kristina Gräfin Pilati. En zo is er dan toch een link met de vroegere SPD-voorzitter en Kanzlerkandidaat Rudolf Scharping! Dat was in 2002: Zijn Duitse jongens zaten middenin een gevaarlijke missie op de Balkan. Maar de defensieminister poedelde vrolijk en verliefd met zijn nieuwe vriendin in een zwembad op Mallorca. De foto's van Rudolf en zijn gravin verschenen in Bild. Het was het einde van zijn politieke loopbaan. De Hessische SPD hoopt nu dat Scharping niet de enige politicus zal zijn, die over Gräfin Pilati struikelt.

Snoepje van de Week

2008-01-12T13:22:00.000+01:00

"GOTT IST TOT. Jürgen Klinsmann steigt vom Olymp herab und wird Bayern-Trainer. Warum tut er sich das an?" taz, 12/13 januari 2008

NIEUW: Radio Poesie

2008-01-05T21:43:00.000+01:00

Mofkont verklankt! Gedichten, maar ook andere teksten. Radio Poesie (in de linklijst hier rechts) wordt geopend met een gedichtenreeks van Dörte Schmitz. Ze spreekt zelf liever van "teksten". Die worden door haarzelf gelezen. In het Duits natuurlijk. En Mofkont heeft ze in een klankbedje gelegd.

Radio Poesie zal in de toekomst meer verklankte teksten brengen. Ook uit Mofkont's eigen werk.

Wie eigen of andermans teksten door Mofkont wil laten verklanken, moet op dit bericht reageren. Of meteen een mp3tje van de zelfgelezen teksten sturen. Dan wordt bekeken of er wat van te maken valt.

Ugge, ugge, ugge...!

2008-01-04T20:49:00.000+01:00

Uitzonderingen op de regel - overal in rookvrij Duitsland. Zei ik toch! Dankzij het fantastische federalisme heeft nu bijna elke deelstaat zijn eigen rookverbod. Rokers op reis door Duitsland houden voor de zekerheid hun shaggies maar op zak, want je weet maar nooit. Wat in de ene deelstaat is toegestaan, is in een andere weer strafbaar. "Uitzonderingen zijn de regel", kopte de Süddeutsche toen het rookverbod op 1 januari in een reeks van deelstaten - zoals Berlijn - van kracht zou worden.

In Baden-Württemberg mag er al sinds de zomer niet meer gerookt worden in openbare gebouwen en restaurants. Hoewel...18-jarige scholieren en leraren mogen dat op het schoolplein weer wel in speciale rokerszones! En in aparte rokersruimtes in restaurants is het ook toegestaan. In andere deelstaten, bijvoorbeeld Bremen, mag ook dat weer niet. Met één uitzondering: Aan de kust mag er op Kapitänstag overal gepaft worden. In het traditierijke Beieren daarentegen mag er zelfs in de biertenten van het Oktoberfest niet worden gerookt.

Een zooitje, dus. In elke deelstaat gelden andere uitzonderingen. Duitsland een Fleckenteppich. Zei ik toch...al een jaar geleden. Luister maar! Hoezo Duitse Eenheid...ugge, ugge?!

Tien citaten 2007

2008-01-02T22:13:00.000+01:00

Wie zei:
1. „Meine Frau findet das gut – die Kanzlerin nicht.“
2. „Was glaubt ihr eigentlich, wer ihr seid?“
3. „Mein Vorschlag ist es, dass Ehen nach sieben Jahren auslaufen.“
4. „Hans Filbinger war kein Nationalsozialist. Im Gegenteil. Er war ein Gegner des NS-Regimes.“
5. „Ich hab mir nichts vorzuwerfen.“
6. „I love cash.“
7. „Autobahn geht gar nicht!“
8. „Seine Frau im Dunkeln in Ludwigshafen sitzen zu lassen, wie es Helmut Kohl gemacht hat, ist kein Ideal.“
9. „Wenn Jesus 80 Jahre alt geworden wäre, dann würde er aussehen wie Du.“
10. „Die Agenda 2010 sind nicht die zehn Gebote.“

Oplossing:
1. Franz Müntefering bij de aankondiging van zijn aftreden als vice-Kanzler en minister van sociale zaken om zich aan zijn zwaarzieke vrouw te kunnen wijden.
2. Bayern-manager Uli Hoeneß met een hoogrode kop tegen fans die het gewaagd hadden kritiek uit te oefenen op de atmosfeer bij de Dauermeister.
3. Gabi Pauli, CSU-rebel en koningskiller, die Edmund Stoiber ten val bracht en uiteindelijk zichzelf, met dit soort opmerkingen.
4. Günther Oettinger, de premier van Baden-Württemberg, in een rede ter herdenking van zijn voorganger en nazi-rechter Filbinger. Oettinger slikte zijn woorden pas in nadat hij door de Kanzlerin tot de orde was geroepen.
5. Ach ja, die Jan Ulrich....
6. Peer Steinbrück. Vraag is alleen of de minister van financien die cash wil uitgeven of ons juist uit de zak wil kloppen.
7. Ex-talkdame Margarethe Schreinemakers over haar ex-collega Eva Herman, die vond dat er onder Hitler ook wel goeie dingen waren. Zoals Autobahnen en de waardering voor het moederschap.
8. Wolfgang Thierse vergeleek Münte’s zorgzaamheid met Kohl’s omgang met zijn zwaarzieke vrouw Hannelore, die aan een lichtallergie leed en in 2001 zelfmoord pleegde.
9. De conservatieve kardinaal Joachim Meisner tegen Paus BXVI. De Centrale Raad van Joden in Duitsland noemde de kardinaal een “notorischen geistigen Brandstifter”, omdat die cultuur zonder godsverering “entartet” noemde en al eerder abortus met de Holocaust vergeleek.
10. Oud-Kanzler Gerhard Schröder over zijn omstreden hervormingen. Hij gaf daarmee Münte, die altijd pal stond voor de Agenda, op de valreep nog even een doodschop.

Horen Zeggen

2007-12-29T17:13:00.000+01:00

Een hoorspel, okay. Af en toe. Niet te lang. Maar meteen de hele Ilias van Homerus in een moderne vertaling en dan - zoals ze dat bij de Grieken deden - ook nog door één acteur gelezen...? Bij de Hessischen Rundfunk en de Deutschlandfunk doen ze dat. Al twee jaar is de Oostenrijkse schrijver Raoul Schrott bezig met een eigentijdse vertaling - hij spreekt zelf liever van een Fassung, een bewerking.

Mooi klinkt dat: "De publieke omroep is ook altijd werkplaats voor artistieke werken." Een citaat uit de aankondiging van de eerste zeven "boeken" van de Ilias, die Deutschlandfunk dezer dagen uitzendt. Samen met de Hessischen Rundfunk, die het initatief nam, is inmiddels eenderde van de Ilias geproduceerd. Een mega-project. De hr heeft kort voor de kerst het eerste "gezang" uitgezonden; de héle Ilias komt daar in 2008.

Rond de jaarwisseling - op 31 december en 1 januari - zijn op Deutschlandfunk nog boek vijf, zes en zeven te beluisteren. Steeds om 14.05 uur. Ook als live-stream.

(Illustratie: De blinde Homerus en zijn gids - een schilderij van William-Adolph Bouguereau, 1874)

Gratie voor '68!

2007-12-29T13:12:00.000+01:00

Egocentrisch, lui en middelmaat! Blijkbaar bijt ie op z'n tong, die Kai Dieckmann : "1968 war ein Epochenbruch der deutschen Gesellschaft in Richtung Egozentrik, Faulheit, Mittelmass. Wir leiden noch immer darunter." Want de hoofdredacteur van de Bildzeitung - die met de dagelijkse verwoording van de Volkswille carrière heeft gemaakt - hyperventileert meestal op een wat luidruchtiger toonhoogte wanneer het over de generatie van de Alt-Achtundsechziger gaat. Het oordeel van Bild&Bams: De wortels van al het kwaad in onze samenleving liggen in het vervloekte jaar 1968!

De taz , de linkse "tageszeitung" (klein geschreven natuurlijk!), vraagt vandaag om "Gnade für die 68er". De krant is met de 68-special van vandaag weer eens zijn tijd vooruit - zij het terugblikkend. Tenslotte duurt het nog een paar dagen voor het zwaarbeladen herdenkingsjaar aanbreekt. Veertig jaar '68! We zullen er in 2008 vaak genoeg aan herinnerd worden. Ook door mij.

Aan de taz de eer het mediale evenement te openen. "Het jaar 1968 was in de VS, Frankrijk, Mexico, Polen en Tsjechoslowakije veel heviger dan in Duitsland," schrijft Stefan Reinecke in zijn gratieverzoek, "maar nergens zorgt dat getal nog altijd voor zoveel opwinding als in dit land." Inderdaad, vijf-zes jaar geleden werd alles nog eens een keertje overhoop gehaald. Het leek alsof de Groene minister van buitenlandse zaken, Joschka Fischer, niet als straatvechter met stenen maar met boemerangs had gesmeten. Het heeft hem in ieder geval geraakt. Het conservatieve deel van de republiek, schrijft de taz vlak voor het jubeljaar, ziet nog altijd "de libertaire opening als een verval van de morele waarden".
En verder ook leuke 68-dingen in de taz: De charts van 68. Hier spricht Adorno. 68-kapsels, sex en drugs, natuurlijk. En "Mooier oudworden" (met Barbarella!). Een krant om te bewaren!

Horen Zeggen

2007-12-26T11:17:00.000+01:00

Tatort op de radio! Vanaf januari is de nieuwe ARD-radioserie ook als webradio te beluisteren. Actuele afleveringen, achtergrondinformatie en een interactief spel waarbij ook nog wat te winnen valt. De radiopendant is net als de bekende tv-serie regionaal opgebouwd. Alle deelomroepen van de ARD leveren met hun eigen commissarissen een maandelijkse aflevering van "Radio Tatort". On air te beluisteren op negen cultuurzenders en daarna nog een week lang op http://www.radiotatort.ard.de/ . De eerste aflevering "Der Emir" met hoofdcommissaris Nadir Taraki komt van de WDR en wordt uitgezonden op 16 januari 2008.

Klimaatkoningin

2007-12-26T09:41:00.000+01:00

In de Süddeutsche verkondigt ze als Kerstengel nog de „vrolijke boodschap“ van “Aufschwung für Alle!”. Zij het als karikatuur en met een wrang lachje. Dat duurt niet lang meer, tenslotte zijn de feestdagen al weer bijna voorbij. Ook haar tijd als Klimaatkoningin heeft ze wel gehad.
Nóg een Autokanzler! Na Schröder werpt nu ook Angela Merkel zich op als Schutzheilige der autobouwers in Stuttgart, München en Wolfsburg. Ze keert zich tegen plannen van EU-milieucommissaris Dimas om de CO2-uitstoot van automobielen drastisch aan te pakken. Dat geldt dan vooral dikke, zware, luxe en brandstof slurpende wagens. Het Duitse exportproduct bij uitstek dus.
De kanselière vormt in de klaagzang van de autobouwers een breed uithalend achtergrondkoortje met milieuminister Gabriel (SPD) en EU-industriecommissaris Verheugen (ook SPD). Hun blues: Brussel bedrijft industriebeleid op kosten van Duitsland. Bevoordeeld worden Franse en Italiaanse autobouwers, want die produceren in hun vloot meer kleine, lichte (en minder vervuilende) wagens.
Merkel bedrijft “Klimakino”, zegt Renate Künast, de geheide Groenen-lijsttrekster. Politiek voor de étalage. Als EU- en G8-voorzitter presenteerde Merkel zich in 2007 als Klimaatkoningin. Kort voor Oud&Nieuw moet ze die titel al weer inleveren!

Horen Zeggen

2007-12-21T11:15:00.000+01:00

In de krant zo aangekondigd: "So stopft er, was auf einen Blick zu sehen wäre, mit aller Seelenruhe in die Parenthesen, die er wiederum verschachtelt, um die Geschehnisse im Fluss abzufangen und nicht vergehen zu lassen, bevor nicht alles über sie gesagt ist."Alleen iets voor echte radio-diehards dus. "Stern über Marzahn", een hoorspel van Lothar Trolle, premiere op Deutschlandfunk, maandag 17 december. Mein Gott, denk je dan, een kerstverhaal! Maar dan komt er een 49 minuten durende mix van geluidjes, antwoordapparaat- en andersoortige teksten, voor- en terugspoelgepiep uit het archief (ik neem tenminste aan dat het hoorspel niet echt op band is gemaakt - zo ouderwets Duits met de schaar!) en wat al niet aan onsamenhangende flarden. De teksten o.a. gelezen door niemand minder dan actrice Corinne Harfouch. Meestal goed voor langer luistergenot. Maar na een half uurtje moest ik afhaken. Jammer. Toch geen diehard. Bij mijn eerste radioreview al meteen door de mand gevallen! Met kunstzinnige verbetenheid werd elke consessie aan de luisteraar in de kiem gesmoord. Geen spat verhalend element. Ja, zó verpufft zo'n 'vluchtig' medium als radio vanzelf wel.
Maar toch hoed af voor de Deutschlandfunk. Voor hun radiofonische vasthoudendheid. Dat ze überhaupt hoorspelen - ook zúlke - uitzenden!

Mofkont blijft!

2007-12-19T19:29:00.000+01:00

Sommigen dachten al dat hij ging rentenieren. Een warme handdruk. Herrenschnitten bij de koffieautomaat. Maar zo makkelijk kom je niet van hem af. Mofkont gaat niet weg! Nee, hij stopt er niet mee. Mofkont - der Glückspilz - zal blijven!
Al 15 jaar is Mofkont correspondent in dit land en nog niet uitgekeken. Daarom blijft hij nog een poosje in Duitsland aan het werk. Zal daar doorgaan met radiomaken (en vanuit de buurlanden).
Mofkont neemt helaas wel afscheid van de NOS. Maar duikt dan hier en daar toch weer op de zender op. Soms zelfs op dezelfde plek.
So long, comrade, auf wiedersehn! Nu al hier met zijn afscheidscolumn: op het Duitslandweb.